4 
EDUARD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
θείσα πρός την γην κατεφέρετο. συνέβη δε ταύτας καταλαβεΐν αντίκρυ τής 
πύλης τού ναού τής θεομήτορος των Βάσσου· έκεΐθεν γάρ αύταίς ήν ή προς το 
λουετρόν παροδία, του δέ ύετου σφοδρώς έπιτεινομένου καί ραγδαίοις κρότοις προς 
την γην φερομένου καί μη έώντος αύτάς την οδόν τής πορείας ποιεΐσθαι, προς 
τούς ένδον του ναού περιβόλους ή νεανις ώς φυγάς ωμετο. καί δή ένδον του 
ναού γενομένη, προς την έκ δεξιών έστώσαν τής θεομήτορος εικόνα μαριέντως 
προσδραμοϋσα, άσπάζεσθαι ταύτην καί προσκυνεΐν έπεμεί ρει. επί πολλάς δέ 
ώρας τούτο ποιούσα τω δοκεΐν έκεί παρεστώσα καί την κάραν προσκλίνασα τή 
είκόνι, εις ύπνον έτράπη" καί όρα δήθεν καθ’ ύπνους την εικόνα τής θεομήτορος 
προτρέπουσαν τή έτέρα έκεΐσε πλησίον έστώση είκόνι του λαβεΐν έλαιον έκ τής 
κανδήλης καί μρΐσαι τής νέας κόρης την κάραν, ή δέ τούτο λαβοϋσα καί μόνην 
την ταύτης ύπαλείψασα κάραν, λεχθήναι πάλιν πρός ταύτην «Μη μόνον ταύτης 
άλείψης την κάραν, άλλα y ρ ίσον αύτής καί όλον το σώμα έλαίω τε καί τή συμ- 
πάθεια». 4 ) ή δέ τροφός αύτής άμα τών συνόντων αύτή θεραπαινίδων άντικρύ έξω 
του ναού διά τον όμβρον καθεζομένη είδεν άφνω φώς έξαστράψαν επί την κόρην 
καί ον έφόρει λευκόν χιτώνα άλουργίδος ανθεί καταβαφέντα' καί έν έκπλήξει του 
θαύματος γεναμένη, αύθις την παίδα ταΐς οίκείαις άγκάλαις άναλαβούσα τό 
συμβάν εις έαυτήν έξη ρώτα, ή δέ πα'ίς πάντα τά έν αύτή έξεΐπεν αύτη δέ τό 
έαυτή θεαθέν άποκρύβει καί ούκέτι πρός τό λούσασθαι έαυτήν άποφέρει, άλλ’ 
οίκαδε προς τον οίκειον αύτής πατέρα ταύτην σπουδαίως ύποστρέφει καί τήν τού 
θαύματος αύτφ διηγησαμένη λαμπράν θεωρίαν, τό μέλλον εις αύτήν άπεσκόπει. 
7. Έπεί δέ ό καιρός τής μεθηλικιώσεως ηύξει καί ή σωματική αύτής προ[- 
f. 37 έκοπτεν ηλικία καί τοίς θαυμαστοίς διεπλάττετο ήθεσι, πλέον ή του πατρός έπι- 
μέλεια καί στοργή εις αύτήν έκινεΐτο ' καί γάρ είνετο ή παΐς τών πατρίων καί 
συνηύξανε σοφία καί νουθεσία κυρίου, έπεμελεΐτο ψυμής, έπαιδαγώγει τό σώμα, 
νηστείαν έπόθει, αγνείαν έφίλει, παρθενίαν έξήσκει, έλεημοσύνας έποίει, ύμνω- 
δίαις καί εύμαΐς τον θεόν έλιπάρει, τω πατρί τήν όφειλομένην τιμήν έξεπλήρου, 
τούς οίκέτας ώς άδελφούς προενοεΐτο, τοίς συγγενέσιν ήγάπα , τών αίτούντων 
τά καταθύμια έξεπλήρου καί (συλλήβδην είπείν) άπάσης θεαρέστου αγαθής αρε- 
τής συνήγαγε θεωρίαν, ειλκε δέ αύτήν ό καιρός καί εις γάμου κοινωνίαν συναρ- 
μοσθήναΐ' πεντεκαιδεκαετής γάρ γενομένη, ύπό πολλών τών έκπαλαι περιβλέπ- 
των τω γένει περί αύτής τω πατρί προσλαλούντων ούδεμία σύζευξις έτελείτο διά 
τό αύτήν ώς οίμαι εις κοινωνόν βασιλείας ύπό θεού όρισθήναί. 
4. έώντος Vitelli: έόντως αΰταις 5. νεάνις 11. κανδύλης (ebenso 
23,3 κανδυλών) χρίσαι Vitelli: χοησαι 13. χρήσον 16. άλουργίδος άνθη 
18. συμβάν vieil, είς αυτήν? έξηρώτα nach 19,21: έξόρώσα 19. άπεκρύβη 
(vgl. 12,26 άποκρύβης) έαυτήν άποφέρει= sie begiebt sich? 25. νουθεσία 
κυρίου Ephes. 6,4 27. έξεπλήροι (ebenso Z. 29 und 6,4, aber 17,24 έπλήρου) 
28. vieil, τών οίκετών ώς άδελφών nach 15,1 29. συλήβδην 32. συζεύξεως 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
