НАГРАДЪ ГРАФА УВАРОВА. 
83 
Eymundo régi , qui ibi rox esset, omnesque praediorum mercedes, ei regno 
proprias, intégras haberet, decrevit: nolumus enin (inquit) eum ab regno 
Gardorum ablegari; si rex Eymundus heredes reliquerit, hi hanc regni 
partem eo mortuo haereditate accipiant; sin vero moriens nullum reliquerit 
filium, ad fratres ea pars redeat...» 
Snorre Sturlusons 1 ) пишетъ: «Sigurdus Erici filius nomine Valdemari 
regis Holmgardiae legatus missus est in Eistlandiam ut regia colligeret tri- 
butaper universam regionem illam». 
Въ письмѣ démentis pp. III de solo Episcopatu Ykeskolensi 2 ): «Cle- 
mens episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri, Bremensi archi- 
episcopo, salutem et apostolicam benedictionem. Fratres et coëpiscopos 
nostros speciali tenemur caritate diligere, et iustis eorum postulationibus 
favorem apostolicum benignius impertiri. Ea propter, venerabilis in Christo 
frater, tuis iustis postulationibus dementer annuimus, et Yxcolanensem 
episcopatum , quem tu et clerus tuae curae commissus, per ministerium Mei- 
nardi sacerdotis, religiosi et discreti viri, in Ruthenia sancti spiritus gra- 
tia donaute acquisivisse dicuntur (dicimini)... Datum Romae, Kal. Octobris, 
pontif. nostri anno primo» (1188). 
Jo. Messenius въ своей dir on. Episcoporum Lincopensium 3 ), па осно- 
ваніи, конечно, какого-либо древняго источника, говоритъ: «Carolus, Sere- 
nissimi Ducis BirgeriJerl germanus, et justitiae patronus singularis, appro- 
batione eiusdem Pontificis Ausonii (HonoriiPP. III) tempore Johanuis primi, 
Suecorum clementissimi Régis, pedum nactus Lincopense, deinde, sociis 
nonnullis aliis praesulibus, cum patruo suo, Duce Carolo, in Russiam (in 
Estoniam dicendum fu'erat) [Dass unter diesem Namen auch sonst Estland 
mitbegriffen wurde, bemerkt Gr. Ind. III s. v. zu Silv. docum. № Y. b. Ygl. 
Arndt zu VII, 7]. Christiauae religionis propagandae gratia perrexit, ubi a 
furiosa Ruthenorum (Estonum) gente in Recalom (Rotalia) anno 1220 
caesus, gloriose occubuit» 4 ). 
1) Heims Kringla oller Snon-e Sturluäous Nordläuske Konunga Sagor, sive Historiae 
regum septentrionalium a Snorroae Sturlonide... illustravit Johan Peringskiöld. Stockholmiae, 
MDCXCVII, pars УІ, c. 6. — Heimskriugla Saorro Sturlasou (Antiquités Russes I, 276): Sigur- 
«dus Eriki filius, legatioue Yaldimaris Holmgardiae régis fungeus, in Estoniam, simul ut tri- 
«buta, regi hac in terra dibita, exigeret». — Соловьевъ (I, 166) говоритъ: «Извѣстіе (саги) 
объ эстонской дани, какъ нисколько не противорѣчащее обстоятельствамъ, можетъ быть 
принято; но нельзя рѣшить, когда русскіе изъ Новгорода впервые наложили эту дань, при 
Владимирѣ-ли, т. е. при Добрынѣ, или прежде?» 
2) Bunge Urkund. I, № X. — Origines Livoniae (Silva documentorum), p. 334 — 335. 
3) За неимѣніемъ подъ руками Хроники Мессенія, цитую по «Origines Livoniae», 
v. А. Hansen, p. 250, k. 
4) Весьма интересно, что на каргѣ 1459 г., сост. «fra Mauro», — въ Лифляндіи (рг. 
Liflant) помѣщено надъ г. Révélé такое замѣчаніе : « это портъ Россіи ( questo è el porto de 
Rossia»). Матеріалы для историко-геогр. атласа Россіи, изд. Археогр. Комис. СПБ. 1871. 
6 * 
