8 
EDUARD KÜRTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
φθείρειν, καθάπερ καί ρανίς ένδελεχουσα κοιλαίνει πέτραν, διό καί άκρίτως (μάλ- 
λον οέ άνεξετάστως είπεΐν) τον υιόν καί αγαθόν βασιλέα Λέοντα της αρχής 
απορρίπτει - καί άποκήρυκτον αυτόν της βασιλείας ποιήσας, ώς έν ειρκτή τινι ένί 
κοιτώνι άπρεπώς κατακλείει Π ), μηδένα άλλον μετ’ αύτου συγχωρήσασθαι διάγειν 
κελεύσας, πλήν τής γαμέτης αύτου καί του τέκνου, τή γάρ ένδεία των χρειών 
αυτούς συμπεδήσας, φυλάττεσθαι αύτούς παρά των εναντίων κελεύει, μέχρις 
οτου τα κατ’ αύτόν έξετάσας τοΐς οίκείοις χρήσηται νόμοις. 
13. Τούτων ούτως κατά συγχώρησιν θείαν τελεσθέντοιν , ό μεν εχθρός 
καί αποστάτης άββάς Θεόδωρος (άνάξιος μέν τού βήτα, έπάίςιος δε του μϋ 12 ) διά 
την κακίαν) έχαιρεν, έκρότει, φανερώς μέν τό δοκεΐν άγαλλόμενος, κρυπτώς δε 
δεδιώς καί ώς Καιν κλονούμενος, μη πως ό τής κακίας αύτου διαγινωσκόμενος 
τρόπος είς άμυναν καί άνταπόδοσιν τόν πατέρα καί βασιλέα κινήσϊ). ό δε πραύς 
καί άκακος καί αγαθός Λέων ό άναξ, ώς έν ειρκτή τω κοιτώνι συγκεκλεισμένος 
καί την του πατρος οργήν ώς θεού απειλήν ύπομένων, ώς υιός πατρί υπήκοον 
μέχρι θανάτου έαυτόν παρεδίδου, ήσχαλλε δέ καί έδυσφόρει τήν χρείαν τών 
αναγκαίων στερούμενος - βλεπων γαρ τήν γαμετήν και τήν παιοα ) οι αυτόν 
μετ’ αύτου τή ειρκτή συγκλεισθέντας, τήν ψυχήν πλέον διεπρίετο καί τό όμμα 
πρός θεόν συχνώς άτενίζων σύν δάκρυσι, το πρόσωπον τοΐς γόνασι κατακρύπτων, 
άλαλήτω φωνή σιγών τον θεόν είς βοήθειαν έςεζήτει . ή δέ τούτου γαμετή, ή 
άγίαΘεοφανώ, ή όντως νέα Σάρρα ή τω Αβραάμ έν πάσαις ταΐς θλίψεσι συναλ- 
γουσα, ή δευτέρα όφθεΐσα 'Ρεβέκκα διά τον τρόπον, ώς έκεΐναι τοίνυν, ούτω καί 
f. 39 V. αύτή | τόν τίμιον καί πιστόν ύπαλείφουσα άνδρα εύθυμεΐν καί εύχαριστεΐν καί 
άγάλλεσθαι προσπαρήνει - τήν γάρ οίκείαν θλίψιν καί τήν τής παιδός δυσπά- 
θειαν έν δευτέρω θεμένη, τω άνδρικω αύτής φίλτρω τόν νοϋν πτερωθεΐσα, παρα- 
μυθητικοΐς λόγοις θεραπεύειν αύτου έπειράτο τήν θλίψιν. 
14/ ; Οθεν καί τό τίμιον καί ιερόν έαυτής ύπανοίςασα στόμα καί ταΐς χερ- 
σίν αύτου τής χειρός λαβομένη, παραμυθητικούς ρήμασι τοιούτοις πρός αύτόν 
άνεφώνεΓ «Μή άθυμήσωμεν, ώ τίμιε άνερ αύθέντα καί βασιλεύ, μηδέ τήν εύερ- 
γεσίαν ταύτην είς θλίψεως αφορμήν λογισώμεθα καί μηδέν άγεννές ή διανοηθή- 
ναι ή πραςαι ή φθέγςασθαι - γενώμεθα ύπήκοοι τω πατρί μέχρι θανάτου - ούκ 
άλλος ά ήμΐν όργιζόμενος, πατήρ έστι τή φύσει, εί καί δεσπότης κατά πρόνοιαν 
1. ραν'ις (cod. ραννίς) — πέτραν Choeril. fr. 10 Kinkel; vgl. Apost. 15, 19 und 
Yitelli zu Philopon. Phys. p. 826, 14 4. κατακλείη 9. μυ 11. κάϊν 
12. κίνηση Yitelli: νικηση 14. οργήν: στοργήν υπήκοος (ΰπ. μέχρι θανάτου 
hier und Z. 30 aus Philipp. 2,8) 18. τώ προσώπω 19. σιγάν 20. τω 
(nach 2,31): τον 21. έκεΐναι Yitelli : αΐ κέΐναι 26. έαυτής: ταύτης 
27. προς αυτήν 29. λογησώμεθα αγενές (aber 9,22 άγεννές) 30. γενό- 
μεθα Vor γενώμεθα scheint (vgl. 12,18) γενοιτο ausgefallen zu sein 31. ήμΐν 
(nach 12,9 und 15,3): ημάς 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
