22 
EDUARD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
χορηγήσει σόι φράσειν, έξυφάναι κανόνα εις δόξαν του κυρίου καί ταύτης τιμήν 
καί άνάμνησιν.» εγώ δέ φημι πρός αυτόν «Καί ποια ύποθέσει χρήσομαι των 
εκείνης κατορθωμάτων; ου πάρεστιν αυτή άσκήσεως δρόμος ούδέ μαρτυρίου 
αγώνες, ού θαυμάτων έπίδειξις καί τί λέξαι ή συγγράψασθαι απορώ», ό δέ φησι 
πρός με - «Μή κατοκνήσγ)ς διά θεόν του εγχειρήματος τούτου, άλλα λαβών 
48 χάρτην καί κάλαμον άπερ σοι λέγω | συγγράφου». λαβών αύθις κάλαμον άμα 
καί χάρτην γελοιάζων πρός τούτον έφην «Λέγε ά βούλει* έτοίμως έχω του γρά- 
φειν όσα αν προσφωνής μοι». ά δέ φησι πρός με' «Ποίησον πρός τό 'Οδηγή- 
σαντα πάλαι θεοφ ανείας λαμπτήρα φωτοειδή έθετο τή εκκλησία σε Χριστός», 
καί αύθις έξυπνος έγενάμην, εις μνήμην φέρων τόν ρηθέντα μοι λόγον, έξανα- 
στάς δέ τής κλίνης καί τό μελανοδόχον λαβόμενος σκεύος, άμα δέ καί τόμου 
τίνος εύχρηστον μέρος, ήρξάμην γράφειν, άπερ καθ’ ύπνους έρρέθη, καί τοσοϋ- 
τον ό νους μου κατήπειγε τήν χεΐρα, ώστε μήτε τήν βαφήν τού καλάμου συγ- 
χωρεΐσθαι τελεΐν με" καί αύθις τούς δύο άμα συνεγραψάμην κανόνας, τον εις 
τέταρτον τόνον όντα καί τόν εις πλαγίου δευτέρου . 35 ) έκτοτε γούν βεβαίαν πίστιν 
περί ταύτην λαβών, έδεόμην άεί τήν ταύτης άντίληψιν καί τήν πρός θεόν παρ- 
ρησίαν. 
31. Μετ’ ού πολύν δέ χρόνον πάλιν ή αυτή μοι επέστη άπρεπής δυσπι- 
στία καί έμερίζετό μου ό νούς εις πίστιν κάπιστίαν καί ολίγου καιρού παρωχη- 
κότος, περιέστη μοι άδόκητος νόσος κατατρύχουσά μου τό σώμα* τών νεφρών 
εκ τής χολώδους θερμότητος λιθιασάντων, όδύναι καί πόνοι κατά τών λαγόνων 
τεχθέντες έξέθλιβόν με μεγάλως. έκ δέ τής τούτων οδύνης καί ή τών αναγ- 
καίων χρειών έπεσχέθη μοι έκκρισις καί γέγονα ώσεί ασκός έν πάχνη, έν είκοσι 
καί έπτά. όλαις ήμέραις δεινώς πιεζόμενος. πολλών δέ ιατρών εις εμέ έλθόντων 
καί μυρίων φαρμάκων διά τών εντός καί εκτός έπιτεθέντων, ούδεμία μοι ελπίς 
σωτηρίας έδηλούτο. πάντων δέ έξαπορησάντων καί άπόφασιν θανάτου προσμελε- 
τώντων, έφη πρός με ό άνωτέρω μνημονευθείς μοι συνομαίμων, ό διά τής χά- 
ριτος τής άγιας έκ τού φάρυγγος άποσπασθείς τού θανάτου* «Οίδας, άδελφέ, 
οτι άπέκαμέν σοι τών ιατρών ή άπασα τέχνη καί τί μέλλεις λοιπόν ποιεΐν; ιδού 
επί θύραις τό τέλος καί ημάς πάντας καταλιμπάνεις " άλλά δεύρο άκουσόν μου 
καί άποσταλήτω τις έξ ήμών εις τό άγιον τέμενος τών σοφών Αποστόλων καί 
λαβέτω έκ τών άγιων έκείνών ναμάτων καθαρώτατον ύδωρ καί άπομυρισάτω 
1. φρασιν, έξυφάναι 2. ποιαν ύπόθεσιν 5. καθοκνήσης 7. γελοιάζων 
Vitelli: γελιάζων έφη 8. όδηγήσαντι 12. έρέθη 13. κατέπειγε 
15. τόνον Vitelli: τον πλάγη 19. κάπιστίαν Vitelli: καί πιστίαν 21. οδύνες 
22. έξέθλιβέ με 23. έπεσχέθη: έπαισχύνθη έκκρισις: έκκρηξις (23,9 έκκρυσις) 
25. επιθέτων (man könnte auch an μυρία φάρμακα... έπιθέντων denken) 26. έξα- 
πορησάντων: έξαώορησάντων 27. συνομαίμων Vitelli: συνμαίμων 29. μέλλει 
31. άποσταλείτω 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
