ÜBER DIE HL. THEOPHANO, DIE GEMAHLIN KAISER LEO VI. 
31 
έμπιπλώντα δοξης θεού καί θεσμούς πληρούντα φύσεως απλανείς δι’ ον γεγό- 
νασιν εκαστα λόγον, οθεν ύμνεΐ μεν γη πολύχουν καί παμποίκιλον καί πολυειδή 
προβαλλόμενη τον τόκον ώς έφην ύμνεΤ όέ αηδών έν έαρος ώρα διά της εωθινής 
μουσικής τάς εγκαρδίους καί φυσικάς έκείνας κιθάρας άναπετάσασα καί τάς 
5 έναρμονίους καί πολυφθόγγους φδάς τε καί σύριγγας τούς νεοσσούς έκδιδάσ- 
κουσα - ύμνεΐ δε καί ύδωρ νυν μεν εις ρεύματα ποταμών έξαπλούμενον νυν δ’ έν 
λίμναις ίστάμενον ύμνεΐ δε καί κύκλος αστέρων, εις ημέραν καί νύκτα τον 
πάντα αιώνα διανειμάμενοι. καί ί'να μη τοΐς καθ’ εκαστα διατρίβωμεν, — πάν- 
των άποδιδόντων θεω τάν προσήκοντα καί δι’ όν έγεγόνεισμν τρόπον, μόνοι 
10 καθεστήκαμεν ήμεΐς τής προσηκούσης έπιδόσεως άμοιροι, δι’ ήν ό τού γένους 
έπινενόηται σύνδεσμος, μη ούν άπωση δέησιν οίκτράν, ή τούς νόμους νικήσασα 
τής φύσεως άγνή παρθένε τω ςένω σου τόκω , τεκοΰσα θεόν καί λύσασα την 
αμαρτίαν του τόκου · άλλά λύσον καί τά δεσμά τής ήμετέρας στειρώσεως καί 
δος ήμΐν' εύφρανθήναι διά τόκου γνησίου καί θιασώτας | γενέσθαι καί ημάς f. lu 
15 τής κοινής εορτής τε καί πανηγύρεως τών ύμνούντων διά τής εντεύθεν εύερ- 
γεσίας καί χάριτος τόν καρποδότην θεόν». 
8. Ταυτα δή ούν καί πλείω τούτων πολλάκις εύξάμενοι καί διεςελθόντες , 
τάς εντεύθεν έπνεον χρηστάς ελπίδας, τού άγαν έφίεσθαι καθάπερ κρηπΐδάς 
τινας άρραγεΐς ύποβαλλομένου τάς άφορμάς τού πιστεύειν καί ώς παρόν ήδη 
20 συνωθούντος όράν το μήπω γενόμενον. έν μια δε τών νυκτών άνθρωπον έδοξαν 
ίδεΐν έκ Βάσσου νεώ καί δεσποίνης έλθόντα μηνύειν την τής στειρώσεως λύσιν 
αύτοΐς. καί ήν τούτο προαναφώνησις τής πανάγνου θεομήτορος, πρόξενος θυμη- 
δίας έκείνοις μακράς, καί (ίν’ είπω) θεΐός τις χρησμός, ού γάρ άν είή γρηγορούντι 
καί φρονούντί τινι τών άνθρώπων θεόθεν γενέσθαι μέλλοντος δήλωσιν άλλ* ή 
25 κατά τούς ύπνους, ήρεμοΰντος του τών αισθητηρίων ύλικού καί συρφετώδους 
κλύδωνος ή πεπονθότος περιτροπήν τινα καί έκστασιν τού νοΰ. ύπέστρωσε γάρ 
ό θεός τω ήγεμονικω τό φανταστικόν πνεύμα καθάπερ τι κάτοπτρον ή βιβλίον 
ύπό τού νοΰ θεωρούμενόν τε καί άναγινωσκόμενον ' καί ώσπερ οί έν ύδατι κύπ- 
τοντες τούς έν ούρανώ θεωρούσιν άστέρας καθαρώς μεν καί άσυγχύτως, οπότε καί 
30 τό ύδωρ ήρεμούν καί άνεπιθόλωτον είή, ολοκλήρων έμφαινομένων τηνικαύτα τών 
εικόνων εκείνων καί τύπων τεθραυσμένως δε καί άσαφώς, όπόταν δήπου καί το 
3. δε καί Μ 6. έξαντλούμενον V 8. διανειμάμενοι ΥΜ (der Plural ist 
durch αστέρων bedingt) es ist wohl ένδιατρίβώμεν zu lesen 14. γνησίους hinter 
θιασώτας, von 1. Hand durchgestrichen V καί ήμάςΥ: ημάς Μ 15. τε fehlt Μ 
17. hinter πολλάκις noch έλθόντες καί πολλάκις Μ 19. του (vor πιστεύειν) fehlt Y 
21. vor ίδεΐν noch έν ύπνοις Μ έκ Βάσσου νεώ: έκ βασιλείων VM 22. θ'εομητορος 
θυμηδίας μακράς έκείνοις αιτία Μ 26. περιτροπήν V: ένθουσιασμόν Μ (ebenso 
S. 32 Ζ. 3) 27. κάτωπτρον Μ ή βιβλίον — ώσπερ später am Rande nach- 
getragen Μ βιβλίον άναγινωσκόμενον = Scholia in Synesium p. 568,4 Migne 
30. έμφαινομένων V: έναποτιθεμένων und hinter τύπων noch τώ ύδατι Μ 
