38 
EDUARD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
αναγκαιότερων μετριαζούσή κεχρήσθαι τη λύπη, άναμιμνησκόμενον παλαιών τε 
καί νέων κατά τό παραπλήσιων γενομένων πραγμάτων ' τί γάρ των όντων και 
γινομένων έμεινεν άλυπων καί δεινού παντός άκρατον; ποιος χρόνος ού τής τοι- 
αύτης τραγωδίας έκτήσατο σύνταξιν; τίς ένδοξος, τίς βασιλεύς ού τύ/ης νεωτε- 
ριζούσης πεπείραται; ποιος βίος, ποία πόλις ού τοιούτων γέμει δραμάτων; ή γάρ 
ού μεθίσταται πάντα καί την φύσιν έπί συχνόν έξαλλάττει, τής ποονοίας ουτω 
πανσόφως οίκονομούσης; ούχ ύποχωρέί νυκτί μεν ήλιος, ήλίω δε νύξ ; έαρ τε 
καί θέρος καί χειμών ούχ ομοίως άλλήλοις ύπεξίστανται τής τού κράτους διαδο- 
χής ήρέμα καί κατά μικρόν χωρίς θορύβου καί προς μάχην έριδος ; θαυμαστοί 
(φησίν) οί μετεωρισμοί τής θαλάσσης καί ό θυμός αύτής φοβερός τε καί άμα- 
χος,' καί μάλιστα όταν ύβριστής καί αγέρωχος άνεμος άνωθέν ποθεν καταρρα- 
γείς ές αρχών αρκτικών συγκυκα καί άναμοχλεύγ] τά κύματα καί απειλή κατά 
τής ηπείρου πόλεμόν προφανή, άλλ’ έπειδάν άκούση τής φωνής τής παραλίου 
ψάμμου, χειλεσιν άφθόγγοις άναγινωσκούσης τούς κανόνας τού κτίσαντος άνα- 
f. 121 σοβουντας | καί άποτρεπομένους τό γαυρον εκείνο καί μετέωρον εκείνης φρόνημα, 
εύθύς άναχωρει δειλιώσα θεού προστάγματα καί άναχαιτίζουσα παύει θρασυνό- 
μενον ρόθιον. μαθεΐν σε βούλεται ό θεός φύσεως νόμους αύτοδιδάκτους, ότι 
δυσχερών ό βίος έμπέπλησται καί γενεά έρχεται καί γενεά πορεύεται τόν άστα- 
των δρόμον τής κάτω ζωής καί μόνιμον ούδέν εντεύθεν ούδέ σύμφωνον, άλλά νύν 
μεν Άραβες δουλεύουσι Πέρσαις, νύν δέ τοΐς Άραψι ΓΙέρσαι καί νύν μεν Σαυρο- 
μάται κατατρέχουσι Μασσαγέτας, νύν δέ Μασσαγέται Σα υρομάτας' καί νύν μέν 
ό πλούσιος πένης, νύν δ’ ό πένης ένδοξος καί περίβλεπτος - καί χθες μέν ό βασι- 
λεύς άφανής, σήμερον δέ βασιλεύς ό δεσμώτης -41 ) ώστε σε χρεών ούκ άπογι- 
νώσκειν ούδ’ άνέλπιστον τήν εντεύθεν ελευθερίαν ήγεΐσθαι , άλλά θαρρεΐν ομοίως 
καί σε καί χρηστοτέραις έλπίσιν άποξέειν τάς τής ψυχής άλγηδόνας. άνάδραμε 
τή μνήμα) πρός Ιωσήφ τόν καλόν τόν τού Ιακώβ, ός πλειονων ή κατά σε πει- 
ραθείς τών δεινών άπροσδοκήτως έτυχεν άγαθών τών μεγίστων - άναμνήσθητι 
τού Ίώβ έκείνου, ός μετά τήν βαρεΐαν καί δυσκαρτέρητον εκείνην πληγήν εύρε 
πλείω τών ελπίδων τά άγαθά. πού γάρ ίσμεν, εί καί σέ προγυμνάζει θεός 
άκοντα, ίνα έκών γίνγ] χρηστός καί μεθαρμόζης σου τόν θυμόν εις τό πράων, 
f. 121 V. όταν ές | τούς τής αύτοκρατορίας ίσως άνέλθής θρόνους; ώσπερ γάρ τούς άθλη- 
τάς οέ γυμνασταί καί τούς όπλίτας οί στρατηγοί πρός τά κάλλιστα τών πραγ- 
μάτων εύφυώς προγυμνάζουσιν, ουτω καί ούς αν ό θεός άνάγειν εθέλοι πρός 
μειζόνων πραγμάτων επιστασίαν, δοκιμωτέρους ποιεί προγυμνάζων διά μικρών 
τινων περιστάσεων, πόσης δ’ αν είή τούτο τιμής τε καί δόξης θεόν μέν έχειν 
3. της fehlt Μ 9. θαυμαστοί — θαλάσσης Ps. 92,4 11. όταν υβριστής — 
ρόθιον = Hist. II 923, 18 — 25 πόθε V 18. γενεά — πορεύεται Ecoles. 1,4 
25. χρηστοτέρας (von 2. Hand αις über ας) Μ 28. τού fehlt Μ 32. των fehlt Μ 
34. προστασίαν Μ 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
