2 
EDUARD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
πανάγαστα διηγήματα, φέρε δή πρώτον τήν έκ γένους αυτής περιφάνειαν εις 
μέσον άγάγωμεν. 
2. Αύτη μέν ουν ή άγια, ή όντως θεοφανείας επώνυμος, ή εκ βρέφους 
f. 35 V. τον θεόν ποθήσασα και ταΤς θείαις έντολαΐς αυτού πορευθεΐσα, πα|τρίδα μεν τήν 
κάτω τήν εύδαίμονα ταύτην καί βασίλειον πόλιν έσχεν, εν ή βασιλείς^ βασι- 5 
λεύουσι καί τα σκήπτρα τής ρωμαϊκής άρχής έν κυρίω κρατύνονται* ή δέ άνω 
ταύτης πατρίς ή μήτηρ των πρωτοτόκων, ή ουράνιος 'Ιερουσαλήμ, κατεστάθη, 
έν ή διά αρετών καί ευσεβών κατορθωμάτων έπολιτογραφήθη καί ένδόξως τω 
θεω καί βασιλεΐ τών όλων παρίσταται. έξ αίματος δέ βασιλικού γένεσιν έχουσα, 
έκ'τών πάλαι περιβλέπτων Μαρτινακίων 1 ) έξέφυ, πατρός μέν Κωνσταντίνου, τή Ю 
τών ίλλουστρίων τετιμένου άξια, εις ύστερον οέ καί εις πατρικιοτητα άναχθεν- 
τος* ή δέ ταύτης μήτηρ, Άννα τούνομα, καί αυτή εύγενής έκ τών αφ’ ήλιου 
ανατολών έτύγχανε. ο'ί καί καλώς τω βίω ένδιατρίψαντες φόβω θεού καί πίστει 
τήν έαυτών εύγένειαν συνετήρησαν* ήσχαλλον δέ καί έποτνιώντο, παιοος αύτοΐς 
μή ύπάοχοντος* καί τήν απάντων κυρίαν καί μητέρα του κτίστου εις βοήθειαν 15 
έπεκαλουντο καί νύκτωρ καί ήμέρας τον εκείνης θειον νεών τόν εν τοΐς Βάσσου 2 ) 
τιμώμενον κατελάμβανον καί λιταΐς καί οεήσεσι τήν θεομήτορα έλιπάρουν, οο- 
θήναι αύτοΐς τέκνον αίτούμενοι εις γένους οιαδοχήν καί εις βίου συγκλήρωσιν. 
3. Μια δέ τών ήμερών έκ του θείου ναού προς έσπέραν έλθόντες, μετά 
τήν συνήθη δοξολογίαν προς ύπνον καθευδήσαι ήπείχθησαν* έπεστη οε αύτοΐς, 20 
ώς έλεγον καθ’ ύπαρ , άνθρωπος γηραιός τις τών γνωρίμων υπάρχων, ευαγγέλια 
δήθεν αύτοΐς παιδοποιίας φθεγγόμενος* οστις προς αύτούς χαριέντως εφη* «Γί μοι 
παρέχετε, έάν άρα ύμΐν ύπομνήσω τέξασθαι τεκνον;» οί οε φασι προς αύτον 
«Φιλίαν καί άένναον εύχαριστίαν». ό δέ προς αύτούς* «Αμήν ευαγγελίζομαι ύμΐν, 
‘ότι θυγάτριον τέξετε καί δι’ αυτού μεγάλη ύμάς οιαοέξεται οοξα». καί μετ ού 25 
πολύν χρόνον συνέλαβεν ή ’Άννα τήν θεω μεμελημενην άγιαν. τού οέ χρονου 
τής κυήσεως αυτής έπιστάντος, ήν ίδεΐν θαύμα ξένον, πάντα νούν ύπερβαινον 
καί διάνοιαν* ήγγισε γάρ ή ώρα τού τοκετού καί ή κύουσα σφοδρώς έδυστόκει 
καί έπάλληλοι πόνοι καί όδύναι τή γυναικί προσεφυοντο καί οουνηρά βοή καί 
σκοτασμός επ’ αυτή περιέστη καί έκ τής όουνηράς ουστοκιας θάνατος τή ^γυναικί -0 
ήπειλεΐτο. οί δέ παρεστώτες τή πασχουσγ συνήλγουν καί βοήθεια ούοαμόθ-ν 
f. 3G κατεφέρετο. πάντων οε 
πο^ί 
к 
ϊούτο έξαπορούντων, ό θεοφιλής ταύτης ανήρ τον 
τηκον τόν έν τοΐς Βάσσου καί αειπάρθενου καταλαμβανει καί μιαν ζώνην "ών 
έκεΐσε σεβασμίων κιόνων άναλαβών τή όσφύϊ τής κυούσης ζωσθηναι κελεύει, 
καί άμα τή προσψαύσει 
■ής τίμιας εκείνης ζώνης ή τών όουνών κατεύναζε го 35 
3. όντως 7. Ebr. 12, 22 f. (Ιερουσαλήμ έπουρανίω. .. εκκλησία πρωτοτόκων) 
9. τήν γεννησιν Synax. Sirrn. 1 1 . ίλουστρίων 13. έντρίψαντες 14. ήσχαλον 
(so immer: 3,25; 8,15) 1G. έν τής βάσου (ebenso 2,33 βάσου, aber 4,2 βάσσου) 
20. έπίχθησαν 22. παιδοποίας εφυ 23. εάν: εχων 2G. τήν θεομε- 
μελημένην 28. εδυστόκη 30. δυστοκυας 
