Житіе сорока двухъ аморійокихъ мучениковъ. 
11 
αρνητήν του Χρίστου, κράζων καί λέγων τοιάδε προς αυτόν τί μοι παρέξεις, 
κάγώ σοι προσοίσω πάλιν μυριανδρον καί ήνωμαι τή πίστες σου; ώ παραδόξων 
πραγμάτων ον έδόκουν άρχοντα καί φύλακα είναι τής ευταξίας, τούτον προδό- 
την καί δεύτερον Ιούδαν όρώσι. περιχαρής δέ γενόμενος ό δόλιος ύπισχνεΐται 
5 αύτόν δεύτερον έν τώ αυτού παλατίω. καί δελεασθείς ύπέστρεψεν εις ον έφύ- 
λαττεν πύργον μετά τού πλήθους των άθέων Αγαρηνών, λαλήσας προς τούς 
ύπ’ αύτού άρχομένους τοιάοε' ορατέ με' τί λοιπόν άνθίστασθε ; υποσχόμενος αύ- 
τοΐς διαφυλάττειν. ώς δέ ταύτα ήκουσαν, έπαύσαντο τού φυλάττειν. καί δή 
άδειαν εύρόντες, ώσπερ \1ήρες άγριοι είσεπήδη<σαν> ένδον τής πόλεως καί σύν 
10 αύτοΐς καί ό άθεώτατος άμηράς. εΐσελθών δέ ό άλαζών εκείνος καί βάρβαρος 
άθέως έπραττεν. ώ τής άπαραμυθήτου συμφοράς' τις ικανός διηγήσεσθαι τήν 
λύπην, τόν στεναγμόν καί τόν όδυρμόν τού λαού των έν τή αύτή πόλει κατοι- 
κούντων; όρων γάρ πατήρ μέν υιόν σφαττόμενον υιός δέ πατέρα, μήτηρ τήν 
έαυτής θυγατέρα καί θυγάτηρ τήν έαυτής μητέρα, κύριος τούς οίκέτας καί 
15 οίκέται τούς κυρίους, φίλος φίλον καί αδελφός αδελφόν καί οι λοιποί καθεξής, καί 
άπαξαπλώς άλλοι μέν σφαττόμενοι, άλλοι δέ καιόμενοι τοΐς παρά των άθέων 
γινομένοις έμπρησμοΐς, άλλοι δέ άποπνιγόμενοι, ούτως τή τελευταία τού θα- 
νάτου ύπήγοντο ψήφω' καί λοιπόν ούδαμού ανάπαυσες, ούδαμού άνεσις ούδέ 
ζωογο|νίαι, αλλά πανταχού θάνατος, πανταχού λύπη, πανταχού θρήνος, παν- fol. 24 ν. 
20 ταχοΰ στεναγμοί, πανταχού σφαγαί, πανταχού αίμα, πανταχού βοή καί 
δάκρυα' καί ούκ ήν ό ελεών, ώ τής θλίψεως' ώ τού θρήνους' ώ τής 
σφαγής' ώ τών ανόμων έργων πώς μιαίνουσι τόν αέρα οί δεινοί τοΐς άκαθάρτοις 
έργοις; 
Φθάνουσι τοίνυν καί τούς νεολαμπείς τής εύσεβείας άγωνιστάς, τούς | έν Mikl. ρ. 42 
25 πνεύματι χρυσορρόας, τά καλά άνθη τών χριστιανών' οί περινόστιμοι έργάταΓ 
οί καλλίνικοι μάρτυρες, καί δεσμεύσαντες τούτων χεΐρας καί πόδας, πρός 
τήν πανώλεθρον καί θεομήνιτον /ώραν αύτών είσπέμψαι προσέταξε πρός τό 
ασφαλώς τηρεΐσθαι αύτούς έν δημοσία φυλακή, σύν τούτοις ούν καί άπειρον 
πλήθος χριστιανών, ώ τού θαύματος' πώς ό άνομος καταδεσμεΐ τούς έλευθέρους; 
30 πώς ό δούλος τής αμαρτίας δούλους ποιεί τούς τής δικαιοσύνης έργάτας; άλλη 
μοι Αιθιοπία άνεφάνη ή άρτιους πολιορκηθεΐσα πόλις, τεσσαρακονταδύο άναδεί- 
ξασα πολιούχους, δεσμευθέντες δέ ύπήγοντο έν λύπϊ) πολλή καί στενοχώρια' 
καί δή κατά τήν οδόν ούς μέν ήθελεν ό μιαρός ούτος άμηράς άνεΐλεν, ούς δέ 
δούλους έδωκε τοΐς έαυτοΰ μεγιστάσιν, άλλους δέ τώ δεσμωτηρίω παρέπεμψεν. 
8 δή] δεΐ Cod. 11 διηγήσασθαι? 21 καί — θλίψεως] Η ІгксТТі кто мнлоуд, 
н ні’стті кто лшлоср-кдоул. w скр’кн, о кЪд-ы Mikl. 24 Φθκνουσι τοίνυν] кндлшт« кізкожкннн 
ссзаконьноіе оукнканнів, дондошд Mikl. 2G сл. πρός — προσεταξε] покы-Ьшд поуститн к-к 
страйк срацннкст -k Mikl. 30—32 άλλη — πολιούχους опуст. Mikl. 33 άμηράς] 
алиноур-ъмшін Mikl. 
