4 
ED. KÜKTZ, DIE IIL. THEODORA VON TIIE8SALONICII. 
χαίρας έργον εΐργάσατο. έν οίς καί ό της όσίας εϋρηται αδελφός, τώ κλήρω κατ- 
ειλεγμένος καί τη του διακόνου διαλάμπων τιμή' θέαμα ελεεινόν τώ γένει καί 
τη πάτριοι πάση προκείμενος, επειδή καί τοΐς πάσιν ύπήρχεν αίδέσιμος. μή 
φέρων ούν ό τής όσίας άνήρ καθ’ έκάστην όραν την άπροσδοκήτως έπιγινομένην 
fol. 1G. τη πατρίδι βαρβαρικήν | έφοδον, συμβούλφ άγαθώ τώ καλώ κέ'/ρηται κηδεστή ’ 5 
ό δέ τής ένεγκαμένης άπαίρειν συνεβουλευεν, οίκτείρων ταύτην την μόνην των 
τέκνων ύπολειφθεΐσαν αύτώ. τριών γάρ τέκνων έγεγόνει πατήρ, θυγατράς έν τώ 
των άσκουσών τάγματι καλώς τον βίον έν τη πατρίδι καταλυσάσης καί του υπό 
τών Σαρακηνών άναιρεθέντος διακόνου καί ταύτης τής όσίας, περί ής ήμΐν καί ό 
λόγος, έν δή ταύτη καί αί τής μητρός έληξαν ώδινες’ ήν καί θεία έμπνευσει ό ίο 
πατήρ Αγάπην ώνόμασεν, ώς διά τής επωνυμίας τάν βίον τής παιδός προαγγέλ- 
λεσθαι’ καί γάρ, εί δει θαρρήσαντα είπεΐν, ούκ άναθετέον τό παν τής έπωνυμίας 
προς μόνην τήν τών πατέρων βουλησιν, άλλ’ έστω καί τι τής πρός θεόν στοργής 
σύμβολον, ώς το έκβησόμενον έδειξεν. 
fol. 16 V. 7. Μετανάσται τοίνυν τής πατρώας γεγένηνται | γής καί πρός τήν περί- 15 
φανή καί ήμετέραν πόλιν έξώρμησαν έν ή καί γενόμενοι καί τήν τής πόλεως 
θέσιν τε καί κατάστασιν καί τό τής ζωής ήρεμον θεασάμενοι καί ότι ταις μετά 
θεόν προστασίαις του αυτής κηοεμόνος καί πολιούχου, του πανενδόξου μάρτυρος 
Δημητρίου, διαφυλαττομένη έκ πάντων τών έπιτιθεμένων αυτή κακών άνάλωτος 
δείκνυται, έν ταύτη δή καί τήν πλάνην στήσαι καί διατρίβειν προείλοντο. ό μεν 20 
ούν τής όσίας πατήρ τής ησυχίας έρών καί τό τών είκονομάχων θεοστυγές 
συνέδριον μυσαττόμενος (έτι γάρ ύπ’ αύτών ή του θεού έκκλησία έπολεμεΐτο) είς 
τάς έρημίας άπέδραμεν, τήν μετά τών ατίθασων θηρών οίκησιν τής πρός τούς 
κακοδόξους κοινωνίας αίρετωτέραν ηγούμενος, ίν’ ίδεΐν όσον έφικτόν θεόν δυνηθή 
fol. 17. καί μα|κάριος γένηταί’ έν αίς καί τόν άπαντα τής ζωής αύτοΰ χρόνον τελέσας 25 
θεαρέστως λίαν καί εύσεβώς, ώς τήν άπραγμοσύνην έχων καί τό φιλοσοφεΐν έν 
ήσυχία, καί πάντα παρείς τοΐς βουλομένοις καί έαυτφ άεί συλλαλών καί προ του 
φυσικού θανάτου τήν ψυχήν χωρίσας του σώματος, πρός τάς ούρανίους άνέπτη 
μονάς. 
8. Οί δέ ταύτην οίκειν τήν πόλιν ώοντο δεΐν. γίνονται δέ αύτοις τρία τέκνα, 30 
ών τό τε τής τελευταίας καί μέσης ώδΐνος τόν βίον κατέλιπον, μεγάλης καί 
άφορήτου οδύνης αίτια τώ πατρί γεγονότα, άλλ’ ούκ έκείνης τής γενναίας καί 
φιλοσόφου ψυχής τό μέγα τούτο πάθος είς τέλος έκράτησεν’ έκράτησε μέν, έπειδή 
μήτηρ, ούχ ώς αί πολλαί δέ παρεσύρη τφ πάθει, αλλά, τάν λογισμόν άντιστή- 
fol. 17 V. σασα, καί τής τού | άνδρός οδύνης παραψυχή γίνεται, τοιαύτα πρός αύτόν διεξ- 85 
ιούσα καί λέγουσα'" «Κεφαλήν μέν τής γυναικός τάν άνδρα τής θείας γραφής 
είσηγουμένης άκήκοα’ αλλά, καί ύπέο άλλήλων μεριμνώσι τά. μέλη καί ού δύναται 
7. ύποληφθεΤσαν. 22. hinter συνέδρων eine Rasur von 7 — 8 Buchst. 23 — 25. ερη- 
μιάς — γένηταί, vgl. Basil, in s. mart. Gordium. 36 ff. 1 Cor. 11, 3; 12, 25. 21. 22. 
