DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
19 
θητι, όπως ό απαθής καί κύριος καί ποιητής των αγγέλων έταπείνωσεν εαυτόν 
υπήκοος μέχρι θανάτου γενόμενος, όπως διά τής οριμυτάτης και νυκτερινής ταυ- 
της συμπήξεως τφ γλυκυτάτω τούτου φωτί καταφωτίσΥ] σου τήν ψυχήν καί 
του τής φιλαυτίας έλευθερώσας σε κλυδωνος εις τους ακύμαντους αυτού λιμένας 
5 τήν σήν ψυχήν δέξηται». 
33. Ταυτα άκούσασα ή πολλά μεν ϋπομεί|νασα μηδαμώς δέ υπενδουσα fol. 40 ν. 
διά τήν έν έλπίσι τοΤς άγωνιζομένοις μακαριότητα καί έαυτήν προς πάσαν έπι- 
φοράν θλιβερών έτο ιμάσασα διά τόν είπόντα* εϊ προσέρχϊ] δουλεύειν τω κυρίω, 
έτοίμασον τήν ψυχήν σου εις πειρασμούς, εύθυνον τήν καρδίαν σου καί καρτέ- 
10 ρήσον καί μή άποστής, ίνα αύξηθής επ’ εσχάτων σου, — ταυτα δή ταυτα άκού- 
σασα, τήν έξ έθους καί αύθις βαλοΰσα μετάνοιαν εις τον όρισθέντα τόπον έξήει, 
τής δριμυτάτης ώρας καταφρονήσασα καί του ραγδαίως τότε καταφερομένου 
ύετού καί τής δεινής εκείνης καί βιαίας τών ανέμων πνοής, τοιγαροΰν άφ’ έσπέρας 
επ’ άμφοτέροις καθεσθεΐσα ποσίν διενυκτέρευεν αίθριος’ ουδέ γάρ τέλεον καθεσ- 
15 θήναι έδύνατο διά τό έκ του ύετου κάτωθεν ύπορρέον ύδωρ, ώ του θαύματος’ 
έξέστησαν άγγελοι τούτο τό φρικτόν όραμα βλέποντες, γυναίκα τό άσθενέστατον 
καί μαλακόν σκεύος ούτως αί'θριον διανυκτερεύουσαν, πυκναΐς νιφάσι βαλλομένην 
τού όμβρου καί πη|γνυμένην διά τήν τής μητρός εντολήν, τίς έγνω τών νύν ή fol. 41. 
τών πώποτε τοιαύτην ύπακοήν καί τοιαύτα παλαίσματα γυναίκα ένδείξασθαι; 
20 περί δέ τό μεσονύκτιον λήξαντος τού όμβρου καί δριμυτέρας γενομένης τής τού 
άέρος πικρίας διά τό χιόνα καταβληθήναι πολλήν, αί τού όμβρου σταγόνες κατά 
τού έπί τής κεφαλής αυτής καί τών ώμων κειμένου ράκους κρυσταλλωθεΐσαι 
έκρέμαντο. ’ 
34. 'Ηνίκα δέ ή ώρα τής νυκτερινής ψαλμωδίας επέστη, ή προεστώσα τάς 
25 άδελφάς έν τω εύκτηρίω άθροίσασα τούς εκείνης γενναίους αγώνας διεξήει σαφώς 
τε καί ακολούθως, κατά μίαν τούτων εγκώμια τα ύτΥ) πλεϊστα συνείρουσα, ταΤς 
άδελφαΐς διά τών λόγων άφορμάς ύπακοής έφευρίσκουσα. ώς δέ καθεξής, καθάπερ 
έκ πηγής τίνος άπαρεμποδίστως πρός τό πρανές ύδωρ φερόμενον, ρέων ό λόγος 
πρός τόν προκείμενον άγώνα κατήντησεν, μεγάλως ταύτην θαυμάσασα* «Ούκ 
30 άπεικός εύ οίδα <έφη> ώς ταύτην θεός διά τήν τού κρύους τούτου δριμύτητα | 
τοΐς τεσσαράκοντα συναριθμήσειε μάρτυσιν καί τών αύτών δωρεών άξιώσειεν, fol. 41 ν. 
ότι τοΐς τού κόσμου τερπνοΐς δαψιλώς έντρυφήσασα, έν τω κοινοβίω τίΐς πόνοις 
κατατρυχομένη ούκ ένέδωκεν, ά.λλά καί νύν τω κρύει πηγνυμένη διά τήν εις θεόν 
άγάπην προσκαρτερεΐ». έτι δέ αύτής λαλούσης, μία τών άσκουσών, ή καί κατά 
2. ύπ. μέχρι θαν. Phil. 2, 8. 8. ειπόντα Sirach 2, 1 — 3. 10. αυξηθείς. 12. ραγ- 
δέως. 16 — 17. άσθ. σκεύος 1 Petr. 3, 7. 13. am unteren (stark beschnittenen) Rande: 
ότι τή εντολή της προεστηκυίας πεισθεΤσα (?)... 22. κρυσταλωστεΐσαι. 27. άφορμάς άκοής. 
30. ώς ist vom Schreiber nachträglich hinzugefügt (an falscher Stelle hinter θεές). 31. τεσσαρ... 
μάρτυσιν (in Sebaste unter Licinius, 9. Mürz); sie mussten im Winter die ganze Nacht in einein 
mit Eis bedeckten See stehen. 
