28 
EDUARD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
πάντα προσθήκη γίνεται θαυμασία τή τής όσίας έπιγείω τύ /rj τε καί λαμπρό- 
τητι. ί'να δ’ εύπαρακολούθητον έχή τήν σειράν προς τήν των έντυγχανόντων 
ακοήν καί διάνοιαν ή διήγησις, άρκτέον ήμΐν έστιν άνωθεν. 
5. Τ αυττ] πατρίς μεν ήν ή κρατίστη καί βασιλίς των πόλεων, ώς είρήκα- 
μεν' γεννήτορες δε των περιβλέπτων καί δόξή καί πλούτου πολυτελεία κομών- 
των καί τάς του γένους φλέβας άνωθέν ποθεν έκ βασιλικών έλκοντες πηγών, 
διά δή ταυτα καί ό τής όσίας πατήρ πολλής μεν καί άλλης ήν άπολαύων τής 
παρά των βασιλέων τιμής, ήν δε καί τήν αξίαν πατρίκιος, ο τών μεγίστων τότε 
αξιωμάτων ήν. 'Ρωμύλος γάρ ό τής πάλαι 'Ρώμης οικιστής τούς τής 'Ρώμης 
οίκήτορας ού μόνον εις δήμους καί φατρίας διεΐλε καί τάγματα στρατιωτικά καί 
νόμους όπλιτικούς, άλλα καί τούς δόξγ; καί γένει προύχοντας εις εκατόν άπολέ- 
ξας πατρικίους προσηγόρευσε καί βουλευτάς καί δικαστάς τών καθολικωτέρων 
ένομοθέτησεν είναι πραγμάτων καί τούτων άνευ μηδέν τελεΐσθαι τών άναγκαίων 
f. 111 καί ό σκοπός τής τοιαύτης προσηγορίας | καί τάξέως λίαν σεμνός’ προμηθούμε- 
νος γάρ τών ήττόνων ταΐς τύχαις καί άμα κωλύων τόν έγγινόμενον έκεΐθεν 
φθόνον ταΐς ύπερβολαΐς τών τοιούτων αξιωμάτων, πατρικίους ώνόμασεν οίονεί 
πατέρας καί κηδεμόνας τών άλλων, ώς εντεύθεν είναι ανάγκην τούς μεν μείζους 
πατρική χρήσθαι κηδεμονία προς τούς άσθενεστέρους, τούς δ’ ήττους, άναφέρον- 
τας τόν νουν πρός τήν του ονόματος δύναμιν, υίέων τρόπον διακεΐσθαι ταΐς 
εύνοίαις ώς πρός πατέρας 38 ) αυτούς καί ώσπερ συγγενή φιλίαν διασώζειν έκατέ- 
ρας τάς τάξεις άλλήλαις. έπεί δέ Κωνσταντίνος ό μέγας μετά τής βασιλείας καί 
τάς έκεΐθεν άξίας ές Βυζάντιον μετενήνοχε πάσας, ήνεγκεν όμου καί τό τών 
πατρικίων άξίωμα. ώ δή λοιπόν έν τοΐς έπειτα χράνοις καί ό τής αγίας ταύτης 
έτιμάτο πατήρ. 
6. Γεννητόρων μεν ούν τοιούτων ή όσια γεγέννηται καί οϋτω περιβλέπτων 
τήν τύχην, άλλά τάλλα μεν ευτυχείς οντες αύτοί καί πτωχοΐς τόν πλούτον 
άμφοτέραις χερσίν άπαντλούντες καί λίαν θεοφιλώς τόν βίον άνύοντες έδυστύ- 
χουν άπαιδίαν μακράν, ό δή καί θανάτου παντός έγίνετο τούτοις πικρότερον. «Εις 
τί γάρ ήμΐν (έφασκον) άφορα τερπνόν τό τού πλούτου λαμπρόν μηδενός οντος έκ 
τής ημών όσφύος τού διαδεξομένου; εις τί δέ δούλων καί κτημάτων πλήθος ; | 
f. 111 V. εις τί δέ βοσκημάτων; εις τί δέ πέπλων καί μαργάρων καί τρυφώντων λίθων 
πολυτέλεια; τέκνου γάρ ού παρόντος έρρέτω πάντα», τοιούτόν γε μήν έν τή ψυχή 
στρέφοντες σάλον καί κλύδωνα θλίψεων καί τοιούτοις χειμαζόμενοι κύμασι λο- 
1. όσίας V ουσίας Μ 3. ήμΐν άνωθεν εστιν Μ 6. τάς — πηγών = Hist. I 
564,2 11. νόμους VM (vieil, νομούς?) τούς γένει καί δόξη Μ 15. ήττόνων τ. 
τύχαις V: υποδεεστέρων Μ 17. κηδαιμόνας (ν. zweiter Hand ε über αι) Μ; ebenso 
Ζ. 18 18. κεχρησθαι Μ 25. γεγένηται Μ 27. έπαντλούντες Μ 
28. τούτοις πυκνότερον У αύτοΐς πικρότερον Μ 30. διαδεξαμένου (von ders. Hand 
ο über dem zweiten α) V διαδεξαμενου Μ 33. στρέφοντες — χειμαζόμενοι fehlt Μ 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
