ÜliKlt DIR HL·. ΤΠΕΟΡΠΑΝΟ, DIE ОЕМЛПШХ KAISER LEO VI. 
9 
πέλει. ούκ εις τέλος δε άργισθήσεται (οίδα), ού συγκλείσει τά σπλάγχνα, εί καί 
προς μικρόν παρωξύνθη. ούκ έπιδύνει ό ήλιος επί τή αυτού έκχυθείσϊ] εις ήμάς 
κακία, τον θεόν εις βοήθειαν έκζητήσωμεν, τήν αυτού μητέρα καί θεοτόκον εις 
πρεσβείαν ύπέρ ήμών προβαλώμεθα, τούς άγιους άπαντας συνικέτας ήμών γενέ- 
5 σθαι παρακαλέσωμεν - έμβλέψωμεν εις αρχαίας γενεάς καί ίδωμεν, τις έπίστευσε 
τω θεω καί κατΥ]σχύνθη ή τις ένέμεινε τω φόβω αύτού καί ύπερεΐδεν αύτόν' 
μικροί οί πειρασμοί, άλλα μεγάλοι οί οίκτιρμοί τού θεού ημών, οδυνηρά καί 
επονείδιστος ή ειρκτή, άλλ’ ή κρίσις τού θεού καί ή επισκοπή ασφαλής, ζητή- 
σωμεν το πρόσωπον αύτού έν εξομολογήσει των πεπραγμένων, καί αύτός τήν 
10 οδύνην των αλγεινών διαλύσει - δώμεν δόξαν τω κράτει αύτού εύχαρίστως, καί 
αύτός ήμάς άντιδοξάσει ενδόξους - εί γάρ καί πειρασθήναι ημάς πρός μικρόν συνε- 
χώρησε, τάχα παιδεύων ήμάς τού γενέσθαι αύτού μαθητάς, ί'να διά τών έργων 
τάς θλίψεις γευσάμενοι τήν συμπάθειαν δώμεν τοΐς πάσχουσιν. ούκ οίδας, ότι 
βασιλεύς άπό μήτρας έχρίσθης; ούκ οίδας, ότι διαδήματι βασιλικω έκοσμήθης; 
15 έγνως, ότι πορφυρίδι καί τρυφή καί κολακεία έκ βρέφους συνανεστράφης καί 
ούδέν δυσχερές έστι έν τω βίω. θλίψιν ούκ έγνως, πενίαν ούκ οίδας, θυμόν δι- 
καστών ούχ ύπέστης, δεσπότου άγανάκτησιν ού κατεΐδες, πένητος διαγωγήν | ού f. 40 
γινώσκεις, ένδειας φύσιν ούκ οίδας, δεσμωτηρίων πύλας ούκ ήσθου, μαστίγων 
μωλώπων ούκ έπειράθης, καί δυσχερής ή μικρά αύτη καταφαίνεται σοι θλίψις. 
20 άλλα μή ολιγωρεί παιδείας κυρίου μηδέ έκλύου ύπ’ αύτού ελεγχόμενος - όν γάρ 
άγαπα κύριος, παιδεύει - μαστιγοϊ δέ πάντα υιόν, όν παραδέχεται, μή ούτως 
καταβαπτίζου τή θλίψει, ούδέν άγεννές εις ήμάς ό πατήρ διεπράξατο, ούδέν άνο- 
μον εις ήμάς ένεδείξατο - φιλών τάχα παιδεύει - ό γάρ άγαπών τόν υιόν αύτού 
έπιμελώς παιδεύει καί συνεχείς μάστιγας επ’ αύτω επιφέρει , ίνα επ’ εσχάτων 
25 επ’ αύτόν εύφρανθή. τούτου δή χάριν, ώ τίμιε άνερ αύθέντα καί βασιλεύ, εις 
ήμάς ό πατήρ ούτω πως διετέθη. τάχα δέ καί τής οικείας βασιλείας κληρονό- 
μους ήμάς καταλεΐψαι βουλόμενος προγυμνάζει τήν θλίψιν - συγχωρεΐ δέ ήμάς 
ό θεός τούτο παθεΐν, ώς προγινώσκων τά μέλλοντα, ίνα έν και ρω τής ήμών 
έτέρας εύδοξίας, τήν θλίψιν τής άδοξίας εις μνήμην κατέχοντες, τοΐς ύπηκόοις 
30 εύμενώς έν συμπάθεια χρησώμεθα καί γνώμεν διά τής πείρας, οτι όργή βασι- 
λέως ώς όρμή λέοντος, καί πράως καί ήσύχως καί δικαίως τά σκήπτρα τής 
2. παροξύνθη 4. συνοικέτας 5. έμβλέψωμεν — ύπερελδεν αυτόν Sirac. 2,10 
’ίδωμεν korrig. aus εϊδωμεν 7. οί οίκτιρμοί Ps. 118, 156 8. ζητήσατε — 
εν εξομολογήσει Ps. 104,4 und 94,2 12. παιδεύων, ergänze dazu aus dem Sinne: 
«so thut er dies» 14. έχρήσθης 15. τρυφή 17. καθειδες 18. ήσθου korrig. 
aus ’ίσθου 20. μή ολιγωρεί — παραδέχεται Ebr. 12,5.6 έκκλύου ελεγχό- 
μενος: έκχεομενος 23. άγαπών — παιδεύει Prov. 13, 24 24. μαστίγας (μά- 
στιγας — εύφρανθή Sirac. 30,1) 25. βασιλεύ 26. πώς 30. οργή — λέοντος 
Prov. 19,12 
1 * 
