10 
ED. KUKTZ, DIE HL. THEODORA YON THESSALONICH. 
παραβολήν τιμιώτερος του ζω οποίου σταυρού, — και ή είκών άρα του δεσπότου 
τιμιωτέρα δήπου του είκονιζομένου σταυρού - εί δέ τιμι ωτέρα, καί μάλλον αγα- 
θόν - εί δε τό ήττον τίμιον καί ήττον αγαθόν καί προσκυνουμεν καί σεβόμεθα, 
ού πολλω μάλλον τό μάλλον άποδειχθέν αγαθόν τε καί τίμιον; έτι ή μεν είκών 
αύτού του βασιλέως τον τύπον καί τα γνωρίσματα φέρει, ή δέ είκών του σταυρου 
Ιοί. 26 V. ού βασιλέως τύπον, βασιλικής δ’ ένεργείας δείκνυσι | τύπους - εί δέ αί ούσίαι 
των ενεργειών τιμιώτεραι, καί αί εικόνες τούτων ώσαύτως - εί δε τούτο, προσκυ- 
νοϋμεν δέ τον γεγραμμένον σταυρόν, πολλω μάλλον προσκυνεΐσθαι δίκαιον τήν 
θείαν του σωτήρος εικόνα - εί γάρ τό ήττον, καί τό μάλλον έξ ανάγκης, έτι ού 
διά τό άνασταυρωθήναι κατελήλυθε προηγουμένως ό θεάνθρωπος λόγος επί τής 
γής, αλλά διά τόν άνθρωπον - ό γάρ σταυρός διά τον άνθρωπον, εί τοίνυν ή μέν 
είκών τόν του σωτήρος ανθρώπινον φέρει τύπον, ό σταυρός δέ κατά δεύτερον 
λόγον, προσκυνουμεν δέ τόν του σταυρου τύπον, πώς ού τιμητέον έστί καί τήν 
θείαν του σωτήρος εικόνα»; 
15. «Π ροσκυνουμεν τοίνυν τον κύριον ημών καί θεόν έν είκόνι περιγραπτόν 
κατά τό ανθρώπινον ού προσκύνησιν έξηρημένην καί πάντων επέκεινα, ήν καί 
λατρείαν προσα γορεύομεν, ή μόνω προσήκει τώ πάντων θεώ συν τώ μονογενεΤ 
Ιοί. 27. λόγω καί τώ παναγίω καί άγαθώ πνεύματι, ώς έ/ει τό έν τοΐς θείοις | εύαγγε- 
λίοις έκεΐνο - 4 Πνεΰμα ό θεός καί τούς προσκυνουντας αύτόν έν πνεύματι καί 
αλήθεια δει προσκυνεΐν’. ούδέ τοιαύτην, καθ’ ήν καί βασιλέας προσκυνουμεν καί 
τυράννους, τούς μέν διά τό αξίωμα καί τούς νόμους, τούς δ’ άκουσίως διά τάς 
βίας καί τά δεινά, ού μήν ούδέ τοιαύτην, καθ’ ήν άλλήλους είώθαμεν προσκυνεΐν, 
φιλίαν καί ομόνοιαν άλλήλοις προμνώμενοι. σχετικήν δέ μάλλον, έκ πόθου καί 
πίστεως προϊουσαν, διά τήν πρός τό πρωτότυπον αναφοράν καί όμοίωσιν. ούτω 
καί τά ιερά προσκυνουμεν λόγια καί σκεύη θεΐα καί σταυρόν καί μαρτύρων θήκας 
καί αποστόλων καί εικόνας τούτων καί σωμάτων λείψανα, τούτων δέ ούτως 
έγόντων, ώ βασιλεύ, γνώθι τόν αληθή βασιλέα - γνώθι, πρός τίνα παρατάττγ , 
κατά, τίνος πόλεμον άκήρυκτον απειλείς, ούκ αίδή τό τίμιον αίμα, δ τήν οίκου- 
ί'οΐ. 27 V. μένην έκάθηρε; τά θαύματα, τόν σταυρόν, τά τρόπαια, | δι’ ών κατήργηται θά- 
νατος καί αδης έσκύλευται καί δφις νενέκρωται καί ήμεΐς ζωής ήξιώθημεν ; έπί 
τον λίθον τόν άκρογωνιαΐον ή εκκλησία τεθεμελίωται, δς έστι Χριστός Ίησούς - 
εί δέ πύλαι άδου ταύτης ού κατισχύσουσι, сг/ ολ - ^ γε σύ, βασιλεύ, άνθρωπος ών 
καί σάρκα καί δέρμα καί οστά, ώς φησιν ό θειος Ίώβ, περικείμενος, ή γάρ σή 
δόξα καί δύναμις ώς άνθος у άρτου' ό ήλιος άνέτειλεν, καί ό у άρτος έξηράνθη 
καί τό άνθος έξέπεσεν. έγεις άρκοΰντα τόν λόγον, ώ βασιλεύ - πρός ταύτα αίρού, 
όπότερον βούλει, καί ή μετά, τής αγίας άποστολικής εκκλησίας στήθι καί τόν 
κόσμον τή έκκλησία άποδος ή του γε λοιπού καί πΰρ καί ξίφη καί δεσμά καί 
19 — 20. πνεύμα — προσκυνεΐν Joli. 4, 24. 31. λίθ. άκρογ. Jesaia 28, 16 u. Ephes. 2, 20. 
32. πυλαι— κατισχ. Matth. 16, 18. 33. Hiob 10, 11. 34. δόξα — έξεπεσεν Jesaia 40, 6. 7. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
