ÜBER DIE HL ΤΗΕΟΡΗΛΝΟ, DIE GEMAHLIN KAISER LEO VI. 
47 
έγκαινίων του προφήτου Ήλιου καταλαβόντων , ό βασιλεύς τώ υίώ καταλλάττε- 
ται καί μετ’ αύτού τήν προέλευσιν ποιείται, έπεί δε αύτοκ ράτωρ άνηγορεύθη 
Λέων ό βασιλεύς υπό του πατρός αύτοΰ διά το νοσήματι αυτόν περιπεπτωκέναι, 
τηνικαύτα ή τιμία βασίλισσα Θεοφανώ εις τά βασίλεια περινοστοΰσα τής ψυχι- 
5 κής σωτηρίας έπεμελεΐτο , τήν δόξαν τής βασιλείας είς ούδέν λογιζομένη καί τά 
τερπνά του βίου ώς άρ άχνην καί σκιάν παραβλεπομένη ' νυκτός γάρ καί ήμέρας 
ψαλμοΐς καί ώδαΐς τον θεάν θεραπεύουσα, ούκ έληγεν έλεημοσύναις καί πίστεσιν 
αυτόν έκζητούσα - τά γάρ άνθη τής άλουργίδος φορούσα καί τήν άλλην -ευπρέ- 
πειαν έξωθεν περιβεβλημένη , τοΐς ράκεσιν ένδον κρυπτώς κατέτρυχε τό σώμα ' 
ίο καί άσκητικήν άγωγήν αίρουμένη των πολυτελών τραπεζών κατεφρόνει καί τή 
εύτελεΐ καί αύτοσχεδίω του άρτου καί των λαχάνων έτρέφετο πανδαισία' τά δ’ 
έν ταΐς /ερσίν αυτής παρεμπίπτοντα χρήματά τε καί κτήματα, τίμια τοΐς βιω- 
τικοις φαντάσματα, πένησιν έδίδου καί των πέπλων τά πολύτιμα είδη τοΐς δεο- 
μένοις παρείχε' χήραις καί όρφανοΐς τήν αύτάρκειαν έχορήγει,τών μοναστών τά 
15 ευτελή καταγώγια χρήμασι καί κτήμασι κατεπλούτιζε, τών οίκετών ώς αδελφών 
προενοεΐτο, ού κέκληκέ ποτέ τινα άπλώ όνόματι, άλλά πάντων έκυριολόγει τάς 
κλήσεις' ουδέποτε είς θυμόν έκινήθη , ούκ ώργίσθη ποτέ ού μικρώ ού μεγάλω, 
ούκ έφθέγξατο όρκον διά τής γλώσσης, ού ψευδές ρήμα διά τών ταύτης χειλέων 
διήλθεν ούδέ λοιδορία, ούκ έπαύσατό ποτέ κρυπτώς πενθεΐν καί σκυθρωπάζειν 
20 καί τήν στρωμνήν τοΐς δάκρυσι καταβρέχει . καί ή κλίνη δέ αύτής χρυσοϋφάν- 
τοις μέν τάπησιν κατεστρωμένη τοΐς οίκείοις ώράτο' ήνίκα δέ ή νύς κατέλαβεν, 
έκεΐθεν άνισταμένη ψιαθίω καί τριχίνοις ράκεσιν έν τώ έδάφει κειμένοις τήν άνά- 
παυσιν έποιεΐτο, ώραν έξ ώρας άνισταμένη καί τώ θεώ τάς αίνέσεις άναπέμ- 
πουσα. διό καί έκ τής άγαν σκληραγωγίας ή σωματική αύτήν περιεστοίχισε 
25 νόσος' αύτή δέ είς εγκράτειας άφορμήν τήν νόσον λαβοΰσα, ού διέλειπε διαθρύπ- 
τειν τοΐς πεινώσι τον άρτον, τό δέ στόμα αύτής έν τή μελέτή τών θείων νόμων 
έθισθέν, — ούκ έπαύετο τά ίερώτατα λόγια τού Δαβίδ κατεπάδουσα' ού παρεω- 
ράτο έξ αύτής ή έπτάκις αΐνεσις του κυρίου ούδέ υπνωσεν άναπαύσεως ύπνον 
άνευ δακρύων ταΐς τών άλλοτρίων συμφοραΐς συμπαθούσα, δάκρυσι τον θεόν 
30 έκλιπαροΰσα, καταπονουμένοις χεΐρα άρέγουσα βοήθειας καί ορφανών καί χηρών 
προϊσταμένη, τών έν θλίψει καί άθυμία χειμα ζομένων ύπάρχουσα εύθυμία καί 
παράκλησις, πάντα δέ τον κόσμον καί τά έν κόσμω διά τόν Χριστόν άπαρνησα- 
μένη καί τόν χρηστόν τού κυρίου ζυγόν λαβοΰσα καί τόν σταυρόν έπ’ ώμων 
άραμένη — τών έλπιζομένων αύτή ού διήμαρτεν άγαθών. αύτη αίσθο- 
1. καταλάτεται 4. θεοφανω 7. ούκέληγεν 8. άλουργίδος 
10. αίρουμένη 11. ευτελή 12. τοΐς χερσίν 13. φαντάσμασι 16. ούκε- 
κληκέ 17. έκινίθη 18. όρκον 21. όράτο 22. κείμενης (aber zugleich 
über V das Abkürzungszeichen für d. Endung οις) 25. αύτή 33. ~ÿ\ d. b. 
χριστόν = χρηστόν έπωμον 
