GOTICUS (ANONYMUS TAURICUS) AUS DEM 10. JAHRII. 
95 
Ira Texte werden zunächst die Sitze der Petschenegen genau ange- 
geben und interessante Daten über Sarkel angeführt p, 177 — 179: . . . άπό 
8έ κάτωθεν των ρ,ερών Δανού [3εως ποταμού της Δίστρας (Silistria) αντίπερα ή 
Πατζινακία παρέρχεται, καί κατακρατεί ή κατοικία αυτών μέχρι του Σάρκελ 
του των Χαζάρων κάστρου, έν ω ταξεώται καθέζονται τά κατά χρόνον έναλλασ- 
σόμενοι. ερμηνεύεται δέ παρά αύτοϊς τό Σάρκελ άσπρον όσπίτιον οπερ έκτίσθη 
παρά σπαθαροκανδιδάτου Πέτρωνα του έπονομαζομένου Καματηροΰ, τον βασιλέα 
Θεόφιλον πρός τό κτισθήναι αύτοις τό κάστρον τούτο των Χαζάρων αίτησαμένων. . . 
Πετρωνας την Χέρσωνα καταλαβών. . . λαόν εισαγαγών εις καματερά καράβια 
άπηλθεν έν τω τόπω του Τανάϊδος ποταμού, έν ω καί τό κάστρον έ'μελλε 
κτίσαι. . . άλλ’ αυτή μέν ή κάστρου Σάρκελ κτίσις καθέστηκεν. . . Nach Κοη- 
stantin’s klarem und ausführlichem Zeugniss war Sarkel eine am Don, auf 
Bitten des Kagans von Chasarien, von griechischen Werkmeistern zur Zeit 
Theophilos (829 — 842) erbaute Festung, welche noch um 950, als Kon- 
stantin sein Buch schrieb, im chasarischen Besitze war. Diese Mittheiluug 
als Fälschung anzusehen, die Erbauung von Sarkel in den Anfang des 
X. Jahrhunderts zu versetzen und die Festung als eine den Griechen gehö- 
rige Colonie zu betrachten, ist ein starkes Stückchen, das sich Uspenskij 
erlaubt hat. 
Ferner Cap. 42 p. 179: ... άπό δέ του Δανούβεως ποταμού μέχρι τού 
προρρηθέντος κάστρου του Σάρκελ οδός έστιν ήμερων ζ'. Die Schätzung der 
Entfernung von der Donau bis Sarkel auf 60 Tagereisen, selbst angenommen, 
dass Konstantin von Silistria an, wo die Ansiedelungen der Petschenegen be- 
ginnen, rechnet, und dass Sarkel, wie einige Forscher meinen, am mittleren 
Don belegen war, — bestärkt mich in meiner Ansicht, dass unser Fragraen- 
tist die Reise von der Südküste der Krim zum Grossfürsten nach Kiew 
und von da zurück bis zu den Dnjepr-Fällen in weit mehr als einem Monat 
zurückgelegt haben muss. 
Weiter heisst es: μέσον δέ τής τοιαύτης γης ποταμοί μέν είσι πολλοί, δύο 
δέ μέγιστοι έζ αυτών, ο τε Δάναστρις καί ό Δάναπρις. είσί δέ έτεροι ποταμοί, ο 
τε λεγόμενος Συγγούλ καί ό "Υβυλ, ό Άλματαί καί ό Κοΰφις καί ό Βογου καί 
έτεροι πολλοί. . . ή δέ Πατζινακία πάσαν την γην τής τε 'Ρωσίας καί Βοσπόρου 
κατακρατεί, καί μέχρι Χερσώνος καί έως τό Σαράτ, Βουράτ καί λ' μερών, lieber 
die dort vorkommenden Flüsse äussert sich Konstantin noch an anderen Stellen. 
Cap. 38 p. 171. ^Οτι ό τών Πατζινακιτών τόπος, έν ω τω τότε καιρω 
κατωκησαν οί Τούρκοι, καλείται κατά την έπωνυμίαν τών έκεΐσε δντων ποταμών, 
οί δέ ποταμοί είσιν ουτοι, ποταμός πρώτος ό καλούμενος Βαρούχ, ποταμός 
δεύτερος ό καλούμενος Κουβου, ποταμός τρίτος ό καλούμενος Τρουλλος, ποταμός 
τέταρτος 6 καλούμενος Βρούτος, ποταμός πέμπτος ό καλούμενος Σέρετος. Unbe- 
greiflicher Weise stösst man noch immer auf Zweifel, betreffend die Deu- 
