42 
EDUARD KURTZ. ZWEI GRIECHISCHE TEXTE 
αυτόν, τούτο μεν και ot* οϋς έθαλπεν έν κάρο ία φλέγοντας πόθους 49 ) αυτής, 
τούτο δέ καί διά τήν απα ιδίαν ’ ανάγκη γάρ ήν αύτω τελευτώντι συντελευτήσαι 
το τε όνομα καί το γένος αύτοϋ - ή μεν γάρ εξ αύτής γενομένη θυγάτηρ αύτω 
επί νέα τη ηλικία τόν βίον άπήλλαξεν ‘ έλπίς ο’ ούκέτι παιδός εξ αύτης έτέρου 
παρήν σώμα γάρ ασθενές καί ολή πνευματική θεωρία προστετηκός άωρίαν 
έχειν γε είκος άν εί'η δήπου σαρκικοΐς ύπηρετεΐσθαι πόθοις. ούτω τοίνυν ό βασι- 
λεύς ουσχεραίνων είς χρησμών τε άνάμνησιν ήει προτέρων καί συχνά τούς της 
γενεθλιαλογίας επί νουν έστρεφε λόγους - πολλήν γάρ είσηνέγκατο σπουδήν εκ 
νεότητος περί τήν άστροθεάμονα σοφίαν καί τούς γενεθλιαλογικούς λόγους" εξ 
ών καί μελλόντων έπορίσατο πρόγνωσιν ού μικρά.ν περί τε έαυτοΰ καί τών δια- 
. 125 δ οχών αύτοϋ - έμεμαθήκει δ’ έκεΐθεν καί ότι τεχθήσεται | τούτω παίς 50 ) τής 
βασιλείας διάδοχος καί τω παιδί παίς ομοίως κάκείνω αύθις έτερος καί τούτο 
μέχρι πολλου. καί θειον ένόμιζεν είναι δόγμα τουτί καί οιον άφυκτόν τινα 
πεπρωμένην. διά. δή ταύτην τήν αιτίαν καί ζώσης έτι τής ομόζυγου λάθρα 
έμίγνυτο εύπρεπεΐ τινι κόρη ο1 ) τών εύ γεγονότων, ού περιφρονών τήν Θεο- 
φανώ - Γ ’ 2 ) πώς γάρ; ήν καί τής ψυχής αύτής προετίθει καί ή πολλήν παρείχε 
τήν αιδώ - ά.λλ’ έχει καί ή τής βασιλείας καί τού γένους είς τό μέλλον παρα- 
πομπή καί διαδοχή ψυχαγωγούς τινας έρωτας καί πόθους μ άλα άφυκτους - τή 
δέ καί συννοούση καλύπτειν όμως έπήει τα δρώμενα σιωπή . καίτοι πολλαί τινες 
ήσαν αί λάθρα έπιφυόμεναι λοίδοροι γλώσσαι βουλόμεναί τε έκμαίνειν τήν βασι- 
λίδα καί μάχην άναρριπίζειν κατά τού φιλτάτου συζύγου καί βασιλέως. άλλ’ 
άνεξικάκως εκείνη προς τά τοιαυτα διακειμενη ούτε ήχθετο ούτε ζηλάτυπον 
έτρεφε γνώμην, οία φιλεΐ τοΐς τοιούτοις συντρέχειν ώς τά. πολλά. - άλλα καί θερ- 
μοτέρας ύπέρ τής αύτοϋ θυμηδίας καί εύρωστίας προσήγε θεω τάς δεήσεις, ώς 
άν άκωλύτως ή τών βασιλικών αύτω τελήται πραγμάτων διοίκησις - μηδέ γάρ 
έτι κρότοις βασιλικοΐς προσανέχειν έθέλουσα μηδέ κοσμικαΐς έπιβρίθουσα φαντα- 
σίαις, ελεύθερον είχε τό φρόνημα καί τοΐς τοιούτοις καθάπαξ άνάλωτον κύμασιν. 
125ν. 24. 'Ήδη δέ καί ό καιρός έκάλει τήν αγίαν πρός | θάνατον, ού γήρας έπά- 
γων καί τά. φυσικά, του γήρως νοσήματα - (ού γάρ πω ούδέ πρός ολον τής ήλι- 
κίας τριακοστόν έφθασεν έτος) - άλλά τή γε άνυπερβλήτω τής του βίου διαίτης 
καί διαγωγής σκληρότητι τό έαυτής δαπανήσασα σώμα έξίτηλον πάντη καί 
ασθενές πεποίηκε καί όλως φαρμάκοις ίατρικοΐς άνέλπιστον καί άνεπιχείρητον. 
οθεν καί τήν ήλικίαν έτι νεάζουσαν έχουσα του τήδε μεθίσταται βίου, καί ό βα- 
σιλεύς πένθος μέν έποιήσατο μακρόν επί συχναΐς ταίς ήμέραις, τό δέ ταύτης 
Ε ερόν σώμα μετά βασιλικής προπομπής καί δορυφορίας καί μεγαλοπρεπούς εύκοσ- 
4. τον βίον fehlt Μ 7. ε’ίτ, (statt ήει) λ 4 * * 7 10. ού μικρά.ν fehlt Μ διαδόχων Μ 
14. πεπραγμαμενην Μ 19. συνουση Μ καιτοι V: καί το Μ 23. θερμο- 
τέραις Μ 29. γήρους Μ 31. άγωγης Μ παντ'ι Μ 32. άνεπεχείρητον Μ 
33. και έτι Μ 34. ταΤς fehlt Μ 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
