DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
29 
τά τον Χριστόν αίτούντα διά των πενήτων έπί του μοναστηριού χρονέζειν έξω 
της θύρας, 
4 9. Διά τούτο γουν 6 έλεήμων κύριος την μετά τόν ένταφιασμάν αυτής 
πρώτην θαυματουργίαν έν έλαίω αεί ρέοντι έποίησεν, ί'να διά μεν τού ελαίου, 
5 καθάπερ έφθην είπών, την προς τούς δεομένους έλεήμονα προαίρεσιν φανερώ- 
σειεν, διά δε του ανελλιπούς την ίσην Ήλιου του προφήτου παρρησίαν εχειν 
αυτήν ένδείξηται, ώς μετάρσιον διά τής των αρετών έπιβάσεως γεγενημένην καί 
ώς τό γεώδες άποβαλούσαν παραπέτασμα καί καθαρώς καθορώσαν αυτόν, τού- 
του τί άν γένοιτο παραδοξότερον; τίς δε ούτως ήλίθιος καί εμβρόντητος, ώς τω | 
10 τοιούτψ άπιστεΐν θαύματι; όντως ούδείς ή δστις εί’ωθεν τάς του θεού μεγάλας fol. 55 ν. 
δωρεάς καπηλικώς καί σοβαρψ τφ φρονήματι λογίζεσθαι εις ούδέν εί γάρ τις 
μή ταύθ’ ούτως εχειν ύπολαμβάνοι, αύτόπτης ώς κάγώ γενέσθοι του θαύματος 
καί τοΐς λεγομένοις μή άπιστείτω. καί τούτο δέ μοί τις τών εγκρίτων ιερέων, 
Σισίννιος τούνομα, ακριβώς αύταΐς όψεσιν ίδών διηγήσατο ότι - «Είσελθόντος μου 
15 πρός τόν τάφον καί εύχομένου, έσβεσμένη ήν ή τό έλαιον κανδύλα διαβλυστά- 
νουσα, άφνω δέ είδον αύτήν κινουμένην σφοδρώς καί έν τω κινεΐσθαι έξαφθεΐσαν 
άνευ πυρός». 
50. Ού μετά πολλάς δέ ταύτας ή μέρας γύναιον τών γειτνιαζόντιυν πενία 
συζών τόν έαυτής υιόν κομιδή νέον όντα, έκ δαιμονικής επιστασίας τεταραγμένας 
20 κεκτημένον τάς φρένας, ενταύθα προσήγαγεν. καί γάρ ούτος οία δή νεανίσκος 
μειρακιώδεσι παιδιαΐς ασχολούμενος περί τόν σεπτέβριον μήνα ημέρας μέσης 
βαθυτάτω καύματι έν τινι | τής πόλεως μέρει αττων καί τήδε κάκεισε φερόμε- fol. 56. 
νος, ίξεύων τε καί παγίδας στρουθών τή γή κρυπτώς έντιθείς, ταΐς τού πονηρού 
συνελήφθη πάγαις. περί γάρ ταύτα πονούμενος εέδέ τινα μακράν καί ύψηλόν 
25 φαινόμενον αίθίοπα’ καί θροηθείς τοΐς ποσί τήν σωτηρίαν εύρέσθαι κατηπείγετο. 
άλλ’ άπρίς αύτόν ό φανείς αίθίοψ ταΐν χεροΐν κατασχών, ώς μοι μετά τήν ρώσιν 
διεσάφησεν, κατέβαλεν έν · τή γή καί μέγαν κτύπον έν ταΐς έκεΐ πλησιαζούσαις 
καμάραις ποιήσας, έγένετο αφανής, μόλις δέ ποτέ πρός έαυτόν έλθών ό Θεόδωρος 
(τούτο γάρ όνομα τφ νεανίσκω) καί οί'καδε κατηφής καί έμφοβος άπιών, φανεράν 
30 έπί τού προσώπου φέρουν τήν αγγελίαν τής συμφοράς, τή μητρί τά συμβεβηκοτα 
άπήγγειλεν. ή δέ (καί τί γάρ ή μήτηρ;) έξ αύτής τής ώρας τού παιδός λαβο- 
μένη, τάς έαυτής τίλλουσα πολιάς, έπί θεόν καί τήν όσίαν καταφεύγει, ήνίκα δέ 
ό παΐς πρός τόν τόπον έγένετο, ένθα ήν ύπό γήν τής όσιας τό λείψανον, ευθύς I 
ό πονηρός δαίμων έλεγχθείς εις τούμφανές ήνέ/θη καί περισκοτώσας τόν δύ- fol. 56 ν. 
35 στηνον παΐδα, φρούδον τού λογισμού κατέστησεν, ώς καί πηδάν έπιχειρήσαι καί 
πειράσθαι τόν σηκόν άνατρέπειν αποτρόπαια, τε λέγειν καί άσέμνως βοάν καί 
προσφωνούμενος αλλόκοτα φθέγγεσθαι. ρηταΐς ούν ήμέραις ή τούτον γεννήσασα 
6. άνελλειποος. 9. έμβρότητος, β korrig. (aus φ?). 14. σισίνιο;. 18. am 
unteren Rande: περί του παράφρονος θεοδώρου. 21. πεδιαΐς. σεπτευριον. 27. μέγα 
(wie Μ.). 37. γενήσασ α. 
