14 
EDUARD K U RT Z. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
τελεσθείσης, 
ή φιλάχριστος 
δυάς όμοτίμως καί όμοδόξως ύπό πάντων άνευφη- 
μεΐτο. 
20. Ό Λίγου οέ χρόνου παρωχηκότος, ό μέγας καί πιστότατος βασιλεύς 
Βασίλειος νόσω καί γήρα καμφθείς, τή φυσική κατηπείγετο διαλύσει, γνούς δε 
διά τής πείρας τήν έγγίζουσαν αύτω πράς κύριον τής ψυχής αύτου έκδημίαν, 5 
προσκαλείται τούς αύτου τίμιους τρεις παΐδας, Λέοντα καί Αλέξανδρον τούς 
σκηπτούχους καί Στέφανον 21 ) τον μετ’ ολίγον τή αρχιερατική διαπρέψαντα 
δάξή, καί αύτούς δι’ οσίων καί εύσεβών ύποστηρίξας λογίων <Λέοντα> αύτοκρά- 
τορα καί κυβερνήτην τής βασιλείας χειρίσας, συγκληρονόμον δε καί συμπράκ- 
τορα τον αύτου συνομαίμονα Αλέξανδρον 22 ) καθιστάνει* προεξάρχειν δε καί 10 
ύπερέχειν τά σκήπτρα τής βασιλείας τον άνακτα Λέοντα στερεοί, συνωκει δε 
f. 43 αύτω καί ή αγία Θεοφανώ, | περί ής ήμών ό λόγος προϊών εις μακράν έξή- 
νεκται ιστορίαν αλλά του κόρου τον λόγον καταλείποντος , επ’ αύτήν ήδη τήν 
διήγησιν τρέφομαι. 
21. Εί'χετο ή βασιλική τιμία ξυνωρίς τής πατρικής βασιλείας, συνήπτετο 15 
αύτοΐς καί Θεοφανώ ή αύγούστα* έσχόλαζε δε ταΤς θείαις μελέταις ό αύτοκρά- 
τωρ, ό νέος δέ Αλέξανδρος τοις μαθήμασιν ήσχ ολεΐτο ' 23 ) ό Στυλιανός δε μετ’ 
ολίγον βασιλειοπάτωρ αναγορεύεται 24 ) γνώμη καί προστάξει του αύτοκράτορος 
Λέοντος. τάς δημοσίας ούν των πραγμάτων έξετέλει φροντίδας καί ή ρωμαϊκή 
πολιτεία δικαίως καί έννόμως μετ’ εύσεβείας έκυβερνάτο. ή δέ αγία καί όντως 20 
θεω έρασμία Θεοφανώ ή αύγούστα τά βασίλεια περινοστουσα τής ψυχής σωτη- 
ρίας έπεμελεΐτο, ώς χούν καί κόνιν καταπατούσα πάντα τά του βίου τερπνά* 
νυκτός καί ημέρας ψαλτρίαις άμώμοις καί εύχαΐς άεννάοις 25 ) τον θεόν θερα- 
πεύουσα, ούκ έπαύετο έλεημοσύναις αυτόν έκζητουσα* τά γάρ άνθη τής άλουρ- 
γίδος φορούσα καί τήν έκτος εύπρέπειαν βασιλικώς περιβεβλημένη, τοΐς ράκεσιν 25 
ένδον κρυπτώς κατέτρυχε το σώμα* καί άσκητικήν άγωγήν αίρουμένη, των πο- 
λυτελών τραπεζών τάς στοιβάδας ώς ούδέν κατεφρόνει* τήν γάρ τρυφήν τών 
εδωδίμων προκειμένην όρώσα, τή εύτελεΐ καί αύτοσχεδίω τού άρτου καί τών 
λαχάνων έτρέφετο πανδαισία, τά δέ έν ταις χερσίν αυτής παρεμπίπτοντα χρή- 
ματά τε καί κτήματα, τά τίμια τοϊς βιωτικοΐς φαντάσματα, τοΐς πένησι διεδί- зо 
δου. τών δέ πέπλων τά πολυτίμητα είδη τοΐς δεομένοις παρείχε, χηρών δέ καί 
ορφανών τάς αύταρκείας έπεχορήγει, <τών μοναστών τά εύτελή καταγώγια) 
1. φιλόχρηστος άνευφημείτω 4. κατεπείγετο γνούς 9. vieil, προχειρί- 
σας? 12. vieil, έξενήνεκται? 13. καταλείποντος (d. h. indem der Überdruss die 
weitere Erzählung der nebensächlichen Ereignisse aufgiebt, vgl. Isocr. 195 A): κατα- 
λείποντες 16. αύγούστα 20. έκυβερνείτω 22. έπεμελείτω (das zweite ε 
aus ι verbessert) 23. νυκτός γάρ καί Synax. Sirm. 27. στιβάδας 
28. έδοδίμων τήν εύτελή 29. αύτοΐς 32. τών μοναστών — καταγώγια 
bietet das Synax. Sirm. 
