ÜBER DIE IIL. ΊΉΕ01ΊΙΛΝ0 , DIE ОЕМАНІЛіЧ KAISER LEO VI. 
57 
Χρίστου γεννών (im J. 886) χειροτονείται πατριάρχης .... καί ποιήσας έν τώ 
πατριαρχείο έτη ς καί μήνας ε έτελεύτησε (am 17. Mai 893, vgl. Hergen- 
röther, Photius II 686 u. 696 f.). 
22 (S. 14, 10) συ μ πράκτορα . . . Αλέξανδρον: Die (nominelle) 
Mitherrschaft des Alexandros während der Regierung des Kaisers Leo VI, 
über die in letzter Zeit wiederholt in der Byz. Zeitschr. (IV 92 und V 137) 
gehandelt worden ist, bezeugt auch die anonyme Vita hier und 14, 15 
(βασιλική ξυνωρίς) in ganz unzweifelhaften Ausdrücken. 
23 (S. 14, 17) Αλέξανδρος τοΐς μαθήμασιν ήσχολεΐτο: Unser 
Verfasser will also nichts davon wissen, was übereinstimmend alle Chroni- 
sten über die ausschweifende, bloss auf sein Vergnügen bedachte Lebens- 
weise des Alexandros erzählen, z. B. Georg. Monacli. cont. 796, 6 Muralt: 
ούτος Αλέξανδρος διά τάς ύπονοίας, ας ό αδελφός αύτου Λέων έτι ζών είχε κατ’ 
αύτου, αεί τοΐς κυνηγεσίοις καί τοΐς έξω παλατιού έσχόλαζεν, μηδέν βασιλέως 
έργον διαπραττόμενος, αλλά διάγων έν τρυφαΐς καί άσελγείαις καί μέθαις καί 
περί ταυτα αεί διακείμενος. 
24 (S. 14, 18) Στυλιανός . . . βασιλειοπάτωρ αναγορεύεται: Über- 
einstimmend damit erzählt die Vita Euthymii p. 3, 8 Boor: Λέων τοίνυν ό 
βασιλεύς τής αυτοκρατορίας έπιλαβόμενος (im J. 886) παρευθύ Στυλιανόν τον 
Ζαούτζην πρωτομάγιστρον καθίστησιν, μετ’ ού πολύ δέ καί βασιλοπάτορα άνα- 
δείκνυσι καί [την] των έπερχομένων τή βασιλεία διοικήσεων τήν επιστασίαν καί 
φροντίδα ό αύτός Στυλιανός διέπων έγνωρίζετο. Davon, dass schon Kaiser Ba- 
sileios sterbend den Stylianos zum Vormund seiner Söhne und zum Reichs- 
verweser ernannt habe (vit. Eutli. p. 2, 27 Boor), weiss die anonyme Vita 
nichts. Der Titel βασιλεοπάτωρ wurde erst von Leo erdacht, vgl. Konst. 
Porphyr, de cerim. 712, 22: καί πρώτη μέν καί μεγίστη ή του βασιλεοπά- 
τορος παρά Λέοντος του φιλοχρίστου ήμών βασιλέως έκφωνηθεΐσα αξία und 
Theoph. cont. 357, 5. Die chronologische Kombination de Boor’s (S. 95 ff.), 
dass die Ernennung des Stylianos zum βασιλεοπάτωρ erst im J. 894 (nach 
dem Tode der Theophano) stattgefunden habe, findet in unserer Stelle keine 
Bestätigung. Sowohl der Ausdruck in der Vita Euthym. μετ’ ού πολύ, als 
auch die Worte unserer Vita μετ’ ολίγον scheinen einen viel früheren Ter- 
min (ziemlich bald nach der Thronbesteigung) zu befürworten. 
25 (S. 14, 23) εύχαΐς άεννάοις: Vgl. die Vita Euthym. p. 10, 21: 
τότε δή τότε ή εύσεβής καί φιλόχριστος βασιλίς Θεοφανώ έκ των βασιλείων 
κατιουσα προς τον ναόν τής θεομήτορος τόν έν Βλαχέρναις νηστείαις καί εύχαΐς 
προσεκαρτέρει έκεΐθέν τε προς τον έν τή Πηγή ιερόν σηκόν χάριν εύχής άφίκετο. 
Ebenda ρ 23, 26 ff. wird von kostbaren Gefässen (ιερά σκεύη) und präch- 
tigen, von der eigenen Hand der Kaiserin ausgenähten Decken berichtet, 
die sie dem von ihr hochverehrten Euthymios schenkte. 
4* 
