2 
π. НИКИТИНЪ, 
Возможно, наир., сочетаніе въ Житія Григорія Декаполита 
гл, 29 стр. 160,7 της όρθης ενεκεν καί ά[/.ωμ.ήτου πίστεως и подобныя ему: 
V. Taras. 411 (17), 9 της τούτων ενεκα παραβάσεως и Λ^. Niceph.*) 170,4 
τηε των εΙκόνων ενεκεν γραφής τε καί στάσεως, потому что возможны: 180,1 2 
κέρδους ένεκά του καί ρσθου. V. Taras. 402 (8), 19 των έπ:Ηενουρ.ένων ένεκα 
καί πτω/ών αδελφών ήμιών. Ж. Григ. Декапол. гл. 20 стр. 151,9 του 
γειτονήρ-ατος ενεκεν διεμάχετο. 
Возможны: V. Taras. 402 (8), 6 χ_ιτώνας έπινοεϊ πάσης έκτος ύπάρχ^ον- 
τας περιεργίας καί θρύψεως. Ύ. Nicepli. 193,30 πασης έκτος αρ-φιλογιας 
παρέσεσθαι. Ж. Григ. Дек. гл. 10 стр. 140,11 πάσης έκτος τούτο ποιων 
αιτίας, потому что возможны: V. Taras. 408 (14), 9 είασαν των βασιλείων 
έκτόο. V. Nicepli. 159,4 τιτρώσκει δέ την Μανιχαϊκήν όνείρο^ιν, ώς μηδέ 
'/ειλέων έκτος τά έαυτών^) άγη προέρχεσ^θαι. 169,25 του ήρ.ετερου κράτους 
έκτος συνάγειν, 173,12 άσχηΐλατίστους καί τύπων έκτος — τάς έαυτών ικεσίας 
άνάγουσιν. 193,1 τα καθ’ ήριάς πάσης βοήθειας έκτος περιστήσεται. Ж. Григ. 
Дек. гл. 30 стр. 161,31 πάσης οδύνης έκτός τέτοκεν. гл. 3 стр. 133,1 
μ-ελλήσεως πάσης έκτός. Возможно Ж. Григ. Дек. гл. 5 стр. 134,9 των 
πολλών έξω φροντίδων γενόμ.ενον, потому что возможно V. Niceph. 197,14 
υ,έσφ’ οτε τής πύλης έξω (τής έκκλησίας φημ-ί) έξώσαι. Возможно V. Niceph. 
170,10 πάσης άτερ αναβολής®), какъ и 193,13 χ_ειροτονίας άτερ. 
Приведенное наблюденіе не оправдывается въ одномъ только случаѣ: 
V. Taras. 397 (3), 4 θείων μ.έν μ,αθημίάτων έν περιλήψει πλουσία γενόμ.ενος. 
2. Постановка «предлоговъ» позади существительныхъ, кромѣ при- 
мѣровъ вышеприведенныхъ, встрѣчается у Игнатія еще: V. Niceph, 177,25 
δτου χάριν. 179,3 θυμηδίας καί ώρας χάριν. 162,5 κινδύνων δέ ταύτην χωρίς 
διεσώσατο. V. Taras. 407 (13), 12 τών αδύτων ένδον γενόμενος. V. Niceph. 
176,5 του ιερού περιβόλων έντος. Едва .іи прави.іьно читается V, Taras. 407 
(13), 21 ταΰτα τοιγαρουν τοΐς ώσίν έντος του ποιμενος γενομενα: можетъ 
быть, с.іѣдуетъ читать <εγ>γενόμενα по образцу Платоновскаго (Leg, 10 
р, 898 Е) ένουσα έντος τώ περιφερεΐ τούτω φαινομένω σώματι: у Игнатія въ 
этомъ родѣ имѣемъ выраженіе V. Niceph. 178, 25 ταΤς καρδίαις γε ένδον 
ένέβαλεν. 
3) ΜνημεΤα αγιολογικά νυν πρώτον έκδιδόμενα ύπό Ιεροδιακόνου Θεοφίλου Ιωαννου. Βε- 
νετία 1884. _ _ _ τ-, ..J. 1 -R 
4) Nicephori archiepiscopi Constantiuopolitani opuscula historica. Edidit C. de boor. 
Accedit Ignatii Diaconi vita Nicephori. Lipsiae 1880. 
5) τούτων? 
6) Хотя, разумѣется, встрѣчается и обычная постановка, предъ родительнымъ, напр.. 
V. Taras. 412 (18), 37 ώς αφροσύνης άγεννοΰς έ'ξω χειλεων προεσθαι ρήμα μηδέποτε. Æ. Григ. 
Дек. гл. 22 стр. 153,9 μή τοίνυν εςω χειλεων τούτο προενεγκεΤν βουληθής. V. Niceph. 196,1 
έ'ξω τοΰ θείου περιβόλου γενέσθαι. 198,26 έ'ξω νυκτός. Ж. Григ. Дек. гл. 30 стр. 161,14 εςω 
την σορον είλκον τοΰ μνήματος. 
