ÜBER DIE IIL. ΤΗΕΟΡΗΛΝΟ, DIE GEMAHLIN KAISER LEO VI. 
9 9 
О .J 
πάσας ομοίως χειρούμενον καί οίον αδαμαντίνου | άγον καί φέρον δεσμοΐς καί f. 1 1 6 ν 
ραστα προς τό θαυμάζειν έγεΐρον καί αν ιστών την τε ευφυΐαν καί την αγχίνοιαν 
καί το του ήθους σεμνόν καί την έν απαλή τή ήλικία πρεσβυτικήν σύνεσήν. 
1 1 . Χρείας δε ποτέ καταστάσης έβάδιζε παρά λουτρόν όμου ταΐς θεραπαι- 
5 νίσιν όλίγω πρότερον ή κατά μεσημβρίαν είναι τον ήλιον έβάδιζε δε διά. του έν 
τοΐς Βάσσου νεώ τής πανάγνου θεομήτορος. καί τηνικαυτα θετός άνωθεν 
έξαίφνης κατερράγη ραγδαίος, ώς μήτε πρόσω μήτ’ όπίσω δύνασθαι πορεύεσθαι, 
άλλ’ ανάγκην είναι του νεώ γενομένην εντός περιμεΐναι, μέχρις αν εις εύδΐαν τό 
του άέρος κατάστημα γένηται. ή δη καί είσιοΰσα καί την όφειλομένην τή θεο- 
10 μήτορι προσκύνησιν άποδουσα καί μικρόν εις γόνυ κλιθεΐσα πρός ύπνον έτράπη, 
έν ω καί όράν έδόκει βασιλικώς καί κοσμίως έσταλμένην γυναίκα τή θεραπαίνη 
κελεύουσαν, έλαιον έκ τής έμπροσθεν άπήωρημένης φωταγωγού λαβουσαν έπι- 
μελώς άλείφειν αυτήν άπό κεφαλής άρξαμένην άπαν το σώμα πορφυρουν τε 
περιβαλεΐν ίμάτιον καί άμα βασιλικήν έπιθεΐναι καλύπτραν καί έπί τούτοις φώς 
15 περιαστράψαι 'ξένον αυτήν τε καί όλον τον ιερόν οίκον έκεΐνον . άφυπνισθείσης δ’ 
έπί τούτω τής παιδός καί τόν θειον ταΐς θεραπαινίσιν έξηγησαμένης ονειρον 
ούκέτι πρός τό λουτρόν ένομίζετο | δεΐν ά.πιέναι' λελουσθαι γάρ αυτήν ήδη f. 116 
λουτρω θειοτέρω καί μυστικω. όθεν, εις αιθρίαν άπαλλαγέντος καί του άέρος 
ευθύς, οΐκαδε λαβουσαι ταύτην άπήεσαν. διά γάρ αυτήν ώς έοικε μεταβέβληκεν 
20 ό θεός έξαπίνης καί τήν τών στοιχείων κατάστασιν καί έκ μέν αιθρίας λαύρου 
πεπλήρωκεν ύετού τον αέρα, έκ δ’ ύετού πρός αιθρίαν αύθις μετήνεγκεν. ό μέν- 
τοι πατήρ άκούων έν έκπλήξει μεγάλη καθίστατο καί άμα πάσιν, οσοις του 
συμβάντος αΰτηκόους συνέβη γενέσθαι, πολύς τε καί μάκρος ό κρότος έρράγη 
τού θαύματος καί μεγάλων εύτυχημάτων άρχαί τοΐς πασιν ού μόνον τά γε 
25 τοιαϋτα ένύπνια ένομίζοντο άλλα καί όσα πρό τούτων συνέβη θεόθεν σημεία. 
12. Άρτι δέ πεντεκαιδέκατον άγουσα χρόνον, οπότε δή μάλιστα τά τής 
οικείας άνθουσι γνωρίσματα γνώμης καί προαιρέσεως, όλας ή κόρη τάς ροπάς 
τής ψυχής εις τήν τών βελτιόνων μοίραν ταλαντεύει πραγμάτων καί τήν τής 
γνώμης αίρεσιν πρός τήν τών άγαθών έξεων άσκησιν ευθύς έν προοιμίοις τής 
30 ήλικίας κινεί - ού γάρ ήδοναΐς έσπένδετο καί βλακεία σωματική, άλλ’ αγνεία καί 
σωφροσύνή τό ήθος έκόσμει καί γαστρός έγκρατεία τόν τύφον έπαιδαγώγει τής 
τύχης - καί τόν μέν πλούτον εις πενήτων έθησαύριζε κόλπους, αύτή δ’ άγρυπνία 
καί θείων μελέτή λογίων έσχόλαζεν ολή σπουδή καί προθέσει ψυχής, θυμού 
κινήσεσιν αύτονόμοις | καί όξυρρόποις ούτε χειρ αύτή ποτέ ούτε γλώττα διηκο-ΐ.ΐΐ6ν 
35 νήσατο προπετής, άλλ’ έν αύτοΐς εύθύς άναιρούσα τοΐς λογισμοΐς διετέλει τάς 
2. ευφυΐαν Μ ευφημίαν У (die Accus, hängen von θαυμάζειν ab) 8. είς fehlt Μ 
14. περφάλλειν У έπιθηναι Μ 20. λάβρου Μ 23. γενέσθαι συνέβη Μ 
έρρήγνυτο Μ 27. κόρη πρός τάς Μ 30. βλακία Μ. 33. θυμού — 
βλάστης = Hist. III 239, 17 — 21 
Зап. Ист.-Фил. Отд. 
3 
