ÜBER DIE HL. ΊΈΕΟΡΗΛΝΟ, DIE GEMAHLIN KAISER LEO VI. 
35 
ρων αγαθόν, τότ’ άν άριστα διοικεΐσθαι τάς πόλεις έφασκεν, όταν ή φιλόσοφοι 
βασιλεύσωσιν ή βασιλείς φιλοσοφήσωσιν. οπερ δή καλώς ποιούν επ’ άμφοτέ ρων 
τουτωνί των βασιλέων συνέοραμε κράτιστα. του δε χρόνου ρέοντος, ούκ ήνέσχετο 
βλέπειν ό της βασκανίας πατήρ διάβολος ούτο.» ψυχής άρεταίς καί σώματος 
6 κάλλεσι διαλάμπουσαν έν βασιλείοις οί'κοις την κρατίστην εκείνην καί άριστα 
ήρμοσμένην συζυγίαν, άλλ’ όργάνω χρησάμενος κακομηχάνω καί την γνώμην 
διεφθορότι μονάζοντί τινι όνομα Σανταβαρηνω, πείθει λόγοις τισί πιθανώς 
έσκευασμένοις περιελθεΐν καί διαφθεΐραι την του βασιλέως γνώμην κατά του 
υίου Λέοντος. 
ίο 15. Τίς δ’ ήν ούτος ό Σανταβαρηνός καί όπόθεν εις τάς αύτοκρατορικάς 
οικίας παρεισεφθάρη, μικρόν άναλαβόντες τον λόγον διέξιμεν. Κωνσταντίνον τόν 
δεύτερον υιόν του αύτοκράτορος Βασιλείου 39 ) πρό βραχέος συνέβη τεθνάναι' καί 
ήν άπολεγόμενος τό ζην ό πατήρ διά τήν εκείνου ζημίαν καί δεόμενος άνάψυςιν 
είληφέναι τινά καί σβεστήριον τής εγκαρδίου φλογός. όθεν ιερούς άνδρας έκάλει 
15 πρός συμμαχίαν του πάθους καί σαφείς θεού λατρευτάς έντυχέϊν ύπέρ αύτου δι’ 
ευχών τω θεω, εί μή άλλως γέ πως, διά γουν | ονείρων καί ενυπνίων τινών f. 118 
τής του παιδός ομιλίας τυχέίν γίνονται γάρ καί όνειροι πολλάκις ψυχοπομποί 
τινες προμηθείς, πλάττοντες έν τω φανταστικό» τών καθευδόντων είδωλα καί 
τύπους δή τινας τών τεθνεώτων, καί άναζωπυρουσιν όπως ποτέ του κάμνοντος 
20 τήν ψυχήν ώσπερ παίζοντες αυτόν καί ύποσαίνοντες τοΐς κολακεύουσι φάσμασι. 
τότε τοίνυν έν άφανεία διάγων καί μοναδικόν τριβώνιον περικείμενος ό Σαντα- 
βαρηνός πράσεισι τω αύτοκράτορι Βασιλείω, ήθος πλασάμενος ευλαβές τι καί 
ένθεον, καί δείςειν ύπισχνεϊται τόν υιόν αύτω Κωνσταντίνον καί όμιλήσαι μέχρι 
καί ές πολλοστημόριον ώρας' καί τό γε μεΐζον, ούκ έν ϋπνω καί κλίνη κειμένου 
25 του βασιλικού σώματος, άλλά γρηγορουντος καί ίσταμένου καί βλέποντός τε 
όμοΰ καί άκούοντος το γάρ γένος Αιγύπτιος ών καί μάγοις έκεΐ που χρησάμενος 
διδασκάλοις, νεκυομαντείαν τε καί ψυχοπομπίαν έκεΐθεν έμεμαθήκει, ή δοκεί μεν 
ές αδου ψυχάς άνάγειν εις φώς δι’ έπωδών τινων καί άφορκισμών. φαίνονται γάρ 
καί άποκρίνονται περί ών άν τις έρωταν βούλοιτο μορφαί τινες τεθνεώτων γνω. 
30 ρίμων είσί δε τά φαινόμενα ού ψυχαί άλλά χθόνιοί τινες καί υποχθόνιοι δαίμο- 
νες. τή δή τοιαύτΥ) κακοτεχνία κάνταυθα χρησάμενος ό άλιτήριος, όπερ πάλαι 
τω Σαούλ ή έγγαστρίμυθος πέπραχεν άναγαγουσα το του Σαμουήλ ομοίωμα, 
τοΰτο καί αύτος ήδη τεχνάζεται' καί πρός τήν του Κωνσταντίνου | διασκευασθή- f. П8ѵ. 
ναι μορφήν παρασκευάζει τινά τών αύτου γε ομιλητών υποχθονίων δαιμόνων. 
6. ήρρ,ορ.ένην Μ 7. σαβανταρηνώ Μ 17. γίνεται Μ 19. όπως ποτέ 
(indefin.) — Hist. II G37,6; Flor. 510,27 κάμνον (τος am Rande von 2. Hand) M 
22. πεπλασμένος M 24. καί τό γε μεΐζον — άκούοντος fehlt Μ 28. ψυχάς 
άνάγειν — δαίμονες = Scholia in Synes. ρ. 6 IG, 7 — 10 Migne 31. χρησάμενος 
κάκεΐνος ό Μ 32. σαούλ У (vgl. I Reg. 28,7 ft'.): σαμουήλ Μ 33. τού fehlt У 
