36 
ED ил К υ KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
τούτον ίδών καί όμιλήσας ό αύτοκράτωρ καί της απάτης ούκ αίσθόμενος, έδοξεν 
αΰτον ίδεΐν φανερώς τον υιόν καί θειον άνδρα λοιπόν ένόμισεν είναι τον Σαντα- 
βαρηνόν καί διά μεγάλης ήγε τούτον τιμής καί αίδους. 
16. Τω γε μήν Λέοντι τω νέω βασιλεί, σοφω γε όντι άνδρί καί συννενοη- 
κότι μη από θείας είναι μοίρας τό γεγονός άλλ’ έκ σατανικής τίνος βακχείας καί 5 
δαιμονιώδους ενθουσιασμού, μέμφεσθαί τε έπήει καί χλευάζε ιν αυτόν επί του 
αύτοκράτορος Βασιλείου καί περιφανώς πανταχου διαλοιδορεΐσθαι καί άλάστορα 
τής αλήθειας άποκαλεΐν καί θιασώτην δαιμόνων απατηλών, άλλ’ εκείνος πρός 
ταυτα ύβριοπαθών έμεμήνει (τό κάθαρμα!) καί ράπτει διαβολάς καί δόλους κατά 
Λέοντος πιθανάς καί Έριννύων μεστάς - καί γίνεται προδότης άνδρός άνευθύνου ίο 
καί ύπελθών πείθει τόν αύτοκράτορα λέγων ώς' «Έπιβουλεύει σοι Λέων ό σός 
υιός άχθάμενος τή πολυετία καί ξίφη καί λόχους συσκευάζει 40 ) κατά τής σής 
κεφαλής», ταύτγ τοι καί ειρκτή παραπέμπεται ό μηδέν άδικήσας Λέων, πριν εις 
έλεγχον έληλυθέναι καί δικαστήρια καί πριν είδέναι τής καταδίκης τά αίτια. 
17. 'II δε καλή σύζυγος εκείνη Θεοφανώ καί θυγάτριον έχουσα έκ του 15 
Λέοντος ήδη καί άχθομένη τω χωρισμω, ού δίκαιον έκρινε, του άνδρός εν δεσ- 
μωτηρίου ριφέντος, αυτήν ελεύθερον βλέπειν τόν ήλιον, άλλα κοινωνόν τόν 
ί. 119 όμό|ζυγον έχειν έβούλετο καθάπερ τής ευδαιμονίας ούτω δή καί των άδικων δεσ- 
μών καί μίαν του πάθους γενέσθαι στήλην έζήτει τό δεσμωτήριον καί κοινόν 
καταστήναι τάφον δυοΐν σωμάτων, εις μίαν κραθέντων φύσιν καινή τινι καί 20 
ξένϊ] ξυνθήκή καί αρμονία. «Βελτίω γάρ (έλεγεν) έμοί τής πορφύρας καί τών 
βασιλικών λαμπάδων τά του συζύγου δεσμά καί ό άτέκμαρτος ζόφος εκείνος, καί 
στρωμνής ανθήρας ή έκει χαμευνία, καί τραπέζης πολυτελούς ή άπαράκλητος 
άσιτία. τίς γάρ άν διελέΐν δυνηθείη μίαν ψυχήν έν δυσί πνέουσαν σώμασιν ή τίς 
διαστήσειεν ούς ήνωσε κύριος;» του μέντοι βασιλέως συγκεχωρηκότος τήν είσο- 25 
δον μετά πολλούς τούς αύτής κοπετούς, είσήει καί αυτή μετά τής θυγατρός 
πρός τόν όμόζυγον Λέοντα - καί μεστόν άθυμίας εκείνον ευρίσκει καί όλον βεβυ- 
θισμένον τω πά.θει καί τάλλα μεν όντα σοφόν καί γενναΐον, νυν <δέ> πρός τό 
τής συμφοράς παράλογρν ολον ήδη προδεδωκότα τό φρόνημα καί τοιαϋτά τινα 
διεξιόντα ρήματα - «Ώς άπόλοιτο (φησίν) ή ήμέρα, έν ή έγεννήθην, καί ή ώρα, 30 
έν ή τό βασίλειον έγκεχείρισμαι σκήπτρον. ώ τίς δώσει τή κεφαλή μου ύδωρ 
καί πηγάς δακρύων τοΐς έμοΐς άφθαλμοΐς; ώ τίς άξια φωνή γή τε καί ήλίω καί 
άστρασι τήν αδικίαν άναβοήσει; ώ τίς έν βραχεί μοι τής μεγάλης τύχης έφθό- 
f. ΐΐΟν.νησε δαίμων; βέλος ένεπάγη μου τή καρδία καί τόν τοξότην ούχ όρώ - | πυρ - μοι 
2. φανερώς fehlt Μ 5. καί fehlt Μ 10. άνευθήνου Μ 12. ξίφει Μ 
14. ελέγχους Μ τοϊς καταδίκης V 17. ελεύθερον ήλιον, vgl. Hist. II 799, 22 
άλλα κοινόν Μ 24. τίς δ' άν Μ 25. του μεν βασ. Μ 30. ώς άπόλοιτο — 
έγεννήθην Job 3,3 31. έγκεχείριμαι Μ τίς δώσει — όφθαλρ.ολς Jerem. 9,1 
vgl. Hist. I 471,13 32. ώ τίς αξία— άστοασι = Hist. I 561,15 34. ένεπαπάγη Μ 
