20 
ED. KURÏZ, DIE DL. THEODORA VON THESSALONICH. 
fol. 50 y. όσία I πρός κύριον έξεδήμησεν, ούκ ώκνησεν παραγενέσθαι προς την κηδείαν 
της μα καρίας" τρισσοΐς δε καταλύμασιν τον έκ της οδοιπορίας διαναπαυσά.μενος 
πόνον, μόλις λεπτω καί ξηρω άσθματι συνεχόμενος περί τά τέλη της ψαλμωδίας 
κατέλαβεν. άμα δε τω προσπεσείν αυτόν επάνω του αγίου εκείνου σώματος καί 
δούναι αύτω τόν τελευταΐον μετά πίστεως ασπασμόν ευθέως της υγείας έπέτυ- 
χεν, ώς καί τροφής αυθημερόν μεταλαβείν μετ’ όρέξεως καί ύπνου άπολαυσαι 
καί οίκείοις καλώς βαδίσαι ποσίν τόν επί πολϋν χρόνον τούτων μή άπολαύσαντα. 
καί έτερος δε τις των γειτνιαζόντων νεανίας, Ιωάννης καλούμενος, ριγεί τεταρ- 
ταίω επί δυσίν έτεσιν σφοδρώς συγκλονούμενος καί όλον έκτακείς τό σώμα, 
μόνον τό άγιον κατηξιώθη της όσιας άσπάσασθαι λείψανον, καί άπηλλάγη πα- 
ραχρήμα της νόσου, καί άλλος δέ τις νεανίας, άσθενεία καί αύτός συνεχόμενος, 
fol. 51. τω τού αγίου | λειψάνου άσπασμω αντί μεγίστης αντιδότου χρησάμενος, υγιής 
εις τέλος έγένετο. 
4 5. Περί δέ ώραν έκτην τής αυτής ημέρας ένδόξως χερσίν ιερέων τε καί 
πατέρων ή όσία τω τάφω τών συνασκουσών παρεδόθη. ή μέντοι τής έκ τού σώ- 
ματος αυτής έκδημίας ημέρα γέγονε κατά την είκάδα καί έννάτην τού αύγού- 
στου μηνός έτους άπό τής τού παντός κόσμου κτίσεως, έξ ου δήπερ <χρόνος> 
είληφεν αρχήν τή τού ήλιου μετρεΐσθαι φορά., τετρακοσιοστού καί έξακισχιλι- 
οστού. ό δέ τής έν σαρκί παροικίας αυτής χρόνος έστίν ούτος' γεγέννηται μέν έν 
Λΐγίνγ) τή νήσω καί έκ σπαργανών αυτών τής μητρός άπεστέρηται' επτά, δέ 
έτών γενομένη ύπό τού πατρός άνδρί νομίμως συζεύγνυταί' έκεΐθεν δέ μετά, τήν 
τών Σαρακηνών έφοδον μετανάσται μετά τού συνοικοΰντος καί τού πατρός έπί 
τήν ήμετέραν πόλιν τήν Θεσσαλονίκην έγένοντο' τω δέ είκοστω πέμπτω έτει 
fol. 51 V. τής ηλικίας αύτής έρημος τού άνδρός γενομένη τω μοναστηρίω προσέ|φυγεν, έν 
ω καί διετέλεσεν έν τω κοινοβιακω άθλούσα σταδίω έτη πέντε καί πεντήκοντα.' 
έτελεύτησε δέ κατά, τόν ογδοηκοστόν τής ηλικίας αύτής χρόνον έπί τής βασι- 
λείας Λέοντος καί Αλεξάνδρου τών χριστιανικωτάτων καί ορθοδόξων άγιων βα- 
σιλέων ημών τω έκτω έτει τής αύτοκρατορικής αύτών θεοσυνεργήτου βασιλείας, 
Ίωάννου τού άγιωτάτου έν τή καθ’ ή μάς πόλει ΘεσσαλονίκΥ) τηνικαύτα τόν τής 
άρχι ερωσύνης έπικοσμούντος θρόνον. 
4 6. Θεοπίστη δέ ή τήν τού ευαγούς μοναστηριού ηγουμενίαν έγκεχειρισ- 
μένη, ή όντως καί φύσει καί τρόποις γνησία θυγάτηο τής όσιας, τω πρός αύτήν 
θείω έρωτι κάτοχος ούσα έπτά. εύλαβεστάτους ίερεΐς παρεσκεύασε ποιεΐν τά. κατά 
τήν παράδοσιν τής άγιας έκκλησίας γινόμενα ύπέρ τών κατοιχομένων, αΐτησα- 
μένη καθ’ ήμέραν ένα τούτων ένταύθα παραγενόμενον τήν θείαν έπιτελεΐν λει - 
fol. 52. τουργίαν. ό δέ φιλάνίίρωπος κύριος ό τοΐς κατά, τά.ς | αύτοΰ έντολάς έν τήδε τή 
2. καταλύμμασιν. 8. am oberen Rande: περί ίώ του ριγεί κατεχομεάου. 11. am 
unteren Rande: περ\ έτε'ρου νέου. IG. am oberen Rande: ότι ή τής όσιας πρός θεόν εκδημια 
κατά τό ς ον και υ' ον έτος άπό κτίσεως κόσμου γε’γονεν. 17. χρόνος bietet Μ. 19. γεγενη- 
ται, vgl. 29, 37. am unteren Rande: άπαρίθμησ(ς τών τής όσία; έτών. 33. τά nacbgetragen. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
