20 
EDUARD KURTE. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
του παιδάς ώς νεκρού προκειμένου. τούτων ούν έν τούτους ήδη θλιβερώς θρυλ- 
λουμένων, ή της ημέρας διήλθεν εσπέρα καί ή νύξ άρχήν ήδη λαβούσα το πέν- 
θος έπηύξει, του παιδός άφωνου καί ακινήτου τοΐς πολλοΐς όρωμένου. έδοξε δέ 
τω πατρί τούτον προς τούς περιβόλους του οί'καδε ευκτήριου αύτοΰ οίκου τής 
δεσποίνης προθεΐναι. καί μικρόν ήδη σιωπής καί γαλήνης έκεΐσε γεναμένης καί 5 
πάντων (ούς αληθώς είπεΐν) εκ τής άγαν άθυμίας πρός ύπνον τραπέντων, μόνος 
ό πατήρ νήφων καί άγρυπνος τήν του υιού άπεκλαίετο συμφοράν τε καί στέρη- 
σιν καί τον θεόν άλαλήτοις φωναις έλιπάρει. πολλών δέ ώρών ήδη τής νυκτός 
διελθόντων, ή ώρα τής άλεκτροφωνίας επέστη καί ή πρός σύναξιν τής εωθινής 
δοξολογίας τών εκκλησιών ήκει * ό δέ παΐς ώς νεκρός καί άπνους καί άκίνητος 10 
μένων ύπτιος έπί τής κλίνης άνέκειτο. αύθις δέ θεία τις έπίσκεψις εις αυτόν γε- 
ναμένη καί τήν νέκρωσιν του σώματος εις εύκινησίαν κινούσα τον άκίνητον άλη- 
θώς καί τρέχειν καί φωνεΐν παρεσκεύασε’ τά γάρ επ’ αύτω κείμενα πέπλα ώς 
δεσμά τινα διαρρήξας, τής κλίνης έξαναστάς δρομαίως πρός τήν πύλην του 
θείου ναού έξίστατο, φωνή δέ μεγάλή κράζων τοΐς παρουσιν έβόα' «Ούκ είδατε 15 
πάντες τήν πάντων κυρίαν, τήν μητέρα του κτίστου καί θεοτόκον, άμα τής αγίας 
Θεοφανώ βασιλίσσης εις τόν ναόν είσιούσας;» τών δέ φησάντων «Ου* άλλά τίς 
καί πώς καί πόθεν ή τοιαύτη μεταβολή γέγονε, τέκνον;» αύτός νήφων καί έρ- 
ρωμένον έχων τόν νουν καί τό σώμα ώς μηδέπω δλως πληγείς, φόβω πολλω 
συνεχόμενος έφη* «Ευχαριστώ σοι, δέσποινα θεομήτορ, ότι ούκ άπηξίωσας τής 20 
έμής ούθενείας τήν σωτηρίαν περιποιήσασθαι, άλλά διά τής ικεσίας τής σής 
f. 47 θεραπαίνης Θεοφανώ | βασιλίσσης ταΐς πατρικαΐς μου εύχαίς 33 ) έπιδουσα εμέ 
τόν άνάξιόν σου οΐκέτην τού άοράτου τούτου έξείλου θανάτου». 
29. Έπί πολύ δέ παρά πάντων καί του πατρός πλέον έρωτώμενος είπεΐν 
τήν αιτίαν καί θέαν τής οπτασίας, άνοίξας τό στόμα μετά δακρύων έφη' «’Ώιμην, 25 
ώ πάτερ καί φίλοι, ώς έν ύπνω δή τω καθεύδειν, μηδέν δέ τό σύνολον έπαισθά- 
νεσθαι ή λογίζεσθαί τίνος τών έν βίω . έπέστη δέ μοι άφνω γυνή τις εύοπτος 
καί ώραία, πορφυρουν χιτώνα φορούσα' ήν δέ αύτής καί ή έπιμετώπιος τής 
κάρας κόσμος τάξιν φακιολιού λινού στιβαρώς διπλούμενος. περιβέβλητο δέ καί 
εις περιβολήν μαφορίου, ώς θέριστρ ον κόκκινον χρυσοΐς κροσσωτοΐς διαλάμπον. 30 
έκ δεξιών δέ ταύτης παρείπετο ή αγία Θεοφανώ ή βασίλισσα, ύποβεβληκυΐα τήν 
αύτής χεΐρα τή δεξιά τής πανάγνου' ήν δέ καί ή ταύτης στολή βασιλική χλανίς 
περιστιλβομένη χρυσίω καί μαργαρίταις* έστεμμένη δέ διαχρύσω βασιλικω δια- 
δήματι. έπί δέ τής εύωνύμου χειρός τής πανάγνου παρείπετο καί ή έμή μήτηρ 
6. ύπνον: ύμνον 13. φωνήν 15. είδατε: ο’ίδατε 17. ίσιούσας 
18. έρρώμενον 20. δέποινα (δέ am Ende der Zeile) θεομήτορ 22. θεράπαινος 
έφιδούσα 23. έξήλου 24. έρωτωμένου 26. ύπνωδητώ (ύπνω am 
Ende der Zeile) 30. κροσσωτοΐς (oder κροττωτοΐς ?) : κροτωτοΐς διαλάμπων 
32. χλαμίς 33. στεμμένη 
