Житіе сорока двухъ лморійскихъ мучениковъ. 
15 
συνοδίας άποσπάσ αντες οί δεινοί καί άπηνεΐς ύπηρέται του διαβόλου Κωνσταντί- 
νον μεν πατρίκιον επί γης υπάρχοντα, άγγελον δέ θεού έν ούρανοϊς γεγονότα, 
καί διαρρήξαντες τά ίμάτια αύτού, την τιμίαν αύτοΰ κεφαλήν άπέτεμον είτα 
μετά τούτον Θεόφιλον πρωτοσπαθάριον καί μετ’ εκείνον Κάλλιστον σπαθάριον. 
6 ώς δέ λοιπόν έφθασαν έπί τάν άγωνιστήν του Χρίστου Βασώην, θεασάμενος αυ- 
τούς ότι τους χιτώνας διαρρηγνύουσιν, αυτός εαυτόν άποδύσας έφη· γυμνός 
έξήλθον έκ κοιλίας μητρός μου, γυμνός | καί άπελεύσομαι' ένδυσόν με, Χριστέ, Mikl. ρ. 47 
την άφθαρσίαν. ώς δέ καί τούτου την κεφαλήν άπέτεμον, οί τω δεσμωτήρια) 
έναπομείναντες ένθα οί άγιοι φρουρούμενοί τε καί ψάλλοντες τήν τρίτην ώραν, 
10 καθώς ήν αύτοΐς έθος, άφνω έθεάσαντο δύναμίν τινα έξ ουρανού πεμφίΐεΐσαν 
αύτοΐς φαεινήν τρισσώς καταυγάζουσαν καί φωνήν έξ αυτής του άθλοφόρου 
Βασώη· λαμπάς είμι. ίδόντες δέ τούτο άνδρες πολλοί των χριστιανών ηύχαρί- 
στησαν τω θεω καί έγνωσαν τήν τελευτήν του άγιου, μετά δέ τό τελειωθήναι 
τόν Χρίστου μάρτυρα παραυτίκα ένα έκαστον αυτών άπέτεμον καί ούτως τάς 
15 μακαρίας αυτών ψυχάς παρέπεμψαν τω κυρίω. έτελειώθησαν δέ οί άγιοι τεσ- 
σαρακονταδύο μάρτυρες μηνί μαρτίω έκτν) ίν[δικτιώνος όγδοης έτους S T N, fol. 28 
βασιλεύοντος τής 'Ρωμαίων άρχής Μιχαήλ Θεοδώρας καί Θέκλης, τών χρι- 
στιανών καί ορθοδόξων βασιλέων, δοξάζοντες τόν θεόν εύχαριστηρίους ώδάς, 
μια ψυχή, μια γνώμγ) τό βραβεΐον τελέσαντες, τούς στεφάνους έκομίσαντο. 
20 Ώς δέ λοιπόν έτελεκώθησαν οί άγιοι, έκέλευσεν ό δόλιος καί έτερόν τινα 
χριστιανόν, ον είχον δέσμιον, έκεΐσε προσαχθήναι καί είπεν πρός αύτόν' σύ τί 
λέγεις; πείθει καί γίνη όμόφρων μου; ή κακώς άποθνήσκεις, ώς ούτοι οί τεσσαρα- 
κονταδύο κακούργοι; έάν ούν πεισθής μοι, έσγ] τιμώμενος έν τω παλατίω μου καί 
πολλών χρημάτων καί δωρεών παρ’ έμου άξιωθήσγ). ό δέ φιλόζωος καί φιλόκο- 
25 σμος δελεασθείς καί τρωθείς τή καρδία, ό έλεεινός έκεΐνος καί άθλιος, έφη· ποιώ 
τό θέλημά σου, ώ βασιλεύ 1 μόνον τύχω τής ζωής, περιχαρής δέ γενόμενος έφη 
πρός αύτόν εί θέλεις μοι πληροφορήσαι, ένέγκω σοι ονπερ ύμεΐς λέγετε σταυ- 
ρόν, καί θεωρούντός μου πάτησον καί έξουθένησον αύτόν, καί τούτο ποιών έσγ] 
μου φίλος γνήσιος, ό δέ ελεεινός έκεΐνος έφη’ ποιώ τούτο, ώ βασιλεύ, ένέγ- 
30 καντες δέ τόν τίμιον σταυ|ρόν τού Χριστού καί θέντες αύτόν έπί εδάφους, έπάτη- Mikl. ρ. 48 
σεν αύτόν λέγων έξουθενώ τά μυστήρια τών χριστιανών καί τήν πίστιν αύτών 
καί όμόφρων σου γίνομαι, βασιλεύ, ώ μιαρωτάτης φωνής· ώ γλώσσης δολίας* 
ώ ψυχής έσκοτισμένης ύπό φιλαυτίας βιωτικής’ ώ ποδών μιαρωτάτων πώς 
ούκ ένάρκησαν; πώς ούκ ίλιγγίασεν ό άθλιος; πώς ούκ έφριξαν αύτοΰ αί 
8 τήν <τιμίαν> κεφαλήν? чксткнжіж гланд; Mikl. 16 — 18 μαρτίω — βααιλέων] марта 
R"K з, цксарксткоужштоу гръчкст'кн власти Михаилъ Ѳеодоръ и Ѳекла, пранок-кркнні цксарн Mikl. 
21 öv — έκεΐσε опуст. Mikl. 21 сл. πρός — λέγεις опуст. Mikl. 22 πείθει <μοι>? покори 
ми ca Mikl. 22 сл. οί — κακούργοι опуст. Mikl. 24 сл. ό — φιλόκοσμος опуст. Mikl. 
25 ό — άθλιος] окааігкіи онъ Mikl. 32 сл. ώ μιαρωτάτης — βιωτικής] опуст. Mikl. 
33 сл. πώς — άθλιος] како не оутркпоста тн Mikl. 
