6 
ED. KURTZ, DJE HL. THEODORA VON THESSALONICH. 
1 0. ’Ενταυθα δή του λόγου γενόμενος έβουλόμην πολλών των της μα- 
καρίως Θεοδώρας συγγενών τούς βίους διεξελθεΐν, ούχ ί'ν’ είσοίσω τι ταύτή προς 
ευφημίαν, άλλ’ ί'ν’ είοήτε τους αυτής συγγενείς, οίοι κατά θεόν ζώντες έτύγχ α- 
νον. έπεί δέ περιττός είναι δόξου πόρρω του προκειμένου διεξιών, Αντωνίου μόνου 
του ήμών άρχιποίμενος έπιμνησθείς αύθις τον λόγον επ’ αυτήν καί δή τρέψομαι. 5 
ουτος τοίνυν ό μέγας τα ίερά γράμματα εκ νηπίων μεμαθηκώς καί τό τίμιον 
καί άγιον σχήμα τών μοναχών ένδυσάμενος καί άεί ταΐς θεοπνεύστοις σχολάζων 
fol. 20 . γραφαϊς καί νουν είς τά τούτων | βάθη προκείμενον έχων καί αίχ μαλωτίζων παν 
νόημα είς τήν υποταγήν του Χρίστου, παντοίοις είδεσιν αρετής εαυτόν κατεκό- 
σμησεν. καί γάρ οΰ τήν παρ’ ήμΐν μόνον σοφίαν, ή μόνης σωτηρίας άντεχομένη ίο 
τό περιττόν καί ποικίλον διαπτύει, άλλα καί τήν θύραθεν καί εγκύκλιον παίδευσιν 
είς άκρον έξησκημένος έτύγχανεν, έπεί καί ταύτης χρεία του καλώς σαφήνιζε ιν 
τά τω νώ μελετώμενα. εντεύθεν αύτω πάσαν μεν παλαιάν βίβλον πάσαν δέ νέαν 
καλώς έκμελετήσαι, ώς ουδέ μίαν έτερος, προσεγένετο - έντεΰθεν πλουτήσαι μέν 
θεωρίαν, πλουτήσαι δέ βίου λαμπρότητα' εντεύθεν τά δόξαν ού τήν τυχουσαν 15 
πορίσασθαι' εντεύθεν καί τό τών δογμάτων ύψος ή του θεού καί πατρός σοφία 
fol. 20 V. καί λόγος, Χριστός ό | θεός ήμών, έχαρίσα το' εντεύθεν ώσπερ τις λύχνος έν 
ζοφερω τόπω φαίνων άνέλαμψεν έντεΰθεν καί ψήφω θεοΰ αρχιεπίσκοπος του 
Δυρραχίου καθίσταται, ούκ άνασχομένης έπί πολύ τον λύχνον ύπό τόν μόδιον 
κρύπτεσθαι. 20 
1 1 . Οϋτω δέ έπί τόν τής άρχής θρόνον άναβιβασθέντος του μακαρίου καί 
καλώς έπί νομάς σωτηρίους τό ποίμνιον διιθύνοντος, έξαίφνης ή μυσαρά καί 
άρτιφανής αϊρεσις ώσπερ φλόξ άνερριπίσθη δεινότατα καί πάς ό τών ορθοδόξων 
χορός διεπτόητο καί σύγχυσις καί ταραχή τήν οικουμένην κατέλαβε καί πάσα 
μέν ηλικία πάν δέ γένος ανθρώπων ύπό τών τής άσεβείας ύπασπιστών χαλεπώς 25 
αίκιζόμενον ήναγκάζετο βλασφημεΐν τόν ήμών θεόν τε καί κύριον Ίησουν τόν 
fol. 21. Χριστόν διά τής καταπατήσεως τής προσκυνητής αύτου | καί σεπτής εΐκόνος. 
ί'στε πάντες τήν μανίαν, ήν έμάνη κατά τής έκκλησίας ό θηριώνυμος βασιλεύς 
έκεΐνος, Λέων ό ασεβέστατος καί παρανομώτατος, τών άγιων εκκλησιών τόν 
κόσμον άφαιρούμενος καί είς τάς αγίας καί προσκυνητάς έξυβρίζων εικόνας Χρι- 30 
στού του θεού ήμών, ας καθ’ ομοιότητα τής έκ παρθένου αγίων αιμάτων παρ’ 
αύτου προσληφθείσης σαρκός έψυχωμένης γράφειν καί σχετικώς προσκυνεΐν ή 
απ’ άκρων γής έως άκρων αγία εκκλησία έκ τε τών αγίων αποστόλων καί τών 
θεοφόρων πατέρων παρέλαβεν. 
12. Του τοίνυν αλιτήριου τούτου Λέοντος παραχωρήσει θεού τών τής βα- 35 
4. hinter δόξ ω e. Rasur ν. 3—4 Buchst. 8 — 9. αΐχμαλ. — Χριστοί» 2 Cor. 10, 5. 12. έξη- 
σκημμενος. 14. ουδεμίαν. 17. λύχνος — τόπω 2 Petr. 1, 19. 19. άνασχομένης, seil, 
ψήφου? λύχνον — μόδιον Matth. 5, 15. 21. αρχής (ής auf e. Rasur, die noch etw. weiter 
geht; es war wohl άρχιερωσυνης geschr.). 24. σύγχ. κ. ταραχή, vgl. Basil, in s. mart. Gor- 
diura. 29. am Rande v. späterer Hand: λε'ων αϋτοκράτωρ. 32. in έψυχωμένης vor ψ 
ein Buchst, (μ) radierf. 
