104 
FRIKDRICII WE8TBKRO. DIE FRAGMENTE DES TOPARCHA 
vom Festlaiide absclinitten; ρ.έσον weist auf die Lage der Landenge hin, 
welche sich that sächlich ungefähr an der Mitte des Nordrandes der Halbinsel 
befindet, κρατούσαν [^.έχρ^ α μιλιών ή καί πλειόνο^ν τινών besagt, dass Taurien 
an der Stelle, wo der «Graben» (mit anderen Worten die Landenge) ist, eine 
Breite von einer Milie oder mehreren aufweist. Der lateinische Uebersetzer 
des griechischen Textes scheint diese Stelle missverstanden zu haben: veteres 
mare traiiciebant diicta fossa per mediam Chersonem, regiones etBospori ter- 
ram, quae mille autamplius miliaria occupabat. Nach dieser Verdolmetschung 
zu urtheilen, bezieht sich der letzte Satz κρατούσαν μέ/ρι α' μιλιών ή καί 
πλειόνων τινών blos auf την Βοσπόρου γην und μέσον nur auf την Χερσώνος γην. 
Ferner heisst es im 42. Cap. p. 180 — 182: εις δε τέ> άνατολικώτερον 
μέρος της Μαιώτιδος λίμνης εισέρχονται πολλοί τινες ποταμοί, ö τε Τάναϊς 
ποταμός, ό άπό τό κάστρον Σάρκελ ερχόμενος. Wie man hieraus hat schliessen 
wollen, dass Sarkel am mittleren Don erbaut war, ist mir nicht recht ver- 
ständlich. Nur Eins geht daraus hervor, dass Sarkel nicht unmittelbar an 
der Mündung des Flusses zu suchen ist. Ferner: καί τό Χωράκουλ, έν ω καί 
τό βερζήτικον άλιευεταί" εισί δε καί έτεροι ποταμοί, ό Βαλ καί ό Βουρλίκ, ό 
Χαδήρ καί άλλοι πλεϊστοι ποταμοί. Einige von diesen Flüssen sind zweifel- 
los Arme des Kuban. . . έκ δέ της Μαιώτιδος λίμνης έξέρχεται στόμιον τό 
Βουρλίκ έπονομαζόμενον, καί πρός την του Πόντου θάλασσαν καταρεϊ, έν φ 
έστίν ό Βόσπορος, άντικρυ δέ της Βοσπόρου τό Ταμάταρχα, λεγόμενον κάστρον 
έστί’ τό δέ διάστημα του περάματος του τοιουτου στομίου είσί μίλια ιη\ έν δέ 
τω μέσω των αυτών ιη' μιλίων έστί νησίον μέγα χαμηλόν τό λεγόμενον Άτέχ. 
άπό τό Ταμάταρχά έστι ποταμός άπό μιλίων ιη^ ή καί у !, λεγόμενος Ούκρούχ, 
ό διαχωρίζων την Ζιγίαν καί τό Ταμάταρχα. άπό δέ του Οΰκροΰχ μέχρι του 
Νικόψεως ποταμού, έν ω καί κάστρον έστί ομώνυμον τω ποταμίο, έστιν ή χώρα 
τής Ζιχίας. τό δέ διάστημά έστι μίλια τ^ άνωθεν τής Ζιχίας έστίν ή χώρα ή 
λεγομένη Παπαγία, καί άνωθεν τής Παπαγίας χώρας έστί ή χώρα ή λεγομένη 
Κασαχία' άνωθεν δέ τής Κασαχίας όρη τά Καυκάσιά είσιν, καί των όρέων 
άνωθέν έστιν ή χώρα τής Άλανίας. Der (südliche Kubanarm) Ukruch, welcher 
18 oder 20 Milien von Tamatarcha entfernt in ’s Meer mündet, trennt 
Tamatarcha von Zichien, das sich bis Nikopsis 300 Milien weit erstreckt. 
Hinter Zichien liegt Papagien, hinter Papagien — Kasachien, darauf kommt 
das Kaukasische Gebirge, schliesslich jenseits desselben — Alanien. Somit 
verlegt Konstantin die Sitze der Alanen klar und deutlich in’s 
Kubangehiet. Von Bulgarien findet sich bei Konstantin in den erwähnten 
Gebieten keine Spur, wobei zu betonen ist, dass er gerade über diese Gebiete 
sich vorzüglich instruirt zeigt. 
Ferner: ή δέ τής Ζιχίας παράλιος έχει νησία, τό μέγα νησίον καί τά τρία 
νησία* ένδοθεν δέ τούτων είσί και έτερα νησία τά έπινοηθέντα καί παρά των 
