30 
KD. KURTZ, DIE IIL. THEODORA VON THES8ALONICH. 
προσκαρτερήσασα συν αύτώ, άρτίφρονα καί έρρωμένον τούτον άπέλαβεν. καί γάρ 
ύπνοΰντι αύτω ή όσια έπκρανεΐσα - «Τί δήτα τάσσεις, ώ παΐ»; φησίν - του δέ την 
κεφαλήν ύποδείξαντος - «Άνάστηθι (εφη), ού δεν κακόν άπό του νυν Εχεις». παραυ- 
τίκα γουν διυπνισθείς καί θαττον ή λόγος άνασσας καί τήν το ελαιον κανδύλαν 
πηγάζουσαν κρουνηδόν θεασάμενος καί τήν κεφαλήν άλειψάμενος άπηλλάγη τής 
ψυχοφθόρου λύμης του δαίμονος. 
51. Καί Ετερος δέ τις νεανίσκος, Γεώργιος προσαγορευόμενος, καί αυτός 
έκ τής ήμετέρας περιφανούς όρμώμενος πόλεως, παιδιόθεν σφοδρώς υπό δαίμονος 
fol. 57. ένο|χλούμενος εις τον τής όσιας τάφον υπό των σεκόντων προσάγεται. προσε- 
δρεύουσα δέ μετά, του παιδός ή τούτον τεκουσα καί νηστείαις καί δάκρυσι τόν 
θεόν έξιλεουμένη καί τόν υιόν οίνου καί έλαίου καί έμψυχου παντός κεκτήσθαι 
βιαζομένη εγκράτειαν, έκ του καταρρέοντος τής κανδύλης έλαίου άπό κεφαλής 
Εως άκρων ποδών ήλειφεν, μεγάλως τό τής όσίας έπιβοωμένη όνομα, μάλιστα 
οπότε αυτόν τό ακάθαρτον πνεύμα έπιλαβόμενον ερριπτεν. έν μια ουν των νυκ- 
τών θεωρεί τις των άσκουσών κατ’ όναρ τήν όσίαν Θεοδώραν έπί τήν τής αυτής 
μονής Εκκλησίαν βαδίζουσαν, σκεύος ύέλινον πλήρες έλαίου τή χειρί κατέχουσαν, 
ου έν τω μέσω καιομένη λαμπάς κατεφαίνετο, συνεισπορευομένους μεν Εκατέ- 
ρωθεν εχουσαν δύο νεανίσκους εύειδεστάτους λευχειμονουντας, Ετερον δέ τινα 
λαμπρόν τω ειδει κληρικόν προηγούμενον, θυμιατήριον τή χειρί κατέχοντα καί 
θυμιώντα. δς τό των άσθενούντων πλήθος έν τω ναω κατακείμενον περί τόν τής 
fol. 57 V. όσίας τάφον θεασά|μενος' έκ γάρ των προγεγονότων θαυμάτων ούκ ολίγος έπί 
τά Ενθάδε συνηθροίζετο όμιλος - τούτους ούν ίλεω προσβλεψάμενος όμματι, έπιρ- 
ραντίσαι τήν όσίαν έξεμειλίσσετο. ή δέ τούτο ποιούσα πρός τήν του νεανίσκου 
στρωμνήν παρεγένετο καί πρός τή κεφαλή τούτου πα ρακαθ ίσασα, τφ λιχανω 
τής δεξιάς χειρός δακτύλω τό τούτου στόμα διχάσασα έξήγαγεν ειδεχθές τι καί 
δυσώδες, οπερ έν τω τής όσίας δακτύλω ώς ανθρώπου περιττά, κατεφαίνετο - ο 
καί τινάξασα ερριψεν έν τή γή. τούτο δέ έποίησε τρις καί δήθεν πτυέλω τόν 
έαυτής δάκτυλον άπονίπτουσα καί τω του νεανίσκου ίματίω έκμάσσουσα ελεγεν - 
«Ούδέν κακόν Εχεις, έγέρθητι». εκτοτε ούν έφυγαδεύθη άπ' αύτου τό ακάθαρτον 
πνεύμα καί ιάθη ό νεανίσκος άπό τής ώρας Εκείνης. 
52. Τούτων ούν ώδε έχόντων, είπωμεν καί Ετερον θαυματουργίας τρόπον, 
τών είρημένων ούκ έλάττονα - ούδέ γάρ θέμις τοΐσδε μόνοις ή μάς καλλωπίζε- 
fol. 58. σθαι. | έν γάρ όλίγαις ήμέραις άπείρω θαυμάτων πλήθει τήν όσίαν κα τακοσμή- 
σαντος του θεού, έπειδή διά ταύτας τάς θείας θαυματουργίας έν τοΐς απάντων 
ήδετο στόμασιν καί μεγαλύνεσθαι ταύτην ευδόκησε κύριος, θεμιτόν ήν ήδη καί 
τήν ταύτης εικόνα είσω τών ιερών περιβόλων ίεροπρεπώς άναστηλωθήναι, ώς 
4. θαττον η λόγ. sprichw., vgl. z. B. Eustath. opusc. 330, 60. καδύλαν. 7. am 
unteren Rande: περί του δαιμονιζόμενου γεωργίου. 13. έως ά’κρον. 15 — 16. επί τήν 
αυτής μονήν έκκλ. und hinter τήν über der Zeile τή; hinzugefügt. 31. am unteren Rande: 
περί τής εικονος τής όσιας. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
