DER ZWEITE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
41 
ό μέν έμός ιερός πατήρ πρός τοΐς ποσί τής όσιας, Ετερος δε πρός τή κεφαλή και 
άλλος πρός τοΐς κενεώσι του ιερού έπειλημμένοι σκηνώματος, πρός | ολίγον κου- 
φίσαντες καί τή καθ’ έκάτερον άκρον εισαγωγή τής σινδόνος περικαλύψαντες, τό 
καρτερικόν έκεΐνο καί όσον είς πρόθεσιν πολύαθλον σώμα τή αμοιβάδάν έκ χειρών 
5 είς χεΐρας των ιερέων μεταδόσει παραπεμφθέν επί τή έτοιμασθείση εύσχημόνως 
έναπετέθη λάρνακι μηνί αύγούστψ τρίτη, τω αύτω πρώτω έτει τής πρός θεόν 
αυτής έκδημίας' καί έκαλύφθη τή προλεχθείση σινδόνι ασφαλώς πρός τό μή 
δύνασθαί τι τών του λειψάνου άποσυλήσαί τινα. καί ούτως ησύχασαν αί καρδίαι 
τών έκ ταπεινώσεως αναξίους εαυτούς κρινάντων του εγχειρήματος, ήν ούν τούτο 
10 όράν ολον αληθώς μετά τών εντάφιων άδιάλυτον, μόνον τών κατά τά νώτα ρα- 
κιών διαλυθέντων έκ τής έπιρροής τού σεσηπότος τών έντός θείων ίχώρων καί 
τής νοτίδος τής γής. τα γάρ κατά τούς ώμους τε καί τα στέρνα καί έως ποδών, 
στιχαρ ίου λέγω καί κουκουλίου καί έπωμίδος τα κατ’ έμπροσθεν, άπαντα | άχρι 
τής σήμερον σωα διατετήρηνται - τό δέ τάς χεΐρας έπί τού στήθους, ώς έπί τών 
15 κατοιχομένων είθισται, δεσμούν σιμικίνθιον ούτως σωον καί άβλαβες διεφυλάχθη, 
ώς μηδέ καν ίχνος (τό δή λεγόμενον) ύπομεΐναν βλάβης, ώς τόν αυτού δεσμόν 
άνενοχλήτως λυθήναι καί, βουληθέντων ήμών έξ αυτού πρός μικρόν μέρος είς 
ευλογίαν αντί λειψάνου λαβεΐν, μή ίσχΰσαι τούτο χερσί διαρρήξαι, αλλά μαχαίρα, 
καί ούτως αυτό διαμερίσασθαι. 
20 8. Κατ’ αυτήν δέ τήν ώραν άνήρ τις γειτνιάζων, Ακίνδυνος προσαγορευό- 
μενος, έν τω ίδίω οίκω βαθεΐ κεκαρωμένος ύπνω, τοσαύτης ευωδίας έμπλεων 
έαυτόν γεγενήσθαι ήμάς διεβεβαιώσατο, ώς έξ αυτής τής ευωδίας έξυπνον γενό- 
μενον διαπορεΐν, πόθεν ή τοσαύτη τών αρωμάτων οσμή, συνήκεν ούν εύθέως, 
δτι τό τίμιον τής όσιας μετενήνεκται λείψανον καί τάχιον άναστάς έτι περί τό 
25 έργον πονουμένους κατέλαβεν, κοινήν πάντας σύν δάκρυσιν άποτελούντας εύχήν. 
είτα δέ ταΐς περί αύτήν ύμνωδίαις εύφραινομένων ήμών κα.ι>άπερ έν εύσήμω 
ήμέρα λαμπράς έορτής καί τόν έωθινόν ψαλμόν αρχήν ποιουμένων, ούκ οίδ’ όπως 
άθρόον τής | φήμης πανταχού διαχεθείσης, τοσούτοι συνέδρα μον, ώς μηκέτι 
χωρεΐν τά προαύλια συρρέον τό πλήθος. 
30 9. Αυτής δέ ήμέρας έκ τής προλεχθείσης τής λάρνακος οπής εύώδες έλαιον, 
απαράλλακτου κατά πάντα καί ομοιον τω τής κανδύλης καί τής είκόνος, έξεκε- 
νώθη ποταμηδόν καί τό τής έκκλησίας άπαν έδαφος κατέκλυσεν - δ δή καί μέχρι 
τού νύν θεός έκάστοτε βλυστάνειν ταΐς τής όσιας πρεσβείαις είς ρώσιν ήμών, 
ψυχών τε καί σωμάτων, δεδώρηται. ούτως οιδε θεός τιμάν τούς στόματι καί 
35 καροία τιμώντας τήν αύτού αγαθότητα, τοιαύτα έπαθλα δωρεΐται τοΐς έν τή 
13. στοιχαρίου. 14. vgl. Ε. Bybilakis, Neugriech. Lebon (Berlin 1840) S. 63: Die 
Hände werden (dem Toten) über der Brust zusammengebunden. 20. am ob. Rande: περί 
του γειτνιάζοντος άκινδύνου. 21. εμπλεως. 27. ήμέρας. 28. τοσουτον. 30. am 
ob. Rande: περί του μύρου του άναβλύζοντος έκ του άγιου λειψάνου. 34 — 35. στόματι κ. 
καρδίρι Sir. 39, 35. 
fol. 73 V. 
fol. 74. 
fol. 74 V. 
3 * 
