40 
ED. KURTE, DIE HL THEODORA VON THESSALONIOH. 
fol. 
συνεληλυθότες άπαντες μετά κάλων καί ξύλων έλκοντες ούδέ κάν βραχύ τι κού- 
φισαν ΐσχύσαμεν* ώς ένθένδε διαλογίζεσθαι έκαστον ότι, ήμών αναξίων τω τοιούτω 
καθυπουργήσαι ύπαρχόντιον, ουδέ τον λίθον τήςθύρας άποκυλΐσαι του μνήματος 
συγχωρούμεθα. ώς δέ δίς καί τρις διαναπαυσάμενοι, πλέον ή ούδέν ήνύομεν καί 
των έν χερσίν άμελήσαι άπαντες έβουλόμεθα, ενός των ιερέων πνεύματος άγιου 5 
κατά τήν ώραν πλησθέντος (Ιωάννης δέ ήν, ό έμός πατήρ* πολιτεία τε γάρ 
πάντων διέπρεπεν καί ώς πατήρ παρ’ αυτών έτιμάτό τε καί έλογίζετο) εις εύχήν | 
72. στάντος καί τάς συνήθεις τή εκκλησία φωνάς έμβοήσαντος, έπεί τό όσιον τή 
ευχή πέρας έλαβεν, τή χειρί τον τύπον του ζωοποιού σταυρού πεποιηκάτος καί 
όμοθυμαδόν πάντας έλκύσαι πιστώς παρορμήσαντος, είλκύσθη ραδίως* καί γέ- ίο 
γόνε χαρά καί άγαλλί ασις άντί τής προλαβούσης κατήφειας ούχ ή τυχούσα. είτα 
επάνω τού άγιου σκηνώματος κατ’ ισότητα βλέψαντες τάς άποσπασθείσας των 
μαρμάρων πλάκας, εκεί θεΐναι έγνωμεν μνημεΐον ταύτας όράσθαι τού μεγάλου 
εκείνου θαύματος, όπως διά τούτου καί τούς λιθώδη κεκτημένους διάνοιαν πεί- 
σειεν, ότι τω θεω καί αύτή φίλον, τό ζών αύτής ύπό πάντων όράσθαι καί προσ- 15 
κυνεΤσθαι λείψανον. τούδε γάρ χάριν, ώς έγωγε οίμαι, σωον καί σχεδόν άδιά- 
fol. 72 V. λυτόν αύτό δι|εφ ύλαξεν εις δόξαν αύτού καί τιμήν τής δοξασάσης αύτόν τόν 
αληθινόν θεόν καί σωτήρα ήμών Ίησούν Χριστόν, άλλ’ έπί τήν τών λεγομένων 
ακόλουθον διήγησιν αύθις ό λόγος έπαναγέσθω. 
6. Οί γούν ιερείς μεταστήναι μικρόν τόν τών παρθένων χορόν προσφθεγ- 20 
ξάμενοι, καταλειφθήναι δέ μόνην τήν έξ αύτής, ώς αν τά. πρός τήν χρείαν παρ- 
έχοι, τάς εκ κηρού λαμπάδας χερσί κατέχων έκαστος όμοφώνως τόν ύμνον θεω 
άναπέμποντες καί ψάλλοντες έπί τόν τάφον κατήεσαν. καί δή ώς διαπορείν πρός 
άλλήλους ήρξαντο, πώς, εί έαυτήν ήμΐν έπιδοίη, έκ τού τάφου άνέλωμεν, καί 
τήν προεστώσαν ήτήσαντο δούναι σινδόνα λαμπράν πρός τό τό ιερόν εκείνο καί 25 
άγιον είλίξαι σώμα, ίνα μή τήδε κάκεΐσε διωθούμενον βλάβην έν τω άνιέναι 
fol. 73. ύπομείνΥ) τινά, ή προεστώσα | έφθέγξατο* «Τή έμή μητρί καί ζώσϊ) εγκαλλώ- 
πισμα ό ακηλίδωτος καί καθαρός βίος καί άπελθούσν) λαμπρότατον ύπάρχει έν- 
τάφιον ο αύτός ούτος βίος* όσα δέ πρός σαρκός βλέπει καλλωπισμόν, ούδ’ όλως 
έν τω αίώνι τούτω ήγάπησε. σκέψασθε ούν, εί αρεστόν τή άγια τούτο καθέστη- 30 
κεν* ούδέ γάρ δίκαιον, τί τών άπαρεσκόντων αύτή περί τό αύτής διαπράξασθαι 
σκήνωμα, πάντως δέ, ό τω θεω αρεστόν καί τή έμή μητρί καταθύμιον, τούτο 
καί ήμιν κατ’ αύτήν τήν ώραν καλώς έχειν κριθήσεται». έκριναν ούν κάλλιον 
είναι έξ έρίου σινδόνι τούτο περιειλήσαι, ίνα μή τω έπεισάκτω τής λαμπράς σιν- 
δόνος καλύμματι τό τοίς ρακίοις είθισμένον σώμα περικαλύπτεσθαι καλλωπιζό- 35 
μενον φαίνοιτο. 
7. Τοίνυν έπεί τούτο καλώς έχειν έκέκριτο καί έν χερσίν ήν τό ζητούμενον, 
1. συνελυληθότες. 10. όμοθημαδον (aber mit einem Strich über η, wie er meist über 
u steht). 24. άνελομεν. 34. περιειλίσαι. 
