5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
25 
νού αυτής έξεγένετο. καί διά τούτο | θάττον ότι μάλιστα έγγίζειν ήθελεν φ έκ fol. 49. 
νεότητος ένυμφεύθη Χριστώ, ή όσον ιδού επί θύραις ήν ή сора τής άναλύσεως. 
τοιγαρούν μετά τήν του ήλιου άνάβασιν αίτήσασα καί μετασχούσα των άχράν- 
των καί αθανάτων καί ζωοποιών μυστηρίων καί εύσταλώς έαυτήν έν τω κλινιδίω, 
έν ω κατέκειτο, άνακλίνασα καί τά.ς χεΐρας έπιθεΐσα τω στηθεί καί τους οφθαλ- 
μούς συν τοΐς χείλεσιν ώς έπί τού φυσικού ήμΐν έγγινομένου ύπνου προσφυώς 
μύσασα εις τήν αίωνίαν καί άληκτον μετέβη ζωήν, τον καλόν τής άσκήσεως 
άγωνισαμένη αγώνα καί τον δρόμον τής υποταγής έν συντετριμμένη καί τετα- 
πεινωμένΥ) καρδία τελέσασα καί τήν εις Χριστόν τον θεόν ήμών πίστιν άμέμπ- 
τως τηρήσασα. 
4 3. Δήλου δέ γενομένης τής αυτής τελειώσεως, συνήλθεν ου βραχύς 
αριθμός μοναζουσών έκ τών γειτνιαζόντων μοναστηρίων. ουτω γά.ρ ώκονόμησεν 
ό έν κρύπτω βλέπων καί έν τω φανερώ τά.ς άμοιβάς άποδιδούς κύριος περί τήν 
αυτής γενέσθαι κηδείαν, (να μει|ζονως ή αυτού άγαθότης εις τό μετά ταύτα ο ο- fol. 49 ν. 
ξάζηται κάν τούτω παραδειχθή ή έκ νεότητος τή Θεοδώρα κεκρυμμένως καί 
μυστηριωοώς άγαν έμμελετηθεϊσα καί εως τέλους έν τω κρύπτω τής ψυχής 
ύπάρχουσα αρετή, προέκειτο τοίνυν ή μακαρία Θεοδώρα τήν όψιν ύπά τού γήρως 
πλήρη ρυτίδων έχουσ α' άφνω δέ φαιδρόν αυτής άνεφάνη τό πρόσωπον, ώς καί 
αύγάς τινας έκ τού κάλλους άποπέμπειν τούς φιλοπόνως όρώντας δοκεΐν’ έγένετο 
δέ περί τήν όψιν αύτής καί ίδρώο, θείας εύωδίας έκπέμπων οσμήν, καί μειδιώντι 
έωκει τό τίμιον καί άγγελοειδές έκεΤνο πρόσωπον τοσαύτην καί τηλικαύτην ή 
θεία δύναμις ένέθηκε χάριν τω σώματι. είτα ό μεν τών παρθένων ύμνος τοΐς 
ύμνοις άναμεμιγμένως έτελεΐτο, ζήτησις δ’ ήν, δποι ταύτης τό άγιον σώμα κα- 
τάθοιντο - καί ή μεν Θεοπίστη τήν τής μητρός έντολήν πληρώσαι έθέλουσα, ιδία 
ταύτη καινόν τάφον κα|τασκευάσαι έσπούδαζεν, οί δέ συμπαρόντες ιερείς τε καί fol. 50. 
μονασταί δίκαιον είναι έλεγον μηδέ έν τοΐς τάφοις τών συνασκουσών χωρισθήναΓ 
άλλ’ ώς έν τοΐς μοναδικοΐς κατορθώμασιν ούτως καί έν τω τάφω όμού συνεΐναι 
τάς άμοφρόνως δουλευσάσας Χριστώ δίκαιόν έστιν' ούτω γάρ καί πάσι τοΐς μο- 
ναχοΐς έθος έστίν. έκράτησε τοίνυν τά τοΐς πολλοΐς δεδογμένα. 
44. 'Ηνίκα δέ τον τελευταΐον ασπασμόν τφ ίερώ σώματι μετά ψαλμωδίας 
τε καί αίδούς πάντες άπέδωκαν, Δημήτριός τις, τή τού διακόνου τετιμημένος 
αξία καί έν τω τού άγιου καί πανενδόξου μεγαλομά ρτυρος Δημητρίου κεκληρω- 
μένος ναώ, έκπαλαι γνώριμος λαί προσφιλής ύπάρχων τή μακαρία Θεοδώρα, έν 
τω καιρώ έκείνω έπί έννέα μησίν άρρωστία χαλεπωτάτη συνεχόμενος, ώς έκ 
τής ταλαιπωρίας τού παντός αυτού σώματος καί τόν στόμαχον παντελώς άσθε- 
νήσαι καί δι’ αύτοϋ πάσαν δεινιυς κεκακωμένην έχειν κεφαλήν, άκούσας οτι ή 
7 — 10. καλάν άγ. αγώνα ... τον δρόμον τελεσααα και τήν πίστιν τν;ρ. 2 Tim. 4, 7. 11. δή- 
λου auch Μ. am unteren Rande: περ'ι τής κηδείας αυτής καί τών έν τή κηδεία θαυμάτων. 
13. έν κρύπτω βλέπων Matth. G, 4. 20. ευωδίας οσμήν Gen. 8, 21. 23. ϋμνοις (θρήνοις Μ.). 
31. am unteren Rande: περί δημητρίου του διακόνου. 36. Μ. hat τήν κεφαλήν. 
2 * 
