DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
21 
πάντων διάκονος· καί' ούκ ήλθον διακονηθήναι άλλα διακονήσαι. του γουν δεσ- 
πότου ταυτα παρακελευομένου καί έμ ου τοιαύτας δούσης συνθήκας εως γήρως 
καί πρεσβείου παραμένειν έν τφ μοναστηρίω καί προς τό μέτρον της άσθενείας 
μου δουλεύειν ταΐς άδελφαΐς, τις με των ώδε άποσπάσαι δυνήσεται, έχουσαν τόν 
5 θεόν βοηθόν»; ταυτα ό αρχιμανδρίτης μαθών έδόξασε τόν θεόν τόν τοιαυτην τα- 
πείνωσιν δόντα τη Θεοδώρα καί ηυξατο τφ θεω άνόθευτον καί άκράδαντον αυτής 
τόν νουν διαμεΐναι έν τη τοιαύτη προθέσει | έως έσχάτης ώρας καί αναπνοής. fol. 43 ν. 
37. Τω δέ πεντηκοστά» καί έκτψ χρόνω της μακαρίας Θεοδώρας προε- 
βλήθη υπό Θεοδώρου του άγιωτάτου αρχιεπισκόπου ψήφω των αρχιμανδριτών 
10 'Ιλαρίωνος καί Θεοδώρου καί της μεγάλης καί πασών τών άδελφών εις την 
ήγουμενίαν Θεοπίστη ή της όσιας θυγάτηρ διά τό εις έσχατον γήρας καταντησαι 
την μεγάλην καί μηκέτι δυνασθαι την τών άδελφών ποιεΐσθαι προστασίαν, τών 
οφθαλμών αύτής άμβλυωθέντων καί τών ώτων άποφραγέντων. καί γέγονεν ή 
κατά σάρκα θυγάτηρ πνευματική μήτηρ τή Θεοδώρα’ καί έτι μάλλον ή μισό- 
16 δοξος καί φιλόθεος Θεοδώρα πρός τούς τής υποταγής πόνους ήνδρίζετο. έν μια 
ούν τών ημερών εις τι τών κατ’ έντολήν σπεύδουσα συνεποδίσθη υπό του σκολιου 
δαίμονος καί όλισθήσασα έπεσε πρηνής έπί γής καί ήλγησεν έπί πολύν χρόνον 
εκ τής συμβεβηκυίας αύτή καταπτώσεως. συνέβη δέ καί τήν μεγάλην έν τή 
αυλή περιιουσαν μή Οπό τίνος χειραγωγουμένην όλισθήσαι καί καταπεσεΐν καί 
20 έξωσθήναι τό όστοΰν τής δεξιάς | κοτύλης αυτής' καί έξ έκείνου κινηθήναι μή fol. 44. 
δυναμένη κατέκειτο έπί κλίνης, έν δέ τω τετάρτω τής κατακλίσεως έτει τής 
θαυμασιωτάτης ’Άννης, ήλλοιώθη τάς φρένας υπό του βαθυτάτου γήρως· καί 
μετά ταυτα έζησεν έτερα τρία έτη. καί ήν ίδεΐν τήν μακαρίαν Θεοδώραν μόνην 
σχεδόν ύπηρετουμένην τή μεγάλη έν πάση χρεία διαβαστάζουσαν καί πυκνώς 
25 μεταστρέφουσαν καί τήν τροφήν χερσίν οίκείαις προσάγουσαν καί έν βαλανείω 
ταύτην κομίζουσαν καί άπαςαπλώς πάσαν έπιμέλειαν εις αυτήν ένδεικνυμένην, 
καί ταυτα υβριζομένην καί τυπτομένην παρ’ αυτής’ διηγείρετο γάρ μεμνημένη 
τού λέγοντος· τέκνον, άντιλαβου έν γήρα πατρός σου καί μή λυπήσης αυτόν έν 
τή ζωή σου - καί αν άπολίπη σύνεσιν, συγγνώμην έχε καί μή άτιμάσης αυτόν 
30 έν πάση ίσχύϊ σου - έλεημοσύνη γάρ πατρός ούκ έπιλησθήσεται. 
38 . Τω δέ έξηκοστω άγδόω έτει τής μακαρίας Θεοδώρας άνεπαύσατο τόν 
όφειλόμενον δικαίοις θάνατον Άννα ή μεγάλη αύτη όμολογήτρια, έξ απαλών 
ό|νύχων τό άγιον σχήμα τών μοναχών περιβαλλομένη καί άμέμπτως θεού βιώ- fol. 44 ν. 
σασα χάριτι. ό δέ πάς τής ζωής αύτής χρόνος ως φασιν έκατόν είκοσιν έτη έτύγ- 
85 χανεν. δίκαιον δέ μηδέ τό του βίου τέλος όποιον έσχεν παραλιπεΐν άμνημόνευτον, 
ώς αν καί ό φιλάνθρωπος δοξάζηται κύριος καί οί τών μεμψίμοιρων μάταιοι δια- 
1. ούκ ήλθ. — διακονησαί Matth. 20, 28. 8—9. am oberen Rande: ό’τι προεβλήθη 
εις τήν (? verblasst) ήγουμενίαν θεοπίστη. 10. Θεοδώρου: Δωροθέου Μ. 20. κιθήναι. 
28. τε'κνον — έπιλησθήσεται Sirach 3, 12—14. 35. von späterer Hand am Rande: μεγάλης 
άννης τέλος. 
