104 
ОТЧЕТЪ О ТРИДЦАТЬ ВОСЬМОМЪ ПРИСУЖДЕНІИ 
Но самъ Талибальдъ умеръ смертью мученика, но всей вѣроятности, право- 
славнымъ, такъ какъ, по словамъ самого же г. Кейсслера, «о немъ не 
говорится опредѣленно, чтобы онъ былъ католикъ». Конечно, не одни стар- 
шины принадлежали къ православной церкви. Въ 1207 г. «Uli (circa Imeram 
habitantes) gaudeutes de adveutn sacerdotis, . . . cum gandio verbnm Dei 
recipiunt: missis tarnen prius sortibus et reqnisito consensu deorum suorum: 
An Ruthenorum de Plescekowe habentium Graecorum fidem cum aliis Letthi- 
gallis de Tholowa , an Latinorum et Tentonicorum debeant snbire baptismum? 
Nam Rutheni eorum tempore vénérant baptisantes Lethigallos suos de Tho- 
lowa , sibi semper tributarios» l ). 
«Eodem tempore (1210 г.) rex magnus Novogardiae, simul et rex de 
Plescekowe cum omnibus Ruthenis suis venerunt cum exercitu magno in 
Unganniam, et obsidentes castrum Odempe pugnaverunt cum eis diebus octo, 
et cum esset in Castro defectus aquarum et penuria ciborum, petierunt pacem 
a Ruthenis, et dederunt pacem eis, et baptismate suo quosdam ex eis bapti- 
zaverunt , et acceperunt ab eis quadringentas marcas nagatarum, et recesse- 
runt ab eis, et reversi sunt in terrain suam, dicentes se sacerdotes suos eis 
missuros ad sacrae regenerationis lavacrum consummandum, quod tarnen 
postea ob Tentonicorum timorem neglexerunt. Nam Ungannenses postea sa- 
cerdotes Rigensium susceperunt, et baptizati sunt ab eis, et connumerati 
sunt cum Rigensibus 2 ). 
Post baec (1216 r.) indignati Rutheni de Plescekowe contra Ungan- 
nenses , со quod baptismum Latinorum acceperunt et suum , idest Graecorum , 
contemserunt , bellumque eis commiuantes, censura ac tributum ab eis exe- 
gerunt. Ungannenses vero Livoniensem episcopum simul et Fratres Militiae 
super haec consulentes, auxilium super hoc postulabant. Quod ipsi non ne- 
gantes, simulque cum eis vivere ac mori promittentes, liberos se a Ruthenis 
esse, sicut semper ante baptismum fuerunt, sic et nunc esse, confirrnabant 3 ). 
Генрихъ Латышъ, вообще, признаетъ, что и православная церковь не 
относилась безучастно къ Ливоніи: « Flures sibi matres falso filiam hanc 
(Estiensem ecclesiam) usurpantes , mentientes semper attraxerint : quarum 
una mater Ruthenorum sterilis ac infoecunda , quae non spe regenerationis 
in fide Domini Jhesu Christi , sed spetributorum et spoliorum terras sibi subju- 
gare conatur » 4 ). 
Нельзя умолчать о слѣдующемъ Фактѣ: псковской князь Владимиръ, 
изгнанный изъ Пскова за то, что выдалъ свою дочь за брата епископа Аль- 
1) Chron. XI, 7. 
2) Chr. XIV, 2. 
8) Chr. XX, 3. 
4) Chr. XXVIII, 4. 
