ÜBER DIE HL. ΤΗΕΟΡΗΛΝΟ, DIE REMAHLIN KAISER LEO VI. 
15 
μρήμασι και κτήμασι κατεπλούτει, των οίκετών ώς αδελφών προενοεΐτο, οΰ κέ- 
κληκέ τινα άπλω τω όνόματι πώποτε άλλα πάντων έκυριολόγει τάς κλήσεις, 
ουδέποτε εις θυμόν έκινήθη, οΰκ ώργίσθη ποτέ οΰ μικρω οΰ μεγάλω* φθόνος ή 
μίτος κατά του πέλας οΰδέπω έπί τήν θείαν ψυμήν αΰτής άνήλθεν* οΰκ έφθέγ- 
5 ξατο όρκον διά τής γλώττης, οΰ ψευδή ρήματα διά των χειλέων αΰτής έξήλθον, 
οΰκ έφθέγξατό ποτέ κατά τίνος λοιδορίαν, οΰκ έπαΰσατό ποτέ κρυπτώς πενθεΐν 
καί σκυθρωπάζειν καί τήν στρωμνήν τοΐς δά|κρυσι καταβρέχειν. f. 43 
22. Τής γάρ κλίνης χρυσοϋφάντοις τάπησι κατεστριομένης, τό δοκεΐν 
εσπέρας έπ’ αΰτήν άναπαύειν τό σώμα τοΐς οίκείοις ώράτο* ήνίκα δε ή νΰξ τήν 
10 άρ/ήν έποιεΐτο, τής κλίνης άνισταμένη ψιαθίω χορτίνω καί τρι/ίνοις ράκεσιν έν 
τω έδάφει κειμένοις τήν άνάπαυσιν έποιεΐτο, ώραν ές ώρας άνισταμένη καί τάς 
μεΐρας εις τον άέρα διεκπετώσα καί τφ θεφ άναπέμπουσα τάς αίνέσεις καί τήν 
τής ψυ/ής σωτηρίαν έπιζητουσα. διό καί έκ τής άγαν σκληραγωγίας ή σο^αα- 
τική αΰτήν περιεστοίχισε νόσος, καί όσον ό έκτος αΰτής διεφθείρετο άνθρωπος, 
15 τοσουτον ό έντάς αΰτής κατά θεόν άνεκαινουτο * τάς γάρ έκ τών νόσυιν του σώ- 
ματος άλγηδόνας ώς τινας εΰεργεσίας λογιζομένη, εΰμαριστεΐν καί δοξάζειν οΰ 
διέλειπεν τω κυρίω* τό γάρ ώραιότατον αΰτής καί τίμιον σώμα κατατρυγόμενον 
ταΐς άσθενείαις όρώσα, οΰδέν άγεννές ή βλάσφημου προήκατο ρήμα - άλλά μάλ- 
λον προς προσευμάς καί δεήσεις τήν έαυτής στομώσασα γλώσσαν, οΰ διέλιπε 
20 τόν θεόν ίκετεύειν 1 τή γάρ προτέρα τής άσκήσεως άγωγή έαυτήν έπιδουσα καί 
εις άφορμήν έγκρα τείας τήν νόσον λαβουσα, οΰ διέλειπε διαθρύπτειν τοΐς πει- 
νώσι τόν πλούτον* τό δε τίμιον αΰτής στόμα, τή μελέτϊ) τών θείων ύμνων 
κατειθισμένον, οΰκ έπαύετο τά τίμια λόγια του ιεροψάλτου Δαυίδ του προφήτου 
έπάδειν* καί γάρ οΰ παρωράτο έξ αΰτής ή έπτάκις τής ήμέρας αίνεσις 26 ) του 
25 κυρίου οΰδέ υπνωττεν άναπαύσεως ύπνον άνευ δακρύων* τό γάρ βρώμα αΰτής 
μετά σποδού ήσθιεν καί τό πόμα αΰτής τοΐς δάκρυσι συνεκίρνα. ταΐς δέ άλλο- 
τρίων συμφοραΐς συμπαθούσα, δακρυρροουσα τόν θεόν ΰπέρ αΰτών έλιπάρει, κα- 
ταπονουμένοις μεΐρα όρέγουσα βοήθειας καί ορφανών καί μηρών προϊσταμένη 
ώς μήτηρ, τών έν θλίψει καί άθυμία μειμαζομένων ΰπάρμουσα <εΰθυμία καί 
30 παράκλησις>. τών γάρ ηδονών πατήσασα τάς νιφάδας, κούφως καί καθαρώς τό 
του βίου πέλαγος έν αγνεία διέπλει ' καί τήν πρόσκαιρου καί φθαρτήν καί ρέου- 
3. όργισθη 6. έμφθέγξατο 7. στρωμνήν u. s. w. Ps. 6, 7 καταβρέχων 
8. ταπήσι 9. όράτο (ebenso 16, 22) 10. άνισταμένης 11. κειμένων 
14. αυτή (Synax. Sirm. αύτήν) περιεστο ψήσε ό εκτός — άνεκαινουτο II Cor. 4,16 
15. άνακαινοΰτο 18. προήλατο 20. σκήσεως (am Anfang der Zeile) 21. διέλυπε 
22. πλούτον?: άρτον Synax. Sirm. 24. παρόράτο 25. βρώμα — συνεκίρνα 
Ps. 101,10 26. μετά σπονδου 27. δακρυροοΰσα (aber 21,1 richtig) κατα- 
πονούμενοι; Synax. Sirm.: καταπονούμενους 29. ευθυμία καί παράκλησις bietet 
das Synax. Sirm. 30. κούφως — διέπλει, vgl. Gregor. Naz. or. funebr. in laudcm 
Basil. Magni: κούφως διέπλει τήν του βίου θάλασσαν 
