ÜBER DIE HL. ΤΗΕ0ΡΗΛΝ0, DIE GEMAHLIN KAISER LEO VI. 
1 1 
ιστάμενον' καί μικρόν πάλιν εις εαυτούς έπανελθόντες τα της οπτασίας διη- 
γούντο άλλήλοις' καί μικρόν ώσπερ εκ τίνος άχθοφόρου βάρους κουφισθέντες έν 
γαλήνη τάς ψυχάς αυτών έλογίζοντο καθιστάναι. χαράς δε καί θυμηδίας πνευ- 
ματικής έμπλησθέντες δόξαν καί αίνον καί ευχαριστίαν καί προσκύνησιν τω θεω 
5 μετά δακρύων άνέπεμψαν. 
16. Όλίγου δέ χρόνου παρωχηκότος, ό άθεος Θεόδιορος, ό αύτών διάβο- 
λος I καταστάς, ό νέος Αμάν καί Ίαννής καί ’ίαμβρής διά των έργων άναφα- f. 41 
νείς, προσήλθε τω μεγάλω καί χρηστω βασιλεϊ Βασιλείω, αϊτών καί λέγουν, 
άποσταλήναι αύτόν εις τά ίδια άψόμενον τών οικείων πραγμάτων καί τής πατρί- 
10 δος. βλέπων γάρ την νόσον του άνακτος Βασιλείου 16 ) έπικρατεστέραν του σώμα- 
τος γενομένην καί δεδιώς, μη πως ό συμπλακείς παρ’ αύτού δόλος εις τούμφανές 
διά τίνος ύποθέσεως έλθη καί ό πόνος αύτου εις κεφαλήν αύτου ύποστρέψη καί 
έμπεσειται εις βόθρον ον είργάσατο, σπουδή τής πόλεως έξελθεΐν έπειράτο. ου 
δή ένεκα τρόπου τών βασιλείων ψήφου θεού απελαθείς, πρός τήν οίκείαν πατρίδα 
15 τήν πορείαν έποίει. αύτου δέ τής τών βασιλείων αύλής χάριτι θεία πρός μικρόν 
άποστάντος, Στυλιανός 17 ) ό τηνικαΰτα πρωτοσπαθάριος καί έταιρειάρχης ύπάρχων, 
ό έπίκλην Ζαούτζης, καιρού εύθετου λαβόμενος ώραν, ώς άτε καί σωματοφύλαξ 
ύπάρχων τού βασιλέως, πάντα φόβον καί τρόμον έκ ψυχής άπορρίψας καί τω 
θεω μόνω τήν αύτού βούλησιν άναθείς, τόλμη χρησάμενος θεία καί πρός τον 
20 είωθότα αύτω έπιστάς τόπον, τη συνήθει χρησάμενος παραστάσει, θλιβερω 
σχήματι εαυτόν σχηματίσας καί τήν μίαν παρειάν τής οψεως αύτού χειρο- 
κρατήσας, τήν κεφαλήν δέ όλην πρός τήν γήν άποκλίνας, τοΐς δάκρυσι τό 
πρόσωπον αύτού καταβρέχων, κεχηνώς πρός τήν γήν άφεώρα καί στεναγ- 
μοΐς άλαλήτοις προς εαυτόν κατοιμώζων εγκάρδιον λύπην το δοκειν έπε- 
25 δείκνυε. 
17. Τού δέ πιστού βασιλέως έκ τού λαμπρού κοιτώνος αύτού έξελθόντος 
καί τούτον έν τοιούτω σχήματι έωρακότος καί τήν αιτίαν τού σχήματος μαθεΐν 
βουληθέντος, , είπεΐν πρός αύτόν έπιεικώς τοιάδε ' «Τί σοί έστιν, Αίθίοψ 18 ), ότι 
πενθών καί σκυθρωπάζων εις τό έμόν ταμείον είσήλθες καί έν τοιούτω σχήματι 
30 άπρεπε? παραστήναί μοι ήκες; τίς δέ καί ό τρόπος τών οίμωγών καί δακρύων, 
ών έκ βάθους καρδίας έκ τών οφθαλμών σου έκφέρεις; μή τί γε δυσχερές πρά- 
γμα τή πολιτεία συνέβη ή άλωσις πόλεως ή χώρας έγένετο;» ό δέ φησι πρός 
αύτόν | «Είθε, ώ κράτιστε άναξ, ταύτα συνέβη γενέσθαι καί μή τό φώς τούί. 41 ν. 
κόσμου ύπό τόν μόδιον τεθέν άπεσβέσω'» ό δέ μή συνιείς τούτο, τήν άπόκρισιν 
2. έχθοφόρου 7. άμάν καί ίαννίς καί ίαμβρίς (Esther 3,1 ff.; II Timoth. 3,8) 
9. άψόμενον: όψόμενον 11. δεδιός (ebenso 12,31) συμπλακής 12. ό πόνος — 
είργάσατο Ps. 7, 17. 16 (aber έπιστρέψει) 15. της: τού 17. έπίκλίν ώσάτε 
20. συνήθη 23. κεχηνώς άπεώρα 24. κατοιμώζων: καί θυμώζων 
27. έν τοιουτο 30. με (aber vgl. 2,9) 32. άλωσις 34. υπό τόν μόδιον 
(ebenso 12,26) Matth. 5, 15 An der 1. Stelle bat die Hs τό μ. 
