12 
EU UA KD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
επιτελώς αυτόν έρωταν έπεχείρεί' «Φράσον, τίς ό λόγος καί τίνος χάριν ταϋτά 
μοι λέγεις καί πράττεις;» ό οέ πάλιν προς αυτόν έφη - «Τό φως έκ των οφθαλμών 
έπήρθη καί τόν ήλιον βλέπω πρός δυσμάς άπιόντα καί στένω, μή πως άμφοτέ- 
ρων άφανισθέντων τελείως πηρωθώ μου τάς όψεις», καί ό βασιλεύς πρός αυτόν 
«Δι’ αινιγμάτων πειράσαί με δοκιμάζείν καί το σαφές των λέξεων ού δηλοΐς με;» 5 
ό οέ προς αυτόν «Καί ποια τόλμη χρησάμενος τά. έκ πολλών λαλούμενα καί 
θρυλλούμενα σαφώς σοι έξείπω; δέδοικά σου τόν φόβον, την απειλήν σου πτοου- 
μαι καί τον θυμόν σου αίδούμαι' αλλά τόν θυμόν σου πραότητι μίξας, τήν ευ- 
μενή ακοήν σου τοΤς έμοΐς χείλεσι μή όργισθήναι ποιήσγ)ς». ό δέ φησι' «Λέξον 
άφόβως, ά βούλει, καί φράσον άπεριέργως τήν δήλωσιν τών σών νοημάτων». ίο 
18. Ό δέ μέγα στενάξας καί δάκρυσιν άσχέτοις τούς οφθαλμούς έμπλη- 
σθείς, πρός τόν άνακτα Βασίλειον έφη' «Ήκουσταί σοι, δέσποτα, τά. έκ τής συγ- 
κλήτου άπάσης καί τής πολιτείας λεγόμενα ρήματα;» ό δέ φησι' «Ποια;» αυτός 
δέ πάλιν' « Γ/ Απερ κατά σου φάσκοντες σκώπτουσί σου τό κράτος.» ό δέ συσχε- 
θείς άγωνία καί όψει έρυθριάσας, λαβών αύτοΰ τής /ειρός πρός τό έσώτερον 15 
ταμιεΐον κατ’ ιδίαν είσέδυ ' καί τούτον έπιμελώς έξετάζων έδόκει τινά στάσιν καί 
άνταρσίαν δι’ αυτού κινηθήναι* καί γάρ φησι πρός αύτόν «Μή τι νεωτερικόν 
κατ’ έμου έστρατεύθη;» ό δέ φησι' «Μή γένοιτο, δέσποτα, τούτο ή γενέσθαι ή 
βουληθήναι* άλλά μάλλον σχεδόν πάντες τήν σήν άποκλαίονται άπουσίαν καί 
θλίψις αύτούς ούχ ή τυχούσα πιέζει, οτι αύτός μέν νόσω περιπεσών καί τω γήρα 20 
χάριτι θεία προβαίνων τόν έκ τών σών τιμίων λαγόνων φυέντα βλαστόν, ματαίας 
φωνής έπακούσας, πρό τού έκσπασθήναι ξηρόν άπειργάσω καί άποκήρυκτον 
αύτόν τής βασιλείας ποιήσας έν ειρκτή έπί άφώνω κατέχεις' καί πάσα ή σύγ- 
κλητος άμα τή πόλει καταβοα σου τού κράτους, ότι άθέω άνδρί καί τής σής 
42 σωτηρίας έχθρω προσπεισθείς τό φώς | τού κόσμου τό έκ θεού τοΐς πάσι δοθέν 25 
ύπό τον μόδι ον άποκρύβεις». ταύτα ούν άκούσας ό βασιλεύς καί σύνδακρυς γενό- 
μενος καί μικρόν πρός έαυτόν συσχεθείς έφη' «Μή τοί γε καί αύτός τής έκείνου 
συμμορίας βουλευτής κατεστάθης;» ό δέ πρός αύτόν' «Είθε πάντες οί κατά σού 
βουλευόμενοι ώς αύτός κάγώ γεγόνασι .» καί φησι' «Καί ποίω λόγω ταύτα ό 
άββάς Θεόδωρος πληροφορηθείς έμοί προκατήγγειλε ; » ό δέ φησι πρός αύτόν 30 
«^Οτι ταύτα πάντα έκείνος κατά σού έμελέτησε δράσαι καί δεδιώς τήν έκ τού 
υιού σου γενησομένην έκδίκησιν, πρώτον τούτον έκσπάσαι διενοήθη' τήν γάρ 
αύτου ένεδραν καί κρυπτήν έργασίαν ό υιός σου προδηλωθείς, έκεΐνον έκ τής 
τοιαύτης άναστεΐλαι μανίας σπεύδων καί έν κρυφή αύτόν διελέγξας, — κατ’ 
3. βλέπω (β über radiertem π) 4. πυρωθω 5. πεφάσαι (αι auf e. Rasur) 
8. τήν εύαενεΐ 9. λέξων 10. φράσων 12. ήκουστέ ποι 13. ποία 19. vieil, 
βουλευθήναι? 20. τό γήρα χάρις θεία (vgl. 11,15) προβάΐνον 22. άπηργάσω 
26. άποκρύβης 28. συρ.μορίας (ο korrig. in ω) 32. γενησαρ.ένην έκσπάσαι 
34. κρυφέ! (ebenso 16,6 und 24,1) 
