14 
ED. KÜRTE, DIE HL. THEODORA YON THE8SALONICH. 
fol. 32 V. 
fol. 33. 
fol. 33 V. 
23. 7 ()θεν ή νίκα καί προσέβαλε ταύτη ό πονηρός, τοΐς άκαθάρτοις των 
λογισμών έκταράττων, εύχή διηνεκεΐ καί έξαγορευσει καί μνήμη των αιωνίων 
κολάσεων τά. του πονηρού Οιέλυε μηχανήματα, τούτο κατά νουν άεί στρέφουσα, 
ως ού χρή χριστιανόν όλους καί μάλιστα τους άποταξαμένους τω κόσμω λογι- 
σμοϊς άκαθάρτοις μολύνεσθαι' "Άγιοι (γάρ φησιν ό θεός) έσεσθε, ότι καί εγώ 5 
άγιός είμι. τούτο δε αυτή προσεγένετο ραστα έκ του μηδέν κατωρθωκέναι λογί- 
ζεσθαι μη δ’ έπαίρεσθαι μηδαμώς, άλλα μάλλον τάλαιναν έαυτήν καλεΐν καί υπο- 
ταγής πάσης άμοιρον. | διά τούτο καί άχρεΐον δουλον έαυτήν ώνόμαζεν ού θεού 
μόνον άλλα γε δή καί των αδελφών' καί διετέλει νυν μεν άλήθουσα καί ταις 
οίκείαις χερσί τον άρτον έργαζομένη νυν δε τά μαγείρων έπιδεικνυμένη, καί ού 10 
ταϋτα μόνον, αλλά καί τήν άλλην άπασαν άναδεχομένη φροντίδα, επί τήν άγο- 
ράν έξιουσα καί φορτίον ξύλων δυσβάστακτου επί των. ώμων φέρουσα καί διά τής 
άγοράς βαδίζουσα’ καί εί ποτέ τις τών είδότων, οθεν αύτή, ύπαντήσας προσεί'πε ή 
λόγοις ήμύνατο ώς εις ούδέν τιθεμένή τήν έαυτής εύγένειαν, ή δέ ούδέ προσεΐχεν 
όλους τον νουν, άλλ’ ουδέ τοις ώσίν άκοϋσαι ολως ήνείχετο, μονονουχί τήν έαυ- 15 
τής προθυμίαν κανόνα προδεικνυσα πάσι τοΐς βουλομένοις σώζεσθαι. ουτου τής 
του κόσμου ή μακαρία κατεφρόνει τιμής καί ούτω τήν σάρκα σύν τοΐς παθήμασι 
καί ταΐς έπιθυμίαις ένέκρωσεν. 
24. Έπεί δέ του κυρίου άκήκοε λέγοντος' Ερευνάτε τάς γραφάς, τής με- 
γάλης έπιτρεψάσης, τήν τής | εκκλησίας φροντίδα ασμένως καί μεθ’ όσης τής 20 
προθυμίας δέχεται' έβούλετο γάρ μή μόνον τό σώμα τοΐς έξωθεν κατατρυχειν 
άνιαροΐς άλλά καί τήν ψυχήν τή μελέτή τών θείων γραφών έστιάν έν τω νόμω 
γάρ κυρίου έθετο τό θέλημα αυτής καί ή μελέτη αύτής διά παντός ημέρας καί 
νυκτός μετ’ αύτου. οθεν καί άνεδείχθη ώς τά ξύλον τό πεφυτευμένον παρά τάς 
διεξόδους τών ύδάτων, έν καιρω τον πρόσφορον άποδιδοΰσα καρπόν πολλών γάρ 25 
εντολών ούσών, δι’ ών ψυχή καθαίρεται καί προς τό πρωτότυπον επανέρχεται, 
πρός ούδεμίαν διέκειτο άμελώς, άλλ’ ούτω πάσας, ώς ούδέ μίαν έτερος, διανύουσα 
ήν έξαιρέτως δέ ταΐς δυσίν έντολαΐς συνέζευξεν έαυτήν, έξ ών όλος ο νόμος καί 
οί προφήται κρέμανται. 
25. Ό δέ τοΐς άγαθοΐς βασκαίνων διάβολος, ορών αύτήν ταΐς κατά μικρόν 30 
αύξομένην προσθήκαις, του συνήθους ούκ ήμέλησε προσωπείου' ύποδύς δέ τούς 
τής φύσεως νόμους, ύποβάλλει τή Θεοδώρα | περιπαθώς περί τήν παΐδα δια- 
κεΐσθαι τήν έαυτής' καί ύποβαλόντος έπαθέ τι ανθρώπινον καί παθοϋσα δι ’ όχλου 
τή μεγάλή ήρξατο γίνεσθαΐ' «Μήτερ κυρία μου (λέγουσα), σου τής ψυχής μόνης 
ποιουμένης τήν επιμέλειαν, ού φέρω τήν έμήν Θεοπίστην εύτελεΐ καί διερρωγότι 35 
ρακίω περικαλυπτομένην όράν καί βραχυτάτη κεχρημένην τροφή, κέλευσον ούν 
2. έκταράττουσα und dahinter eine Rasur von 6 — 7 Buchst. 5. άγιοι — ε’ιμ( Levit. 19, 2. 
8. άχρ. δουλον Luc. 17, 10. 13. αυτή. 17. τήν σάρκα — έπιθυμίαις Gal. 5, 24. 19. έρ. 
τ. γραφάς Job. 5, 39. 22. έν τω νόμω — νυκτός Ps. 1, 2. 24. ώς τό ξύλον — καρπόν Ps. 1, 3. 
28. όλος ό νόμος — κρέμανται Matth. 22, 40. 
