DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
31 
αν σχετικώς προσκυνουμένη σεβάζοιτό τε μάλλον καί έκθειάζοιτο καί τούς προσ- 
κυνουντας καθαγιάζουσα θείας έμπιπλά χάριτος. καί τούτο δέ τοιούτον έσχε τον 
τρόπον, θαυμαστόν ώς αν τις εί'ποι καί θεού άξιον, ί’να κάν τούτω ή όσια δοξά- 
ζηται καί μή τινες των ταύτης κατορθωμάτων άγνώτες τυγχάνωσιν. ώφθη 
5 ζω γράφω τινί τοϋνομα Ιωάννη, εν σαρκί μηδ’ ολως την άσίαν θεασαμένω Θεο- 
δώραν μήτε μην εις τό ευαγές έν ω ήσκητο είσεληλυθότι μοναστήριον — τω 
τοίούτω ούν όψις φαίνεται τοιαύτη' είδεν εαυτόν άνακείμενον εις την εκκλησίαν | 
του αυτής κοινοβίου έν τω νάρθηκι, έν δέ τω μέσω τής έκ δεξιών τής αυτής fol. 58 ν. 
έκκλησίας στοάς, ή καί τέμενος τής ύπεραγίας θεοτόκου καθέστηκεν, έν ω καί 
10 τό άγιον τής όσιας κατέκειτο λείψανον, όρα κανδύλαν κρεμαμένην καί έλαιον 
άναβλυστάνουσαν, υποκάτω δέ ταύτης σκεύος άστράκινον κείμενον καί τό έκ τής 
κανδύλης καταρρέον ύποδεχόμενον έλαιον. 
53. Γ/ Εωθεν ούν μετά τό γρηγορήσαι συναντά αύτω τις των συνήθων αύτω 
καί φησιν' «Έπί τόν τού πρωτομάρτυρος ναόν πορευσώμεθα, ίνα τήν αύτού εί- 
15 κόνα άναστηλώσειας». τω μοναστηρίω τοίνυν προσπελάσαντες έπί τήν έκκλησίαν 
είσήλθον άμα δέ τω ταύτης προσβήναι φλίω τόν νάρθηκα ό ζωγράφος άναγνω- 
ρίσας καί τά έν τω όνείρω όραθέντα τω νω άθροίσας καί άνατυπώσας τεκμήρια, 
τω συνόντι έφθέγξατο' «’Όντως, αδελφέ, κατά τήν νύκτα ταύτην τούτω τφ ναφ 
άνεκείμην | καθ’ ύπνους», καί διηγήσατο πάντα τά όραθέντα αύτω, τά τε τής fol. 59. 
20 έκκλησίας τά τε τής κανδύλης καί τό έκ ταύτης έλαιον καί τό τού όστρακίνου 
σκεύους είδος, ώς δέ καί ή εύχή αύτών τέλος είχεν καί τά όραθέντα ό τεθεαμένος 
ούκέτι καθ’ ύπνους άλλ’ αύταίς έβλεπεν όψεσι, τήν έν τή έκκλησία τότε τυγγά- 
νουσαν μονα/ήν φιλοπόνως έπύθετο, οι’ ήντινα τήν αιτίαν τό σκεύος υποκάτω 
τής κανδύλης ταύτης κατάκειταΓ ού γάρ υπερεκχείτο κατ’ αύτήν τήν ώραν, οτε 
25 εις τήν έκκλησίαν είσήει, τό έλαιον, ώς έν όνείρω τεθέαται. ή δέ μονα/ή πάντα 
καθεξής όιεσάφησεν, οί δέ παρατυ^όντες έκεΐ άνθρωποι, έπεί μηδ’ έργοις τήν 
κανδύλαν άναβλύζουσαν εί^ον όράν, ούκ έπίστευον’ παρέπεται γάρ τοΐς έ^έφροσιν 
όψει μάλλον καί άφή πιστεύειν ή ακοή, οί μέν ούν έν τή καρδία πάντα τά περί 
τής όσιας λαληθέντα συμβαλόντες έπορεύθησαν οί'καδε. 
30 5 4 . Καί τή νυκτί έκείνή | πάλιν όρά έαυτόν ό ζωγράφος σκιαγραφούντα fol. 59 ν. 
εικόνα μονα/ής, ένθα νύν τό σεπτόν σώμά έστι τής όσιας Θεοδώρας, τό μέν 
όποιας ώρισμένως, ώς μεθ’ όρκου μοι διηγήσατο, ούκ ήδει, ωετο δέ τής μοναχής 
τής χθές λαλούσης μετ’ αύτού τήν εικόνα σκιαγραφεΐν. ομοίως δέ καί τή έπιούσΥ] 
τά αύτά πάλιν άπαραλλάκτως θεασάμενος καί πιστωθείς έκ θεού καί θειον είναι 
35 τό όραμα, παρα γενόμενος εις τό μοναστήριον καί τά όραθέντα τή πρ οεστώσγ] 
διηγησάμενος άνεστήλωσε τήν τής όσιας Θεοδώρας εικόνα, μή παρά τίνος άνα- 
μαθών μέγεθος ηλικίας ή χροιάς είδος ή χαρακτήρα θεωρίας' καί τή του θεού 
7. έκλησίαν. 16. φλοιώ. 
εχεϊτο? (aber vgl. 23, 9 έπεκτείνετο). 
18. Μ. hat έν τούτω (vgl. auch 31, 8). 
24. ύπερ- 
