DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
11 
φυγαί καί πάντα δεινά έστωσαν έτοιμα καί)’ ήμών. ημάς γάρ ού δεδίττονται 
ταύτα' το γάρ πολίτευμα ημών έν τοΐς ούρανοΐς, ταύτα δε εί καί φοβερά άλλ’ 
ήδέα ήμΐν, προς τον ποθούμενον παραπέμποντα». 
16. Ταυτα του μα|καρίου διεξιόντος, θάρσος μεν έλάμβανον των εύσεβούν- 
5 των τό πλήθος, αισχύνης δ’ έπληρουντο τό ετερόδοξον άπαν προθυμουμένου 
τοίνυν καί ετερα πλείω προσθεΐναι τοΐς είρημένοις, ό δε ούκ έβούλετο, άλλα τους 
μετέχοντας ζωής λόγους εκείνους τιμωρίαις άμείψεσθαι δεΐν έγνώκει. καί δή καί 
εις έργον έχώρεί' μάστιξι γάρ καταξάνας τό ιερόν σώμα εκείνο καί μυρία περι- 
βαλών αισχύνη, τέλος φυγή καταδικάζει τον μέγαν. ο δέ έξήει του σταδίου λαμ- 
10 πρώς, λαμπρά της νίκης έπί του προσώπου φέρων τά σύμβολα' τοσουτον γάρ 
αυτόν έπί κόρρης άπηνώς έπάταξαν, ώς έξ εκείνου αεί λημώντας έχειν τούς 
οφθαλμούς, έστέλλετο τοίνυν έπί την έξορίαν ό Αντώνιος καί στελλόμενος ούδέν 
έτερον έαυτω καί πάσιν έλεγεν ή ( τού κυρίου ή γη καί τό πλήρωμα αυτής’, οτε 
δέ εις τόν τής υπερορίας τόπον άφίκετο, τί δει λέγειν, άπόσας αίκίας ύπέμεινεν 
15 ό I γενναίος έκεΐνος καί παντός άδάμαντος στερροτέραν κεκτημένος την γνώμην; 
ουδέ γάρ αν ευροιμι λόγους έφαμίλλους τοΐς πράγμασιν, άπάσης ήττωμένης 
γλώττης τής των πραγμάτων αλήθειας. 
17. Του δέ θηριωνύμου βασιλέως έκείνου τόν βίον άπολιπόντος, ό τούτου 
την βασιλείαν διαδεξάμενος Μιχαήλ έκ τής υπερορίας τόν όσιον μεταπέμπεταί' 
20 καί συνόδου καθολικής γεγενημένης καί των έτεροδόξων απάντων τώ άναθέυ,ατι 
καθυποβληθέντων, διά πάντων ό μέγας έκεΐνος διέλαμπεν ώσπερ άστήρ, ψήφω 
δέ βασιλέως καί τής έκκλησίας άπάσης τήν ήμετέραν λαγχάνει μητρόπολιν Θεσ- 
σαλονίκην (άπαντες Γστε τήν των έσπερίων μητέρα), άθλον τής εαυτού εύσεβείας 
καί των μεγίστων πόνων τήν ιεραρχίαν ταύτην έγχειρισθείς. ολίγον δέ χρόνον 
25 έπιβιούς καί θαυμαστώς ίθύνας τό ποίμνιον, πρός τόν ποθουμενον έκοημεΐ' ιστο- 
ρείται περί τούτου τού Αντωνίου, ότι τήν ιεραρχίαν τής Θεσσαλονίκης δεξάμενος 
άπαξ μόνον προσέφερε τήν λογικήν θυσίαν θεω. άλίγου δέ πα ρερρυηκότος χρόνου 
πρός τόν θεόν έξεδήμησεν, δευτέραν τού νοεμβρίου μηνός άγοντος. 
18. Τό γούν πανάγιον καί άθλητικώτατον αυτού σώμα ένδόξως κηδεύσαν- 
30 τες κατέθεντο έν τοΐς λαιοΐς μέρεσι τού θείου ναού τού πανενδόξου μάρτυρος | 
Δημητρίου έν τώ έκεΐ οντι ναω τού έν γεννητοΐς γυναικών ύπέρ άπαντας προ- 
φήτου, προδρόμου καί βαπτιστοΰ Ίωάννου' δπερ δή σώμα μέχρι του νύν Χρι- 
στός ά θεός ημών εις δόξαν αυτού διαφυλάττει σώον καί άδιάλυτον' δι’ ού καί 
πλείστας ίάσεις ά τών αγαθών ευεργέτης δίδωσι κύριος τοΐς πιστώς αύτω προσ- 
35 ιοΰσιν. καί τούτο καί αύτός έγώ τεθέαμαι ό ανάξιος' μετά γάρ τεσσαράκοντα 
καί έξ έτη τής αυτού πρός κύριον έκδημίας, έτέρου ημών προέδρου τόν βίον 
2. πολίτ. — ούρ. Phil. 3, 20. 11. άπονώς. λημμώντας. 13. Ps. 23, 1. 15. στερ- 
ρωτεραν. 23. am oberen Rande: θρόνον (das übrige weggeschnitten). 25 — 28. der 
Satz ίστορ. — έξεδήμ. ist (mit einem Verweisungszeichen) unten nachgetragen. 31. έν γινν. 
γυν. Matth. 11, 11, 
fol. 28. 
fol. 28 V, 
fol. 29. 
