U ВЕК DIE HL. THEOPUANO, ШЕ GEMAHLIN KAISER LEO VI. 
(il 
ταπεινότερων, άμ α δέ τούς άλλους διδάσκοντα μή δεδιέναι μη δ’ άχθεσθαι ταΤς 
των κρειττόνων τιμαΐς, άλλα χρήσθαι μετ’ εύνοιας καί νομίζοντας καί προσα- 
γορεύοντας πατέρας — ούτως όνομάσαι. 
39 (S. 35, 12) Κωνσταντίνον, τον δεύτερον υιόν τού αύτοκράτο- 
ρος Βασιλείου: Denselben Fehler, wie Gregoras (vgl. Anm. 5), macht ein 
jüngerer Zeitgenosse desselben, Joannes (Joseph) Lazaropulos, Metropolit 
von Trapezunt (13G4 — 1368): παϊδας ούν αύτός έγείνατο τέσσαρας, Λέοντα, 
Κωνσταντίνον, Αλέξανδρον καί Στέφανον (Fontes hist, imperii Trapezunt. ed. 
Papadopulos — Kerameus p. 79, IG). In der Erzählung von der Zauber- 
beschwörung, welche die anonyme Vita übergeht (vgl. Anm. 10), folgt Gre- 
goras dem Bericht des Logotheten (Georg. Monach. cont. p. 762 Muralt) 
und namentlich des Zouaras (IV 35, 28 Diud.). 
40 (S. 36, 12) Λέων . . . λόχους συσκευάζει: Vgl. Konst. Porphyr, 
vita Basil. (Theophau. cont. 349, 4 ff.); Georg. Monach. cont. p. 763; Zo- 
naras IV 36, 15 ff. 
41 (S. 38, 23) σήμερον δέ βασιλεύς ό δεσμώτης: Ganz dieselben 
Gedanken über den ewigen Wechsel in der Natur und im menschlichen Le- 
ben finden wir (z. T. in denselben Ausdrücken) in der von Philotheos ver- 
fassten Vita s. Macarii c. 9 ausgeführt (Papadopulos — Kerameus, Μαυρο- 
γορδ. Βιβλιοθ. Ανέκδοτα p. 52): ούδέ γάρ εστιν, ούκ εστιν έν τω παρόντι σύμ- 
φωνον ούδέ άμετάτρεπτον .... ούτω καί κόσμος άπας καί δόξα πάσα ανθρώπου' 
βραχύ γάρ τις φανείς άποκρύπτεται (vgl. Gregoras ν. Theoph. p. 27, 10) . . . 
γενεαί γάρ έσαεί έρχονται τε καί αφανίζονται . . . ούχ ό χθες μέν πλούτο» μακρω 
κομών τε καί βρίθων αυριον ό αυτός ούτος ελεεινός καθοράται καί πένης ; ό πένης 
δ αυθις και πολλακις εςαιφνης πΛουσιος αναφαίνεται ... παΛίν ο μεν χθες βα- 
σιλεύς ών νυν αφανής, ό σήμερον δ’ αύ ιδιώτης ή δεσμώτης αυριον βασιλεύς 
γίγνεται. ούχ ύποχωρεί μέν τό έαρ καί τό θέρος προσέρχεται, καί τό θέρος αυθις 
τω φθινοπώρω ύπεξίσταται καί τό φθινόπωρου πάλιν τω χειμώνι, ήλιος δέ τή 
σελήνή καί ή νύξ τή ημέρα; Da Philotheos, der Bischof von Selymbria (c. 
1365), ein jüngerer Zeitgenosse des Nikephoros Gregoras war, so hat er 
vielleicht dessen Worte benutzt. Möglicherweise aber haben beide diese Re- 
flexioneu einer gemeinsamen älteren Quelle (etwa Basileios d. Gr. oder Gre- 
gorios Naziauz.) entlehnt. 
42 (S. 39, 12) τής μητρός καί βασιλίδος θρηνούσης τόν υιόν: 
Gregoras hat (ebenso wie Manasses in seiner Chronik v. 5334 ff.) nicht be- 
achtet, dass die Mutter des Leo zu dieser Zeit bereits nicht mehr am Leben 
war (vgl. Anm. 9). 
43 (S. 39, 13) θυγατέρων: Basileios I hatte vier Töchter, die er 
alle dem Kloster übergab, vgl. Konst. Porphyr, v. Basil. (Theophan. cont. 
264, 17): τήν θήλειαν δέ γονήν ισάριθμον ούσαν τή άρρενι έν ίερω σεμνείω τής 
