344 
с. H. БРЛИЛОВСКІИ 
Nostra sedulitas impendet operain, ut quemadmodum res poscet, ipsum quod 
exigitur, quasi ad interrogatum exhibeatur; circumspectis enim geueribus, 
praeparavi opportuna exemplorum veluti consilia. Quo magis autem discreta 
ad rerum varietatem apte collocarentur, in très libres diducimus. 
Imprimo erunt exempla, quae corapetant proelio nondum commisse. 
In secundo, quae ad proelium et confectam pacationem pertiueaut. 
Ter tins, inferendae solvendaeque obsidiouis habebit Στρατηγήιχατα. 
quibus deinceps generibus suas species attribui. Huic labori non injuste ve- 
niam pasciscar, ne me pro incurioso reprelieudat, qui praeteritura aliquod 
a uobis repererit exemplum. 
Quis enim ad perceusenda orania momenta quae utraque lingua tradita 
sunt, sufliciat? unde multa transire mihi ipse perraisi, quod me non sine 
causa fecisse scient, qui aliorum libros eadem promitteutiam legeriut. Verum 
facile erit, sub uuaquaque specie suggerere. Nam cum hoc opus, sicut cetera, 
USUS potius aliorum, quam meae commendatiouis causa aggressus sim, adju- 
vari me ab bis, qui aliquid illi adstruent, non argui credam. Si qui erunt, 
quibus Volumina haec cordi sint, meminerit, ut parent gratiam στρατηγηαα- 
τικών et στρατηγηυ.άτων, per quam possimus similem naturam discerner e. 
Nam tum omnia, quae a duce povide, utiliter, constauter magnifiée fiunt, 
στρατηγηιΛατ'.κά habebuutur, si in specie eorum sunt στρατηγήριατα. Eorum 
proprie vis in arte solertiaque posita proficit, tarn ubi cavendus, quam ubi 
opprimendus hostis sit. Qua in re cum verborum quoque illustris exstiterit 
eifectus; ut factorum, ita dictorum exempla posuimus. Speries eorum, quae 
instruant ducem in his quae ante proelium gerenda sunt» (1 — 7 стр.). Если 
сравнить предисловіе латинскаго изданія съ предисловіемъ (ораціею) Ка- 
ріона, то нельзя не замѣтить, насколько самостоятельно относился пере- 
водчикъ къ дѣлу. Онъ взялъ изъ этого предисловія въ свою рѣчь лишь 
краткое указаніе на содержаніе сочиненія Юлія Фронтина и нѣсколько 
мыслей, придавъ имъ другую Форму. Не менѣе самостоятельно отнесся онъ 
и къ заглавію сочиненія: онъ не перевелъ его буквально, а передѣлалъ но 
своему. 
Со стр. 9 латинскаго изданія начинается самое сочиненіе Юлія Фрон- 
тина, именно — оглавленіе первой книги: «Sexti Julii Frontini, viri cousu- 
laris strategematiccon liber primus. Caput I. De occultandis cousiliis. Caput 
II, De explorandis consiliis hostium. Caput III. De custodiendo statu belli. 
Caput IV. De trausduceudo exercitu per loca hosti infesta. Caput V. De 
evadendo ex locis difficillimis. Caput VI. De insidiis in itinere factis. Caput 
VII. Quemadmodum ea, quibus deficimur, videantur non deesse, aut usus- 
eorum expleatur. Caput VIII. De distringeudis hostibus. Caput IX. De sedi- 
tione militum: compescenda. Caput X. Quemadmodum iutempestiva postu- 
