22 
ED. KURTZ, DIE HL. THEODORA VON THESSALONICH. 
λογισμοί έλεγχθήσονται καί ήμεΐς τοΐς των οσίων ίχνεσιν άκλινώς επόμενοί τής 
επί παράδεισον άγούσης οδού μή έκκλίνωμεν. επειδή γάρ τινες φιλόσαρκοι καί 
χαμαίζηλοι άνθ’ ών θαυμάζειν ώφειλον, πώς και εαυτών ήμέλησαν οί διά Χρι- 
στόν τά παρόντα μισήσαντες όπως τε πάγιον και άπεξεσμένον τό ήθος τών 
προστασίαν έμπεπιστευμένων ψυχών καθέστηκεν καί ούχ’ έτερορρεπές κατά χάριν 
το του νου σταθμίον, άλλα κατά άναλογίαν έκάστψ τών υπό χεΐρα προσφόρως 
διανέμουσι τάς διακονίας, τοΐς μέν δυναμένοις μισθόν έαυτοΐς ουράνιον δι’ ύπα- 
κοής καρπώσασθαι μείζονα επιτιθέμενοι τά φορτία, ί'να καί πλείονα τον μισθόν 
fol. 45. άπολαυσωσιν, τοΐς δέ ραθυμοτέροις | καθ’ οσον οιοί τέ εΐσιν τήν ωφέλειαν προ- 
ξενούντες — δέον ούν τά τοιαυτα θαυμάζειν, οί δέ τον τής μεγάλης πράς τά 
άμείνω καί τελεώτερα θειον ζήλον εις έπάρσεως είδος άσεβώς έξειλήφασιν καί 
φαρισαΐκω νοσήματι ταύτην δεδουλώσθαι υπώπτευσαν, τω 4 δεσμεύουσι φορτία 
βαρέα καί δυσβάστακτα, τω δέ δακτύλιο αυτών κινήσαι ταυτα ού θέλουσιν’ 
κακώς επ’ αυτήν κεχρημένοι, — ένεκεν δή τούτων καί του μή ταράσσεσθαι αυτών 
τήν διάνοιαν καί εις άτοπους έννοιας έμπίπτειν καί λέγειν άρα μή πως ό θεός 
τήν αυτής ομολογίαν καί τον ασκητικόν εκείνον άπειρον κάματον ού προσήκατο, 
εύδόκησεν δ θεός μετά τήν τριετή τών φρενών έκστασιν πρό ολίγου τίνος χρόνου 
τής αυτής πρός κύριον έκδημίας γενέσθαι πάλιν έν έαυτή, ώστε καί λέγειν καί 
νοεΐν τά προσήκοντα, δτε δέ φασιν ήγγισεν ή ώρα του τήν μεγίστην άναλύσαι 
πρός κύριον, άπειρου πλήθους έκ τε μοναδικού καί μιγάδος τάγματος παρακαθε- 
ζομένων καί θεωρούντων αυτήν, ήρέμα τήν δεξιάν χεΐρα πρός τό εύώνυμον μέρος 
fol. 45 V. δι|άρασα καί εύσταθώς τό στόμα άνοί^ασα, τον έως έσχάτης άναπνοής τοΐς χρι- 
στιανοΐς έφεδρεύοντα διάβολον ώσπερ έπιτιμώσα καί έμφυσώσα καί τω σημείιρ 
του σταυρού καταργούσα έλεγεν αΰταΐς λέξεσι ταυτα' «Τί ζητείς; ούκ έχεις μέρος 
εις εμέ», έλαβεν ούν φόβος καί τρόμος άπαντας, ώς καί διαπορεΐν τών άκουσάν- 
των έκαστον ότι’ «Πώς ήν ό κύριος ενώπιον του έπουρανίου πατρός όμολογήσαι 
έπηγγείλατο (οστις γάρ, φησίν, ομολογήσει έν έμοί έμπροσθεν τών άνθρώπων, 
ομολογήσω κάγώ έν αύτψ έμπροσθεν του πατρός μου του έν ούρανοΐς) καί ήν 
έξ αυτής τής μητρώας ώδΐνος τψ θεω άνατεθήναι γινώσκομεν καί διά τής μονα- 
δικής πολιτείας θεαρέστως τόν βίον έαυτής διιθύνασαν, κατά ταύτης ούτως άναι- 
δώς ό τής άληθείας εχθρός κεκίνηται»; άλλά δόξα τω άγίω θεω τφ τήν έαυτού 
δούλην κατ’ αύτου ένισχύσαντι - έπί γάρ τω λόγιο άπέδωκεν χαίρουσα καί άγαλ- 
λιωμένη τφ κυρίω τό πνεύμα, αισίως ούν ταύτην κηδεύσαντες έν όσιων θήκαις 
άπέθεντο. 
fol. 46. 39. Ή δέ μακαρία | Θεοδώρα έτι έκραται ούτο καί ήνδρίζετο πρός τούς τής 
ύπακοής πόνους καί ήγεΐτο άρχήν άρτίως τών πόνων ποιεΐσθαι' έφέρετο γάρ 
γενναίως καί διεκαρτέρει έν τω μοναστηρίω καί ώσπερ τις αθλητής έπί τού 
1. ελεγχθήσωνται. 12. τό Βεσμεύουσι (Matth. 23, 4). 14. καί τό μή ταρ. 
15. ένοίας. 24. ούχ εχ. μέρος Job. 13,8. 27 — 28. ό’στις — ούρανοΐς Matth. 10, 32. 
35. am unteren Rande: περί τών τής όσιας άγωνων κα\ όπως τάς.... 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
