14 
А. Васильевъ, 
κρουσθείς παρέθετο τό πνευρα τώ κυρίω. άποτρηθείς δέ 6 αληθινός εργάτης 
του Χρίστου έκειτο επί γης, ώσπερ φαεινός άστήρ απ’ ουρανού έπί την γην 
περιπολεύων. 
’Έτι δε αυτού θυρου πνέοντος επί τη καρτερία του ράρτυρος εφη" άγάγετε 
ώδε άνδρας απηνείς εκ της των Αΐθιόπων /ώρας όρρωρένους ξιφηφόρους, καί 
έςέλθωσι κατά των λοιπών, αυτός δε, έρβάς έν τω πλοίω, άπέπλευσε" καί ρικρόν 
άπό της γης γενόρενος ένέγκας τους συρβούλους αύτου εφη πρός αυτούς" 
είδετε την καρτερίαν του άλαζόνος εκείνου; ο'ί δε είπον" εΐδορεν καί έζέστηρεν. 
καί τί, φησί, δοκεΐ ύρΐν περί των λοιπών; οί δε άθλιοι άποκριθέντες είπον" τη 
τελευταία καί ούτοι του θανάτου ύπαχθήτωσ αν ψήφω. ώς οϋν ή ώρα συνήντησε 
τής τρίτης καί την συνήθη οί άγιοι ευχήν έκπληρώσαντες ήσαν, ήρξαντο άλλή- 
λους προθυροποιεΐν. φθασάσης δε τής τών κακοσυρβούλων άποκρίσεως, άπέ- 
fol. 27 στειλαν τούς είρηρένους άπηνεΐς | άνδρας βρύχοντας τούς όδόντας κατά τών 
αγίων, όπως ζώντας αυτούς καταπίωσι. θεασάρενοι δέ τούτους οί άγιοι, ώσπερ 
άγαλλόρενοι έπί τό βραβεΐον τής άθλήσεως έχώρουν. είς δέ εκ τούτιον περιφα- 
νής ρέν τω γένει, εύγενής έκ προγόνων, Βασόης τήν προσωνυρίαν, φωστήρ 
υπάρχων τή χάριτι καί αληθινός του Χριστού στρατιώτης, ευθαρσής γεγονώς καί 
θείας χάριτος έρπλησθείς, πρός τούς συναθλητάς εφη" στήτε γενναίως, ώ άδελ- 
Mikl. ρ. 46 φοί, καί άνδρείως ύπέρ j τού Χριστού κατά τού ριαροΰ τούτου, ίνα τής αιωνίου 
άπολαύσωρεν δότης * πορευθώρεν τήν ήγαπηρένην ήρΤν οδόν, ρηδείς ές ήρών 
άπολείψη. εί δέ τις άστατον έχει τήν γνώρην, χωρισθήτω άφ’ ήρών. ούκ οί’δατε, 
κύριοί ρου, ότι έν τή γη ήρών περιφανής ών τω γένει, ύψηλός δέ τή άςία, έν 
δέ πλούτω πάνυ κορών, έν θεάτρω κοσρικω έσταδιάρχουν καί ήγωνίων; εί τότε 
διά χρήρατα καί ανθρώπων έπαίνους καί πρόσκαιρον ηδονήν ήγωνιζόρην, πόσω 
ράλλον άρτίως διά τον έπουράνιον βασιλέα; διά τούτο, ώ αδελφοί, άνδρισθώ- 
ρεν πάντες καί ρή δεύτεροι φανώρεν τών ραρτύρων τού Χριστού, άλλά γενναίως 
ύπέρ αυτού άθλήσωρεν. οίδα τούτο, αδελφοί, καί πέπεισραι, ότι ούδείς άνθρώπων 
άθάνατος" εί θάνατος πρόκειται, θανάτω θάνατον έκφύγωρεν, θάνατον τόν αιώ- 
νιον" ού γάρ νΰν ό πρόσκαιρος θάνατος, άλλ’ ύπνος τοΐς δικαίοις λελόγισται. ρη- 
δείς ούν τής χορείας άπολειφθή, ίνα όροτίρων στεφάνων τύχωρεν άπαν- 
foi. 27 V. τες παρά τού δικαίου ρισθαποδότου θεού | κυρίου δέ ήρών Ιησού Χριστού, 
ώ νούς όρθοτόρου πίστεως γέρων" ώ κλΐραξ είς ουρανούς φθάνουσα* ώ ρεγα- 
λόψυχος γνώρη, ότι έν τω βήρατι τού τυράννου έστώς ούκ έσαλεύθη αυτού ό 
λογισρός, άλλα ράλλον έδραιότερος πέφυκε. καί λοιπόν πρώτον ρέν έκ τής 
6 сл. αύτός — γενόμενος опуст. Mikl. 12 — 14 φθασασης — άγιων] прншедъше ж* сні 
ліжжн лютни поустншд сл на свдтна Мікі. 23 έσταδιάρχουν καί ήγωνίων] точаа\-к, нграа^-к 
н трс^ждаа\-ъ сд Mikl. 27 και πεπεισμαι опуст. Mikl. 28 θανάτω — έκφύγωμεν опуст. 
Mikl. 29 où — λελόγισται] гаже ко ни im ліааовр-клиныіаа сьлір’тк съіііі нраведн-ынлѵк мари· 
цанетъ сд Mikl. 
б 
10 
15 
20 
25 
30 
