DER ERSTE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
35 
του της είκόνος καταρρέοντος ελαίου κατά τον τόπον, ένθα την οδύνην είχεν, 
ήλείψατο. καί παραχρήμα της υγείας έπέτυχεν, ώς μη δε λείψανον της νόσου 
ύπολειφθήναι έν τοΐς του Αντωνίου ίσχίοις. καί ουτω των περί αύτής λεγομένων 
οί μοναχοί λαβόντες βεβαίωσιν, έκαστος είς την έαυτοΰ ξενίαν ύπέστρεψεν, 
5 δοξάζοντες καί αίνουντες τόν των αγαθών παροχέα Ίησούν Χριστόν τόν θεόν 
ημών. 
60. Καί μοναχή τις, θυγάτηρ Κοσμά πρεσβυτέρ ου του άγίου καί πανεν- 
δόξου μάρτυρος Δημητρίου, τά γόνατα καί τάς άγκύλας σφυρά τε καί τάς τών 
ποδών βάσεις άσκού δίκην πεφυσημένας καί έξωγκωμέν ας έχουσα καί ταυτα 
10 δεινώς άλγουσα, έπί τά ένθάδε κατέλαβεν καί πέντε μόνας ημέρας παραμείνασα 
καί έκ του άγίου έλαίου άλειφομένη υγιής είς τό έαυτής | ύπέστρεψε μοναστή- fol. 65. 
ριον. τών ούν τοιούτων καί τηλικούτων τεραστίων έκάστοτε γινομένων καί με- 
γαλυνομένης ότι μάλιστα τής περί τήν όσίαν φήμης διά τό, καθάπερ άπό τίνος 
σκοπιάς υψηλής, λύχνου λαμπρού ή καί μεγαλοφώνου κήρυκος έμφανεστέραν 
15 αυτών τών πραγμάτων άφιέντων φωνήν καί αυγήν, καί πάντας πάντοθεν-συγ- 
καλούσης πράς τούτοι τό άμισθον τών ψυχών καί σωμάτων ίατρεΐον, γυναίκα, 
τινα, έκ τής καθ’ ημάς καί αυτήν ούσαν πόλεως, Αΰξεντίαν καλουμένην, πάθος 
έχουσαν δεινόν λίαν καί έλεεινόν (άπό γάρ τής όσφύος έως άκρων ποδών κατά 
παν άρθρον ήν παραλελυμένη), οί προσήκοντες τών τελουμένων μαθόντες τήν 
20 δύναμιν, ταΐν χεροΐν εκατέρωθεν ταύτην διαβαστάσαντες (ουδέ γάρ ολως τοΐς 
ποσί στήναι έδύνατο), έπί τά ένθάδε προσήγαγον. ή δε έν μόναις τρισίν ήμέραις 
έκ του άναβλύζοντος τής κανδύλης καί τής άγιας είκόνος έλαίου άλειφομένη | 
μόνη άνέστη καί άλλομένη περιεπάτει, στερεωθεισών αυτών αυτής τών έν τοΐς fol. 65 ν. 
ίσχίοις γλουτών καί ιγνύων σφυρών τε καί βάσεων, καί έν άλλαις ήμέραις, ού 
25 πλείω τεττάρων τω μοναστηρίω προσκαρτερήσασα καί κατά πάσαν χρείαν άκω. 
λύτως καί άνωδύνως ύπηρετουμένη ταΐς άδελφαΐς, τή έβδόμν) ήμέρα αύτοπόριος 
άπήλθεν είς τόν οίκον αυτής. 
61. Τούτο <τών> τού τής έκκλησίας φωστήρος καί κορυφαίου τών απο- 
στόλων θαυμάτων ού δεύτερον, έκεΐνος τόν πρός τή \θύρα τού ιερού, τή λεγο- 
30 μένν] Ωραία, χωλόν έρωτήσαντα έλεημοσύνην προσκλήσει Χριστού καί όρέξε^ 
χειρ ός έθεράπευσεν - καί αύτη ή αύτόν τόν Χριστόν έν έαυτή κατοικούντα έχουσα 
τήν τή πηγή τών θαυμάτων (λέγω δή τω ήγιασμένω αυτής τάφω) προσπελά- 
σασαν καί λύσιν τών δυσχερών διά τών αύτής έλπίσασαν λήψεσθαι πρεσβειών 
διά χρίσεως τού δι’ αύτής έξ άενάων φλεβών έλαίου | άναπηγάζοντος έθεράπευ- fol. 66 
35 σεν. εί γάρ καί μή τηλαυγώς ή όσια έαυτήν ένεφάνισεν καί τά λελυμένα περιέ- 
7. am oberen Rande: περί τής τούς πάδας άλγούσης μοναχής. 13. Fftr die Vermi- 
schung zweier Konstruktionen (διά c. inf. und gen. absol.) vgl. 3, 20 Ars. 17. am unteren 
Rande: περί αύξεντίας τής παραλυτικής. 26. άνοδύνως (korrig. nus άνωδύνιυς). 28. τών 
bietet Μ. 30. χο>λόν Act. 3, 2. 33. έλπίσασα (auch Μ.). 34. άεν||άων. 35. πε- 
ριεσφιξε. 
