34 
EDUARD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
ρίζας εντός προ της βλάστης. ώσπερ 2* αύ ίερωσυνγ) τή αλήθεια την γλώτταν 
τιμήσασα, άκάματον έστησε φύλακα την των χ ειλεών άκρόπολιν, ώς μη λάθΥ) 
προκύψας όψέ ποτέ λόγος μάλα μεν τις έπαγγελτικός οΰ μάλα δέ γε τελε- 
σιουργός. 
13. ΤαύτΥ] τοι καί πολλοί των έφηβων πατέρες γένους καί πλούτου προ- 
βαλλόμενοι κράτος καί περιφάνειαν πρός άλλήλους ήμιλλώντο κήδους εί'νεκα της 
κόρης καί ήν άγων ού μικρός τω ταύτης πατρί προσιόντων καί άπιόντων αυτών 
έςέπληττε γάρ ού μόνον το κλέος της αρετής άλλα καί το της οψεως καί ηλικίας 
κάλλος της κόρης άπασαν ακοήν διά πάσης πορευόμενα γλώττης. ή δε φήμη 
ρυέΐσα σφοδρότερ ον καί τάς των αύτοκρατόρων ένέπλησεν άκοάς του θαύματος. 
Βασίλειος δ’ ούτος ήν ό Μακεδών καί ή σύζυγος Ευδοκία καί παϊς έτρέφετο βα- 
σιλικώς αύτοΐς ό σο.φώτατος Λέων, άρτι τον πρώτον ανθών ίουλον καί γαμήλιων 
ερώτων άγων ώραν, δι’ ον καί ήθροίζοντο μεν έκ παντός έθνους, ήθροίζοντο δ’ 
εξ άπάσης πόλεως, όπόσαι κατ’ εκλογήν ώρα καί κάλλει σώματος διαφέρουσαι 
ήσαν νεάνιδες. ών έν μέσω τω καταλόγω γενέσθα -t κληθεΐσα καί ή Θεοφανώ 
f. ιιττοσούτω πάσας παρήλασεν άνθει προσώπου καί ήλικίας | ώρα καί ήθους εύπρε- 
πεία, δσω καί πλησιφαής πανσέληνος πάντας τούς έν νυκτί φαινομένους άστέρας. 
ού γάρ βαβυλώνιος έβαπτε κ όχλος τάς παρειάς ούδέ νόθοι τινές οφθαλμών καί 
όφρύων ύπογραφαί τήν εύμορφίαν ύφαινον του προσώπου ούδέ βαδίσματος έπιτή- 
δευσις καί βλέμματος χλιδώσα θρύψις έκόσμει τήν ώραν, αλλά συμφυή καί 
ασχημάτιστα πάντα προσήν έκείνη τά κάλλιστα, προσώπου στάσις ευπρεπής, 
βλέμματος χάρις λαμπράν τήν αυγήν άποστίλβουσα, μειδίαμα σεμνόν, έρευθος 
αύτοβαφές ήρεμα έφέρπον τάς παρειάς καί κιρνώμενον εύφυώς τω άνθοϋντι λευκω 
καί τόν θεατήν έκπλήττον οφθαλμόν τούς γε μήν βλεφάρων καί ρινός καί τών 
όφρύων κανόνας μονονού γραμμικαΐς ίσότησιν ή γεωμέτρις έσταθμήσατο φύσις - 
καί (συνελόντι φάναι) τό δλον ήν αυτοφυές τι χρήμα κάλλους έξαίσιον καί οιον 
τό τής σελήνης καί τών άστέρων καί τό τής ήλιακής αυγής ή φύσις οίκοθεν 
έμηχανήσατο. 
14. Διά δή τούτο καί προς γάμου κοινωνίαν αύτη τών άλλων προυκρίθη 
πασών Λέοντι τω νέω βασιλεΐ' καί βασιλικοΐς παρασήμοις κοσμείται λοιπόν ή 
Θεοφανώ καί συμβασιλεύει τω όμοζύγω Λέοντι καί γίνεται κοινή τοΐς ύπηκόοις 
ήδονής έορτή καί χρηστών έλπίδων πανήγυρις. φρονήσεως γάρ καί σοφίας βασι- 
λευούσης, ευδαιμονίας ελπίδες τά τε πράγματα καί τάς πόλεις σαφώς έπιπνέου- 
1 1 7 V. σιν I ό γάρ έν σώματι ψυχή, τούτ’ έν τοΐς πράγμασι φρόνησις - διά δή τούτο 
καί Πλάτων, ή τής Ελλάδος μεγάλη φωνή, τό τής φρονήσεως καί σοφίας έξαί- 
1. ώσπερ — τελεσωυργός == Hist. ΤΙΙ 239, 25 — 240,3 12. αυτοΐς βασιλικώς Μ 
άρ τι — ΐ’ουλον = Hist. ΤΙ 673,3 18. έβλαπτε Μ νόθοι, vgl. Hist. I 86,21 
την νόθον πατρίδα 30. νέω fehlt Μ 35. πλάτων (de rep. V 473 С) — φωνη=' 
Florentius 521, 31 Jahn 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
