16 
А. Васильевъ, 
τρίχες μετ’ αύτού έσκοτισμένου λογισμού; καί τά μεν του άθεου τοιαύτα. ώς 
fol. 28 V. δε I λοιπόν τό ελεεινόν καί στυγερόν καί αθέμιτον έργον έκεΐνο ήν πεπραχώς, 
οί τά πρώτα φέροντες των Σαρακηνών έφησαν πρός τόν άρχοντα' αληθώς, ώ 
βασιλεύ, ού δίκαιόν έστι ζην αυτόν, άλλα καί αυτός τω θανάτω καταδικασθήτω' 
εί γάρ την αύτού πίστιν ούκ έφύλαξεν, ουδέ την ήμετέραν φυλάξει, τούτο δε 
συμβουλεύσαντες τον άμεμουρμνή πείθουσι καί αυτόν θανατώσαι. καί έκέλευσε 
καί αυτόν άποτμηθηναι. ώ της συμφοράς' ποίαις άρα φωναΐς έκέχρητο ό ελεει- 
νός εκείνος; ποιους διαλογισμούς καί αναβάσεις έν τή καρδία έφερεν, ότε την 
άπόφασιν κατά του θανάτου έλαβεν ό προ θανάτου θανατωθείς, ό την πίστιν 
άπολέσας καί τόν κόσμον μή κερδήσας; ώ άθλιε καί ταλαίπωρε, τί σου τό κέρ- 
δος; τί σου το όφελος; ώς δε λοιπόν ό ελεεινός άπετμήθη, έκέλευσε τό σώμα 
αυτού άμα τών μαρτυρούν ριφηναι έν τω ποταμω. ριφέν δε τό σώμα τού ελε- 
εινού παραυτά τω βυθω κατεδικάσθη' τά δε τών καλλινίκων μαρ τύρων σώματα 
ώς πλοία έφέροντο καί ώς άκτϊνες έντιμοι έπί της αιθάλης τού ποταμού έμί- 
γνυντο ταΐς κεφαλαϊς έαυτών, χωρισθήναι μή θέλοντες' ού γάρ παρορα κύριος 
τούς άγαπώντας αύτόν έν άληθεία. καί ήν ίδεΐν θαύμα παράδοξον, πώς τά σώ- 
ματα τών άγιων έφέροντο έπί τού ϋδατος. άλλ’ ό θεός, ώ μάρτυρες, όνπερ 
ήγαπήσατε καί ύπέρ τούτου θανάτω καταδικασθήναι προείλεσθε, αύτός καί τό 
θαύμα εΐργάσατο. ώς δε λοιπόν έφέροντο έπί τού ποταμού τά τών καλλινίκων 
fol. 29 μαρτύρων σώματα μιλιά ικανά, έν τινι λαγγάδι τού πο|ταμοΰ έστησαν, ένθα 
καί οί άγιοι προείλοντο καί εύδόκησαν. καί τινες φιλόχριστοι, ά.ραντες αυτά, | 
Mikl. ρ. 49 μυρίσαντες μύροις πολυτελέσιν, έν τόπω έπισήμω άπέθεντο. 
Έγώ δέ την ύμετέραν έκλιπαρώ όμήγυριν, ώ μαρτύρων κλέη, σεβαστοί 
όπλΐται, δεδοξασμένοι λειτουργοί, καλλιμάρτυρες τής εύσεβείας, ήμφιεσμένοι 
έργάται, εύγένεια άρετών. μιμηταί τού Χριστού, κατοικητήρια τού άγιου πνεύ- 
ματος, όμολογηταί άπότομοι, όμόφρονες τών άγγέλων, θεράποντες τού θεού καί 
πατρός, μαθηταί τού μονογενούς, λιμένες καί προστάται τών χριστιανών, έν 
βασιλεία ούρανών ιδρυμένοι, δεΐσθε διά παντός τού θεού έν τε βαρβάρων έπα- 
ναστάσεσι, έν τε λιμω καί λοιμώ, μηδέ τής έκκλησί ας τό σώμα παρίδητε σπώ- 
μενον έν έπαναστάσει, ύπέρ πάντων συμμαχήσατε, αιχμαλώτους άναρ^ύσασθε 
καί ύπέρ τών άσθενούντων ικετεύσατε, ήμάρτομεν τω κυρίω, αίτούμεν δι’ ύμών 
συγγνώμην λαβεΐν, τόν ύπόλοιπον χρόνον έν διορθώσει, έν εύλαβεία καί πόθω καί 
φόβω κρατούμενοι όπως τό βραχύ τής ζωής ημών έπ’ άναπαύσει τελέσαντες τέ- 
λους άφοβου τύχωμεν* ύμεις γάρ ύπέρ Χριστού έφονεύθητε καί διά τούτο έλάβετε 
8 καί άναβασεις опуст. Mikl. 9 άπόφασιν — θανάτου] отвѣта съмркткма Mikl. 
10 τόν — κερδήσας] сглірктн ne погркшн Mikl. 11 τί — όφελος опуст. Mikl. 12 άμα <το?ς> 
τών μαρτύρων? с-н мжченичкск'хі тЬлескі Mikl. 14 έντιμοι] слкноікігыл Mikl. 20 μίλια 
ίκανα опуст. Mikl. 21 καί ευδόκησαν опуст. Mikl. 24 όπλίταί опуст. Mikl. 
25 ευγένεια άρετών опуст. Mikl. 28 διά παντός опуст. Mikl. 28 сл. εν — έπαναστάσεσι] 
отъ рати Mikl. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
