DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
5 
ό οφθαλμός είπεΐν τή χειρί' χρείαν σου ούκ έχω, ή πάλιν ή κεφαλή τοΐς ποσίν' 
χρείαν ύμών ούκ έχω* άλλα πολλώ μάλλον τά δοκουντα μέλη του σώματος 
άσθενέοτερα αναγκαία καί ταϋτα καθέστηκεν. είμί ούν καί αυτή μέλος σόν" καθ- 
ικετεύω ούν τήν έμήν κεφαλήν μή καταπέσης έπί τή στερήσει των τέκνων" 
5 ούτε γάο πρώτοι τούτο πεπόνθαμεν ούτε μόνοι" άλλ’ ευχαριστήσωμεν τώ δεδω- 
κότι καί λαβόντι ταυτα Χριστώ τω θεώ ημών, σκοπήσωμεν | δε ημείς υπέρ fol. 18. 
ημών αυτών εί δοκεΐ, όπως άξιόν τι τής ημών κλήσεως έργον έπιδειξώμεθα" τί 
δέ τούτο; πάντες άνθρωποι άπαρχάς τών οικείων καρπών προσφέρουσι τω θεω" 
προσάξωμεν τοίνυν καί ήμεΤς τήν ήμετέραν παΐδα απαρχήν Χριστώ τώ θεω 
10 ημών, καί ώς τά δυο λεπτά τής χήρας εκείνης, καί ημών εύ οέδα Χριστός προσ- 
δεςάμενος <τό τέκνον>, καί έν τή παρούση ζωή αναψυχήν ήμΐν τελείαν δωρήσεται 
καί έν τή μελλούση κρίσει απείρου τής αύτου φιλανθρωπίας άντιληψόμεθα». ό 
δέ καλός εκείνος άνήρ ήδέως αυτή άπεκρίνατο" «~Ω γύναι, καλή σου ή προθυμία, 
καλλίστη σου καί ή συμβουλή' άγε δή προθυμηθώμεν έπί πλέον καί εις τέλος 
15 τά καλώς κριθέντα άγάγωμεν τά γάρ κάλλιστα τών έργων εις ύπερ|θέσεις χω- fol. 18 ν. 
ρείν ούκ όφείλουσιν». 
9. Καί δή ευθύς τήν παΐδα βα στάσαντες (ήν γάρ χρόνων εξ) καί τά του 
αγίου καί πανευφήμου αποστόλου καί εύαγγελ ιστού Λουκά καταλαβόντες τέμενος, 
ό δή πλησίον τής αγοράς τής έπί τήν Κασανδρεωτικήν ίουσης πύλην διάκειται, 
20 ανάθημα ποιουσιν αυτόθι τήν παΐδα θεω, έπιστήσαντες αυτή Αίκατερίναν τήν 
Αντωνίου του όμολογητοϋ αδελφήν, του καί προέδρου τής ήμετέρας χρηματί- 
σαντος πόλεως, σοφήν τά θεία καί κατά γένο*, τή μεγάλη προσήκουσαν" καί 
τοιαυτα πρός αυτήν διεξήλθον* «Δέξαι, μήτερ, τό πρώτον καί μόνον καταλειφθέν 
ήμΐν τέκνον καί προσάγαγε ταύτην θυσίαν ύώσαν καί λογικόν όλοκάοπωαα κυοίω 
25 τω θεω ήμών καί τά τών μοναχών | αυτήν ά.μφιάσασα, θεώ σωτήρι θαρρήσασα fol. 19. 
άρχε τού έργου», ή δε αγία έκείνη γυνή τήν παΐδα δεςαμένη καί τό όμμα σύν 
ταΐς χερσίν προς τάν έν τοΐς ούρανοΐς κατοικουντα πετάσασα" «Ό θεός (έφη) ό 
διά σπλάγχνα έλέους έκ παρθένου αγίας σαρκί νηπιάσαι καταδεζάμενος, ό τήν 
τού Αβραάμ θυσίαν, ότε τόν μονογενή τω σώ υπείκων νεύματι θύειν ήπείγετο, 
30 προσδεξάμενος, πράσδεξαι καί τήν έκ ταύτης τής συζυγίας προσκομισθεΐσάν σοι 
προσφοράν καί αν άδ εις ον αυτήν ώς τόν πρό γενέσεως σοί τω θεώ ύποσχεθέντα 
Σαμουήλ, ότι ευλογητός εί εις τούς αιώνας, αμήν», έωθεν ούν μετά τήν ορθρινήν 
πάσαν δοξολογίαν ή θαυμαστή έκείνη γυνή δι’ εύλαβους άνδρός άποκαρήναι τήν 
παΐδα έποίησε καί έπωνόμασεν αυτήν Θεοπίστην, οί δέ γονείς | αυτής ύπέστρεψαν fol. 19 ν. 
35 εις τον ίδιον οίκον δοςάζοντες καί αίνούντες τόν θεόν, ότι τώ καταλόγω τών μο- 
ναζουσών ή παΐς αύτών έναρίθμιος γέγονεν. 
5. vgl. Hiob 1, 21. 7. κλήσεως vgl. 2 Tbcss. 1, 11. 10. χήρας Marc. 12, 42. 11. τό 
τε'κνον bietet Μ. 17. am oberen Rande: περί θεοπίστης τής Ουγατρός αυτής. 18. am 
Rande von späterer Hand wiederholt: απόστολος και ευαγγελιστής λουκάς. 27. κατοικουντα 
Ps. 2, 4. 29. Αβραάμ Genes. 22. 32. Σαμουήλ 1 Reg. 1, 11. εύλογ. — αιώνας Рз. 88, 53. 
