ÜBER DIE IIL. ΤΠΕΟΡΗΛΝΟ, DIE GEMAHLIN KAISER LEO VI. 
19 
άπαλειφομένη τό σώμα υγιής καί άβλαβης κατεστάθη, δόξαν καί αίνον τώ θεώ 
καί τη άγια προσάγουσα. 
27. Μετά δε την εκείνης τελευτήν καί προς κύριον έκδημίαν διετούς χρό- 
νου παραδραμόντος, ό μέν πατήρ ήμών, των δημοσίων πραγμάτων απαλλαγείς 
5 τάς φροντίδας διά τό γήρα αυτόν καμφθήναι καί έπαλλήλοις νοσήμασι περιπε- 
σεΐν, οί'καδε παγανευων έκάθητο καί | τήν του οίκου φροντίδα τω υίω αυτού καί f- 40 
ήμετέρω συνομαίμονι Μιχαήλ τώ πρωτοσπαθαρίω διοικεΐν ένετείλατο. τό γάρ 
άοκνον αυτού καί έντρεχές τής έπιμελείας γινώσκων, τήν πάσαν αυτού περιου- 
σίαν εις χειρας εκείνου παρέθετο. καιρού δε καλούντος καί χρείας τινός μικρού 
10 πράγματος άναγκαίας πραχθήναι μελλούσης, ό πατήρ τήν διακονίαν πληρώσαι 
τω υίω ένετείλατο* ό δε τισι φροντίσιν έτέραις περ '.ασχοληθείς, τήν πατρικήν 
διάταξιν διά τίνος οίκέτου γενέσθαι προσέταξεν, ού τήν τού πατρός καταφρονών 
διάταξιν, άλλά τήν ευτέλειαν τού πράγματος εις ούδέν λογισάμενος. τής δέ έν- 
νάτης ώρας τής ημέρας εκείνης καταλαβούσης , ό μέν οκνηρός εκείνος οίκέτης 
15 έπιλαθόμενος τής προσταχ θείσης αΰτώ διακονίας άτελή τήν διάταςιν είασεν. ό 
δέ ταύτην γενέσθαι προστάξας εις ζήτησιν τής χρείας παρέστη* καί τού έργου 
μή τελεσθέντος, ό πατήρ ώς δεσπότης κατά τού υιού ήγανάκτει καί λόγοις τού- 
τον άντί μαστίγων προσπλήξας, δυσφημεΐν καί άνιασθαι παρασκευάζει, ό δέ τήν 
άγανάκτησιν τού πατρός έξ ολιγωρίας μή φέρων, τον πονηρόν οίκέτην καί όκνη- 
20 ρότατον δούλον ώς καταφρονητήν τής αυτού προστάξεως άμύνασθαι ήβουλήθη. 
προσκαλεσάμενος γάρ τούτον ύπέρ τής άμελείας έξερωτών, — αυτός ήμαρτηκώς 
άναιδέστερος άνεφάνη καί άπρεπεΐς καί άτάκτους άπολογίας φθεγξάμενος τό 
δοκεΤν τόν δεσπότην παρελογεΐτο . ό δέ θυμού πλησθείς καί τή χολή ύπερζέσας, 
τούτον λάξ κατά των κενεώνων κινηθείς καταπλήξαι καί εκ τίνος δυστυχούς 
25 άπορίας τοΐς ποσί σκελισθείς, ύπτιος πεσών τοΐς κροτάφοις έπλήγη καί λειπο- 
θυμία ληφθείς ώς παραπλήξ άφωνος καί άκίνητος παρευθύ καθωράθη. φωνής δέ 
καί κραυγής παρά των παρεστώτων ού μικράς γεναμένης, άκούσας ό πατήρ τό 
συμβάν τω υίω παρ’ ελπίδα, καίπερ νόσω κρατούμενος, άναστάς έκ τής κλίνης 
δρομαίος ήλατο τρέχων, καί τόν υιόν έν τή τοιαύτϊ] θεασάμενος άμορφία, τίλ- 
30 λων τάς τρίχας καί δακρύων αύτόν κατεθρήνει* νομίσας δέ τούτον τεθνάναι, τήν 
έντάφιον αύτοΰ | ήρξατο ποιεισθαι φροντίδα. f. 46 ν. 
28. Τής φήμης δέ διαθεούσης τοίς φίλοις καί των συγγενών απάντων 
συνδεδραμηκότων, έγένοντο οίμωγαί θρήνων καί όδυνηραί φωναί τήν άωρον τού 
παιδός θρυλλούσαι άκινησίαν. πολλών δέ άριστων ιατρών συνελθόντων καί πλεί- 
35 στας διαπείρας μηχανιών προβαλλόντων, ούδεμία ήν φωνή ή άκρόασις ή κίνησις 
4. πραγρ-άτων (nach 14,19): φροντίδοίν (wegen des Accus, vgl. καθαρθεΐσα το 
άλγος 17,5) 5. γήρα 21. vor τούτον noch τού (am Ende einer Zeile) 
25. λυποθυρ.ιαληφθείς 29. τείλων 34. πλεωτα 35. φωνή: φωή 
