DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
9 
προσκυνοΰντες πρός τόν είκονιζόμενον δια βαίνομεν (πώς οΓει;) μετά πόθου λαμ- 
πρού. δ δε πρός εκείνον ούτως ανάγει, και προσκυνεΐσθαι καί σέβεσθαι οίκαιον. 
προσκυνητή καί σεβάσμιος άρα ή θεία του σωτήρος εϊκών». 
14. «Έτι τό γινόμενον άπαν ή μάτην ή ενεκά του γίνεται καί παρά ταύτα 
5 ούδέν ανάγκη, εί τοίνυν ή θεία είκών των γινομένων έστί, πρόδηλον ώς ή μάτην 
ή ενεκά του παρασκευάζεται' άλλ’ οτι μέν ου μάτην, εκ τώνδε δήλον' τα μάτην 
πρός ούδέν τήν αναφοράν έχουσιν, ή δε είκών ού τοιαύτη" οΰκ έχει γάρ τό μή 
πρός έτερον άναφέρεσθαι' ού μάτην άρα ή είκών' έτι ή μέν είκών του είκονιζο- 
μένου τό είδος παρίστησιν, τό δε μάτην ού τοιοΰτον ή είκών άρα ού μάτην' εί 
10 δε ού μάτην, ενεκά του. τό δε ενεκά του ή τίμιου καί αιρετού καί αγαθού γίνεται 
ή ά.τίμου καί κακού καί φευκτού ή ούδετέρου' άλλ’ οτι μέν ούτε κακού | ένεκεν 
ούτε ούδετέρου παρ’ ημών γίνεται, πάσι δήλον' ού γάρ είς τον δείνα ή τον δείνα, 
αισχρούς καί ακολάστους ανθρώπους, ή καί μήτε αγαθούς μήτε κακούς, τήν 
αναφοράν έχει, αλλά Χριστού ένεκεν, ού μεΐζον αγαθόν καί έννοήσαι ασεβές καί 
15 άδύνατον. εί δέ αγαθού ένεκεν καί τούτου τού μεγίστου, φανερόν ώς καί αύτή 
αγαθή' ώσπερ γάρ τά κακού ένεκεν γινόμενα έξ άνάγκης κακά, ούτω καί τά τού 
άγαθοΰ ένεκεν άγαθά. εί δέ τις τόν λόγον ώδί βιάζοιτο λέγων' ς ούκ έξ άνάγκης 
τά τού άγαθού γινόμενα ένεκεν άγαθά’, τούναντίον όμολογεΐν άνάγκη, τά τού 
κακού γινόμενα ένεκεν είναι τών άγαθών, καί πώς ού πάντα οίχήσεται; έτι δέ 
20 καί ώδε δήλον' ή παρ’ ήμΐν προσκυνουμένη είκών πάντως ένεκα Χριστού γίνεται, 
παν δέ τό ένεκά τίνος γινόμενον ή συνίστησιν εκείνο, ού χάριν παρείληπται, ή 
ού συνίστησι μέν μόνην δέ μνήμην εμποιεί ή έστιν οτε καί ώς φθοράς παραλαμ- 
βάνεται πρόξενον' άλλ’ ότι μέν ή παρ’ ήμΐν είκών ούτε συνίστησιν, | ού χάριν 
παρείληπται, ούθ’ ώς φθοράς αίτια παρασκευάζεται, τοΐς καί όπωσούν τόν νοΰν 
25 ύγιαίνουσιν δήλον' μνήμης άρα μ.όνης καί πόθου χάριν ταύτα δέ άγαθά. δέδεικ- 
ται δ’ οτι καί άγαθή' καί άγαθή άρα καί άγαθού χάριν. είσί δέ καί έτερ’ άττα 
Χριστού γινόμενα ένεκεν καί άγαθά καί άγαθού χάριν. τά δέ έστιν ιερά λόγια, 
θεία τράπεζα, σταυρός, τά παραπλήσια, εί δή ταύτα ώς άγαθά καί άγαθού πρό. 
ξένα καί προσκυνούμεν καί σεβόμεθα καί τιμώμεν, τίνος ένεκα μή καί τάς είκό- 
30 νας, καί άγαθάς καί άγαθών ούσας προξένους, μή προσκυνεΐσθαι καί σέβεσθαι 
δίκαιον; εί γάρ τοΐς όμοίοις ταύτα δίδως, καί τοΐς όμοίοις άνάγκη. εικότως άρα 
ή εκκλησία έκ τών άνωθεν χρόνων ταΐς θείαις είκοσι τήν τιμήν καί τήν προσκύ- 
νησιν άποδίδωσιν. έτι δέ καί ώδε δήλον' δύο τινών άγαθών δντων καί άγαθού 
χάριν παρειλημμένων εί τό ήττον άγαθόν προσκυνεΐν δίκαιον, | καί τό μάλλον' 
35 εί δέ τό μάλλον ού προσκυνεΐσθαι δίκαιον, ούδέ τό ήττον. πρόσεχε δή' ώμολό- 
γηται τούτον τόν λόγον έχειν τήν θείαν εικόνα πρός τόν δεσπότην, ον ό γεγραμ- 
μένος σταυρός πρός ον ό δεσπότης άνεσταυρώθη. εί τοίνυν, ών τά πρωτότυπα 
τιμιώτερα, τούτων καί αί εικόνες τιμιώτεραι δήπου, ό δέ δεσπότης ύπέρ πάσαν 
31. das zweite όμοίοις aus ομοίως korrig. 34. παρειλλημμενων. 
1 * 
fol. 25. 
fol. 25 V. 
fol. 26. 
